wschodni.net - WSCHODNI SERWIS INFORMACYJNY

W cieniu Ukrainy.

2010-01-19T22:52:00.002+01:00

W cieniu prezydenckich wyborów na Ukrainie ciągle tli się energetyczny konflikt pomiędzy Białorusią i Rosją. „The Washington Post” zaistniałą sytuację skomentował dość złośliwie pisząc, że widocznie u Rosji już taka noworoczna tradycja. Jak nie spór gazowy z Ukrainą (wydaje się, że celowo wyciszany ze względu na wybory właśnie), to konflikt naftowy z Białorusią. I obserwując ostatnie lata trudno się z tym nie zgodzić. Białorusko-rosyjski spór nie wybuchł jednak nagle, a wszyscy którzy 31 grudnia przeczytali o zerwaniu kolejnej rundy negocjacji spodziewali się trudnego początku roku. Początkowo zapowiadał się nawet najgorszy scenariusz z odcięciem dostaw ropy na Białoruś i dalej ropociągiem Przyjaźń do państw europejskich, czym straszyła depesza agencji Reuters. Na szczęście okazało się, że ropa płynie i to zarówno do dwóch największych białoruskich rafinerii – Naftan-Polimir i Mozyrz, jak i na Zachód. Tym niemniej spór pozostał. Dotyczy on stawek celnych, jakie Białorusini powinni płacić Rosjanom. W latach 2007-2009 Białoruś płaciła bowiem tylko 35.6% rosyjskiej stawki eksportowej na ropę naftową. Jednakże korzystna dla Białorusinów umowa wygasła z końcem 2009 roku. Rosja domaga się zatem, aby Białoruś płaciła pełną stawkę celną za ropę – obiecując w zamian bez cła dostarczyć ok. 6 mln. ton ropy na wewnętrzne potrzeby zachodniego sąsiada. I konsekwentnie od początku roku pobiera 100% cła. Białorusini natomiast domagają się całkowitego zniesienia opłat celnych twierdząc, że płacenie ich na granicach wewnętrznych jest sprzeczne z zapisami o unii celnej, która połączyła Białoruś, Kazachstan i Rosję od 1 stycznia. Co więcej, strona białoruska zagroziła (w liście wicepremiera Władimira Siemaszki z 9 stycznia), że zwiększy stawki nie tylko za tranzyt ropy przez swoje terytorium, ale również podniesie opłaty za tranzyt energii elektrycznej do Kaliningradu i Państw Bałtyckich, które po zamknięciu elektrowni w Ignalinie stały się jeszcze bardziej zależne od rosyjskiego prądu. Na takie dictum rosyjski wicepremier Igor Sieczyn (również w liście) zagroził, że jeśli Białoruś faktycznie podniesie opłaty za tranzyt, to Rosja zrezygnuje z bezcłowych dostaw ropy nawet na jej wewnętrzne potrzeby. Całemu konfliktowi smaczku dodaje również to, jak zgodnie twierdzą eksperci, że Rosjanie mogliby ustąpić Białorusi, ale za cenę sprzedaży im rafinerii – których jak na razie białoruskie władze bronią do ostatniego tchu.
Po dłuższej przerwie w spór włączyli się również, zachowujący dotychczas zdystansowane milczenie, prezydenci obu państw. 13 stycznia prezydent Łukaszenka wystosował do Dmitrija Miedwiediewa list, w którym wyjaśniał białoruskie stanowisko i podkreślał, że wedle dżentelmeńskiej umowy pomiędzy prezydentami, Białoruś w ciągu pierwszego kwartału 2010 miała dostawać ropę bez cła, a czas ten miał zostać wykorzystany przez obie strony na uzgodnienie warunków pobierania stawek celnych. Również listowna odpowiedź z Kremla przyszła 18 stycznia, ale jej treść nie została ujawniona. A w negocjacjach, zarówno tych naftowych, jak i dotyczących tranzytu energii elektrycznej, nadal trwa impas, przy czym strony nawet nie są w stanie uzgodnić kiedy nastąpią kolejne rundy. Wszystko odbywa się przy tym w tak zwanym дистанционным режиме i aż się chce zaśpiewać: Ludzie zejdźcie z drogi, bo listonosz jedzie!

Koniec „pomarańczowej rewolucji”, czy nowy początek?

2010-01-16T13:22:00.002+01:00

Ponad 5 lat po „pomarańczowej rewolucji” Ukraina znów staje przed wyborem. W jutrzejszych wyborach prezydenckich, pomimo tego, że zarejestrowało się 18 kandydatów, wszyscy będą przyglądać się rywalizacji Wiktora Janukowycza i Julii Tymoszenko. Pierwszy, kojarzony z próbą zawłaszczenia władzy 5 lat temu dziś ma znaczącą przewagę nad Tymoszenko, która była jedną z twarzy obozu pomarańczowych. Przewaga ta nie jest jednak na tyle duża, żeby wygrać wybory już w pierwszej turze. Kampania potrwa zatem do 7 lutego, kiedy odbędzie się druga tura wyborów.
Wydaje się jednak, że wynik wyborów może mieć drugorzędne znaczenie. Niezależnie bowiem od tego, kto wygra będzie musiał zmierzyć się z koniecznością przeprowadzenia trudnych reform gospodarczych i politycznych. Ukraina stoi wobec załamania finansów państwa, czego coraz częstsze zwiastuny można obserwować od końca ubiegłego roku. Nie dość, że premier Tymoszenko miała poważne problemy, żeby znaleźć pieniądze na wypłaty, to Międzynarodowy Fundusz Walutowy (MFW) odmówił przelania kolejnej transzy kredytu stand-by z powodu nie wypełnienia przez Ukrainę podjętych zobowiązań. Co więcej, w obliczu braku funduszy, ukraińskie władze zdecydowały się na przeliczenie na dolary i wypłatę przysługujących jej wedle MFW specjalnych praw ciągnienia (SDR) i przeznaczenia ich na spłatę gazowych długów – a tego typu działania charakteryzowały dotychczas tylko najbiedniejsze państwa świata.
Natomiast, w zależności od tego kto będzie nowym prezydentem, różne będą scenariusze wydarzeń politycznych w ciągu najbliższych miesięcy. Gdyby wygraną okazała się Tymoszenko mało prawdopodobne wydaje się przeprowadzenie wyborów parlamentarnych. Jest ona bowiem w stanie „podkupić” kilku deputowanych Partii Regionów Janukowycza i rządzić ze wsparciem parlamentarnej większości. Natomiast, jeśli wygranym okaże się Janukowycz – z dużym, graniczącym wręcz z pewnością, prawdopodobieństwem można założyć, że w ciągu najbliższych miesięcy odbędą się wcześniejsze wybory parlamentarne. Janukowycz nie będzie miał bowiem wsparcia parlamentu, a jednym z najgorszych scenariuszy dla Ukrainy byłaby teraz kohabitacja i blokowanie koniecznych reform. Co więcej, na fali wygranej Janukowycza dużo większe szanse na wygraną miałaby jego Partia Regionów.
Zupełnie innym wątkiem pozostaje natomiast podsumowanie wątpliwych osiągnięć obozu pomarańczowych, czego znamiennym wyrazem jest, że będący ikoną rewolucji rządzący prezydent Wiktor Juszczenko cieszy się niewielkim poparciem społecznym. Spowodowane to jest zarówno całkowitym rozpadem „pomarańczowej koalicji” i jego konfliktem z premier Tymoszenko, ale także ogólnym niezadowoleniem społecznym wywołanym również przez wszechobecną korupcję i skutki światowego kryzysu ekonomicznego, który bardzo mocno uderzył w ukraińską gospodarkę. Wielu ludzi jest zawiedzionych tym, że wartości o które walczyli 5 lat temu zostały tak szybko roztrwonione, a jedyne czego sobie teraz życzą to stabilizacja polityczna i gospodarcza. Wszystko to powoduje, że dużo większe szanse na wygraną będzie miał Wiktor Janukowycz, który przez część społeczeństwa jest postrzegany jako osoba, która odpowie na te oczekiwania. Paradoksalnie może pomóc mu również to, że nauczona poprzednim doświadczeniem Rosja nie zdecydowała się na jakiekolwiek wsparcie dla któregokolwiek z kandydatów – m.in. wstrzymując się z podniesieniem kwestii związanych z opłatami za gaz. I tylko niektórzy obserwatorzy ukraińskiej sceny politycznej nieco złośliwie mówią, że wygrana Janukowycza, który dla części ludzi stał się gwarantem realizacji „pomarańczowych wartości” będzie prawdziwym chichotem historii.

Zmarł Jegor Gajdar.

2009-12-17T12:05:00.001+01:00

W nocy z 15 na 16 grudnia w Moskwie, w wieku 53 lat, zmarł Jegor Gajdar. Były premier i minister finansów jest uważany za twórcę reform ekonomicznych, które wprowadził w Rosji po upadku ZSRR. Zastosowana przez niego terapia szokowa doprowadziła do urynkowienia rosyjskiej ekonomiki (i jak twierdzą niektórzy eksperci, dzięki niej udało się na początku lat 90-tych oddalić od Rosji widmo głodu). Reformy Gajdara nie zostały jednak przeprowadzone do końca i w tym część ekspertów upatruje przyczynę niepowodzenia całkowitej liberalizacji rosyjskiej gospodarki.

FOTO: Itar-Tass

Bagapsz wygrał wybory

2009-12-15T09:58:00.003+01:00

Dotychczasowy prezydent Abchazji - Sergiej Bagapsz wygrał w pierwszych od czasu uzyskania quasi-niepodległości wyborach prezydenckich.
W przeprowadzonym w sobotę 12 grudnia głosowaniu, wedle ciągle jeszcze nieoficjalnych danych, Bagapsz uzyskał 59.4% głosów. Tym samym zdystansował pozostałych kandydatów - drugi w kolejności Raul Chadżimba zdobył 15.4% głosów. Frekwencja wyniosła 73.4% i w poszczególnych regionach wahała się od 60 do 90%. Inauguracja prezydenta zaplanowana jest na 12 lutego 2010. Wybory nie zostały uznane przez państwa Zachodnie.
Wynik sobotnich wyborów nie był zaskoczeniem, gdyż wygrał w nich najsilniejszy kandydat dodatkowo cieszący się wsparciem Rosji. Pozostanie na stanowisku Bagapsza oznacza, że Abchazja nie zmieni swojej polityki ani wewnętrznej, ani zagranicznej i nadal, przy wykorzystaniu rosyjskiego wsparcia, będzie chciała utrzymać swój status.

FOTO: google.

Białorusko-rosyjskie gry o unię celną w przededniu szczytu Euroazjatyckiej Wspólnoty Gospodarczej.

2009-11-25T16:56:00.004+01:00

W ciągu ostatnich dwóch tygodni obserwatorzy stosunków białorusko-rosyjskich znów mogli być świadkami pewnej „negocjacyjnej” specyfiki, która pojawia się zazwyczaj przed podpisaniem istotnych dla Rosji i Białorusi dokumentów. Tym razem rozmowy zainteresowanych stron dotyczyły zapisów kodeksu celnego – dokumentu będącego podwaliną pod mającą wejść w życie 1 stycznia 2010 unią celną pomiędzy Rosją, Białorusią i Kazachstanem.
Dziesięć dni przed zaplanowanym w Mińsku szczytem państw Euroazjatyckiej Wspólnoty Gospodarczej (EaWG), na którym dojść ma do podpisania dokumentów o unii celnej - 17 listopada prezydent Łukaszenka w trakcie narady z rządem wyraził zaniepokojenie, czy interesy Białorusi, jako członka przyszłej unii celnej będą wystarczająco zabezpieczone. Stwierdził przy tym, że struktura białoruskiej gospodarki, uzależnionej od importu surowców energetycznych, znacząco różni się od gospodarek dwóch pozostałych członków projektu – eksporterów nośników energii i że może rodzić to problemy, co wszyscy eksperci wiedzieli i sygnalizowali już od dawna. Ponadto, Łukaszenka wyraził nadzieję, że Rosja będzie wspierać gospodarkę zachodniego sąsiada, która prawdopodobnie najbardziej na przyłączeniu do unii celnej ucierpi. Białoruski prezydent podkreślił przy tym, że dla złagodzenia białoruskich strat w budżecie, Rosja powinna zrezygnować z obecnych opłat celnych za ropę i sprzedawać gaz Białorusi po cenach wewnętrznych. Warto tu jednak zauważyć, Łukaszenka swoje wątpliwości zgłosił dopiero dzień po zaproszeniu przez rosyjskiego prezydenta białoruskich mediów (państwowych i niepaństwowych) na konferencję prasową do Moskwy.
Odpowiedź Kremla nadeszła 23 listopada. Na specjalnie zorganizowanej (po raz pierwszy w historii) konferencji dla białoruskich dziennikarzy, Miedwiediew stwierdził, że unia celna będzie korzystna nie tylko dla Rosji, ale również pozostałych członków. Dodał przy tym, że Rosja nadal wspiera białoruską gospodarkę m.in. poprzez niższe o 30-40% niż dla odbiorców europejskich ceny na gaz. Powiedział również, że jakkolwiek o wypłacie ostatniej transzy kredytu stabilizacyjnego w wysokości 500 mln $ nie może być mowy, to w niedługim czasie zostanie uruchomiona specjalna komercyjna linia kredytowa dla Białorusi.
Wydaje się zatem, że sekwencja powyższych wydarzeń doskonale pokazuje grę Łukaszenki - jak wykorzystując groźbę powtórki starego scenariusza zrywania szczytów i przedłużania negocjacji uzyskać od Rosji jak najwięcej ustępstw. Warto też odnotować, że w tej dwustronnej grze Rosjanie nie pozostali bierni i po raz pierwszy zastosowali używaną wcześniej tylko przez Łukaszenkę taktykę zapraszania dziennikarzy państwa sąsiedniego na specjalne konferencje, aby bezpośrednio zaprezentować swoje stanowisko. O tym, że było to dobre posunięcie świadczyć może, że krok ten został przez Mińsk źle odebrany, a po samej konferencji wypowiedzi Miedwiediewa zostały ocenione przez Łukaszenkę jako puste i nic nie wnoszące. Najciekawsze jest jednak to, że owo wzajemne „podgryzanie się” obu stron dotyczy projektu, który jak prognozują eksperci, pozostanie w wielu kwestiach wirtualny, a strony będą go wykorzystywały w zależności od aktualnych potrzeb.

Turcja i Armenia nawiązały stosunki dyplomatyczne.

2009-10-11T13:50:00.001+02:00

11 października ministrowie spraw zagranicznych Turcji i Armenii Ahmet Davutoğlu i Edward Nalbandian podpisali umowę o nawiązaniu stosunków dyplomatycznych i otwarciu granicy. Umowa musi jeszcze zostać zatwierdzona przez parlamenty obu krajów.
Nawiązanie stosunków dyplomatycznych między Erewaniem a Ankarą nie tylko kończy okres wrogości pomiędzy tymi państwami, ale również pozwala wyjść Armenii z izolacji. Otwarcie granicy może bowiem pozwolić na realizację wspólnych projektów przede wszystkim z zakresu energetyki (budowa idących do Europy ropo- i gazociągów), które mogą poprawić złą sytuację ekonomiczną Armenii.

Wizyta patriarchy Kiryła na Białorusi.

2009-10-01T11:06:00.001+02:00

W dniach 25–28 września na Białorusi przebywał patriarcha Moskwy i Wszechrusi Kirył. Głównym celem wizyty było podkreślenie prymatu Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej (RCP) na Białorusi, a także ścisłych więzi łączących oba państwa.
W trakcie wizyty patriarcha odwiedził Mińsk, Połock i Witebsk, gdzie wziął udział w uroczystościach religijnych i spotkaniach z władzami. Zwierzchnik RCP wezwał wierzących Białorusinów i Rosjan do utrzymania wspólnoty duchowej w obrębie Świętej Rusi. Dał tym samym do zrozumienia, że Cerkiew Białoruska ciągle jest postrzegana jako integralna część Patriarchatu Moskiewskiego. Zwierzchnik RCP zaapelował także do elit politycznych obu państw o umocnienie wzajemnych więzi gospodarczych i politycznych, podkreślając, że ewentualne zaprzepaszczenie dorobku integracyjnego Państwa Związkowego Białorusi i Rosji oznaczałoby przegraną obu państw i narodów. Co ciekawe, patriarcha w swoich wypowiedziach posunął się nawet do stwierdzenia, że zerwanie związków łączących oba państwa może zostać ukarane Sądem Bożym.
Wypowiedzi patriarchy Kiryła wskazują zatem, że RCP pozostaje jednym z narzędzi Kremla również w realizacji interesów geopolitycznych Rosji, a on sam przyjechał na Białoruś bardziej jako polityk niż jako duchowy przywódca.

Kierunek: Południe

2009-09-07T03:17:00.006+02:00

W najbliższy wtorek (08.09) w warszawskiej Jadłodajni Filozoficznej odbędzie się kolejna impreza z cyklu Kierunek: Południe!

Koło Naukowe Slawistów UW, Jadłodajnia Filozoficzna oraz Wschodni.net serdecznie zapraszają!

To już trzecia impreza w ramach cyklu prezentującego współczesną kulturę Europy Środkowej i Bałkanów. Tym razem rozpoczniemy od pokazu slajdów ze zbiorów warszawskich slawistów pokazujących wspołczesną Bułgarię. Do pokazu przygrywać będą największe bułgarskie hity specjalnie wybrane przez członków slawistycznego koła naukowego.

O godzinie 21:00 zagra niezastąpiony dj Wilczyn znany m.in z anteny Radia Wid (http://radio.wid.pl). Dj Wilczyn rozgrzeje tłum najgorętszymi bitami z Bałkanów, a w tle pojawi się niespodziankowa wizualizacja.

Serdecznie zapraszamy!

8 września (wtorek)
godzina 20:00
Jadłodajnia Filozoficzna (ul. Dobra 33/35).

Wstęp wolny!

Spotkanie Miedwiediew – Łukaszenko.

2009-08-29T12:15:00.003+02:00

Fot. Belta

W czwartek 27 sierpnia w Soczi odbyło się spotkanie prezydentów Rosji i Białorusi. W jego trakcie podjęte zostały sprawy związane z Organizacją Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (OUBZ), budową na terytorium Białorusi elektrowni atomowej oraz kwestie dotyczące taryf celnych. Miedwiediew i Łukaszenka nie omówili jednak całości zagadnień ekonomicznych i finansowych zlecając ich uzgodnienie rządom swoich państw.
Wbrew oczekiwaniom spotkanie nie okazało się przełomowe dla relacji pomiędzy Rosją a Białorusią. Jedynym konkretem była zapowiedź Dmitrija Miedwiediewa, że Rosja uruchomi linię kredytową dla Białorusi na budowę elektrowni jądrowej. Ciągle jednak zawieszone pozostają kwestie podpisania przez Białoruś umowy o Kolektywnych Siłach Szybkiego Reagowania OUBZ, czy przekazania przez Rosję ostatniej transzy kredytu stabilizacyjnego dla Białorusi w wysokości 500 mln. $.

MFW kontroluje Białoruś.

2009-08-25T22:58:00.002+02:00

Od 18 sierpnia na Białorusi pracuje misja Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MWF), której zadaniem jest doroczna ocena stanu gospodarki kraju.
W ramach misji w dniach 24-26 sierpnia Białoruś odwiedził dyrektor Departamentu Europejskiego MWF Marek Belka. W trakcie konferencji prasowej powiedział on, że Fundusz jest zadowolony z przeprowadzonych na Białorusi reform ekonomicznych. Belka wyraził jednak zaniepokojenie stanem kurczących się białoruskich rezerw walutowych. I to właśnie głównie na ich uzupełnienie będą przeznaczone kolejne dwie tegoroczne transze kredytu stabilizacyjnego w wysokości 1.35 mld. $. (W 2009 roku Białoruś otrzymała już dwie transze: w styczniu 800 mln. $, a w lipcu 680 mln. $.). Marek Belka dodał również, że MFW będzie wspierał Białoruś w kolejnych latach. Misja zakończy swoją pracę 2 września.
Wydaje się, że oświadczenie Marka Belski zostało przyjęte z ulgą na Białorusi. Zwłaszcza, że jednym z głównych problemów tego kraju w okresie kryzysu jest utrzymanie kursu rubla, na który przeznaczane są topniejące rezerwy walutowe. Władze starają się podtrzymywać go zarówno poprzez zagraniczne kredyty (spekuluje się, że na ten cel miałaby zostać przeznaczona również ostatnia transza rosyjskiego kredytu stabilizacyjnego w wysokości 500 mln. $), jak i np. poprzez premiowanie wkładów walutowych w białoruskich rublach. Niektórzy białoruscy ekonomiści twierdzą jednak, że sztuczne podtrzymywanie kursu rubla w dalszej perspektywie będzie nieopłacalne i konieczna będzie jego dewaluacja.

Za: http://telegraf.by/in_belarus/52521.html
http://telegraf.by/in_belarus/52521.html

Ukraińska piłka nożna

2009-08-25T19:03:00.010+02:00

Na Ukrainie piłka nożna należy do jednego z bardziej popularnych sportów, a Dynamo Kijów i Szachtar Donieck to zespoły, które regularnie pojawiają się w Lidzie Mistrzów i znane są praktycznie na całym świecie. 20 maja 2009 po zwycięstwie po dogrywce 2:1 z Werderem Brema Szachtar Donieck jako ostatnia drużyna w historii zdobył puchar UEFA. Podobnie nie trzeba reklamować Andrija Szewczenki, wielokrotnego króla strzelców Ligi Mistrzów, ligi ukraińskiej i włoskiej. W Polsce zainteresowanie ligą ukraińską odżywa przy okazji spotkań naszych reprezentacji, bądź sukcesów polskich zawodników, jak to było na przykład w przypadku Mariusza Lewandowskiego i jego tryumfu z Szachtarem w pucharze UEFA. Wspólna organizacja Euro 2012 wywołuje aż nazbyt często temat ukraińskich stadionów, mniej jest jednak informacji o stanie samej piłki nożnej.

Liga
Ukraińska pierwsza liga do 1998 roku nazywana „Wyższa ligą” (Вища ліга), obecnie nosząca nazwę Premier Ligi (Прем'єр-ліга) w sezonie 2008/2009 liczyła 16 zespołów. Od początku istnienia ligi (czyli od 1992 roku, gdy rozegrano niepełny sezon) aż 13 razy triumfował Dynamo Kijów, 4 razy Szachtar Donieck, a raz (w 1992) Tawrija Symferopol. Obecnie, po lipcowych zamieszaniu związanym z decyzją sądu administracyjnego w Kijowie o likwidacji ligi (ze względu na olbrzymie luki prawne i formalne w statucie ligi i niezgodność z ukraińskim prawem) w 5 kolejce jak zwykle prowadzi Dynamo, a za nim Szachtar i Tawrija. Rozgrywki trwają, a ukraiński związek złożył 8 sierpnia apelację od wyroku. Trudno jednak sobie wyobrazić aby liga rzeczywiście została zlikwidowana, a przede wszystkim, jak chciałby sąd apelacyjny, żeby unieważnić wszystkie wyniki od 1996 roku (kiedy Wyższa Liga została oficjalnie zarejestrowane). Na Ukrainie rozgrywane są jeszcze mecze w ramach Pierwszej (20 zespołów) i Drugiej Ligi (34 drużyny w dwóch grupach) oraz okręgowej Lidze Amatorskiej.

Legenda - Mecz śmierci
Do jednej z najbardziej znanych i zarazem tragicznych punktów historii piłki nożnej na Ukrainie należy „Mecz śmierci”. 9 sierpnia 1942 roku w okupowanym przez Nazistów Kijowie odbył się mecz pomiędzy FC Start a zespołem Luftwaffe Flakelf. FC Start była drużyną złożoną z byłych piłkarzy Dynama i Lokomotywu Kijów, dopiero co wypuszczonych z niemieckiej niewoli. Założenie drużyny było możliwe dzięki wsparciu Josifa Kordika, właściciela piekarni, który zatrudnił piłkarzy w tym legendarnego bramkarza Mykołę Trusewycza. Drużyna szybko wygrała mecze organizowane przede wszystkim z żołnierzy sił okupacyjnych. Gdy 6 sierpnia 1942 ograła zespół Luftwaffe Niemcy poprosili o rewanż 9 sierpnia. Sędziował oficer SS, a zawodnicy ukraińscy zarówno przed meczem jak i w trakcie byli „kulturalnie” ostrzegani o konsekwencjach wygranej nad Niemcami. Mecz zakończył się wynikiem 6-1 i stał się prawdziwą demonstracją nastrojów antynazistowskich. Jedyny gol Flakelf został strzelony w czasie, gdy Trusewycz opatrywany był poza boiskiem po brutalnym ataku drużyny pilotów. Tydzień później piłkarze z FC Start zostali aresztowani przez Gestapo i wysłani do obozu koncentracyjnego w Babim Jarze. 4 w tym Trusewycza szybko rozstrzelano. Mimo, że na tą historię władza radziecka nie patrzyła przychylnym okiem pamięć o tych wydarzeniach przetrwała i obecnie pod stadionem Dynama można podziwiać pomnik pamięci zamordowanych piłkarzy, a w 1981 roku na kanwie tych wydarzeń powstała amerykańska superprodukcja z Sylwestrem Stallone „Ucieczka do zwycięstwa”. Drugoplanowe role zagrali m. in. Pele i legendarny zawodnik Legii Warszawa Kazimierz Deyna.

Polityka i Euro 2012
To co jednak obecnie kojarzy się z piłką nożną na Ukrainie to nie jej tragiczna historia, a wielka polityka i równie wielkie pieniądze. Właścicielami Dynama Kijów są bracia Surkisowie (związani blisko z byłym prezydentem Ukrainy Leonidem Kuczmą), Szachtar Donieck należy do jednego z najbogatszych Europejczyków Rinata Achmetowa, związanego z Partią Regionów, prezesem Dnipra Dniepropetrowska (drużyna lokująca się zwykle na 4 miejscu ligi, zaraz za „wielką trójką”) jest właściciel Prywat Banku Ihor Kołomojski. Wszyscy inwestują ogromne pieniądze w budowę stadionów na Euro 2012. W tym wyścigu odpadł już Kołomejski, po decyzji UEFA, że w Dniepropetrowsku nie będzie rozgrywanych meczy. Oskarżał on Hryhorija Surkisa, obecnego szefa Federacji Piłki Nożnej Ukrainy o lobbowanie przeciwko dniepropetrowskiemu stadionowi na rzecz Charkowa i jego właściciela Oleksandra Jarosławskiego, z którym Surkis pozostaje w bliskich kontaktach. Wydaje się, że wbrew popularnym ostatnio doniesieniom polskich mediów Ukraińcy przygotują się całkiem dobrze do mistrzostw, co wynika między innymi z rywalizacją pomiędzy oligarchami i związanym z rozgrywkami prestiżem.

Zbirna, czyli reprezentacja
Reprezentacja narodowa, popularnie nazywana „zbirną” notowana jest aktualnie na 19 miejscu światowego rankingu UEFA i tylko raz w swojej historii (od 1992 roku) brała udział w międzynarodowych turniejach – w 2006 roku na Mundialu w Niemczech doszła do ćwierćfinału, gdzie przegrała z Włochami, późniejszymi tryumfatorami mistrzostw. Trzy razy zbirna przegrywała mecze barażowe do Euro i Mundialu (w 1998, 2000 i 2002) i to mając w swoim składzie jednego z najlepszych piłkarzu świata – Andrija Szewczenkę. W eliminacjach do mistrzostw świata w 2010 roku w RPA reprezentacja Ukrainy znajduje się w 6 grupie i obecnie zajmuje 3 miejsce.
Zbirna do tej pory rozegrała 4 mecze z reprezentacją Polski, raz wygrała, raz zremisowała i 2 razy przegrała.

źródła
http://www.champion.com.ua
http://redlog.pl/2008/08/09/mecz-smierci-fc-start-vs-flakelf/
http://www.fpl.ua
http://ukrainiansoccer.net

Białorusko-rosyjska „szorstka przyjaźń” cz. II.

2009-08-08T17:31:00.004+02:00

W ciągu ostatniego miesiąca stosunki białorusko-rosyjskie znów zostały wystawione na próbę. 16 lipca rosyjski sanepid kolejny raz zakwestionował jakość białoruskich wyrobów mleczarskich i zakazał wwozu do Rosji produkcji dwóch białoruskich zakładów mięsnych. Oficjalną wizytę w Mińsku odwołał również mer Moskwy Jurij Łużkow. Równocześnie prezydent Białorusi Aleksandar Łukaszenko nie pojechał na nieoficjalne spotkanie szefów Wspólnoty Niepodległych Państw do Moskwy. 21 lipca Białorusini wstrzymali również na 3 dni przesył rurociągiem Uniecza-Windawa, którym transportowane są rosyjskie produkty naftowe. Ponadto, Łukaszenko, choć pojechał na nieformalny szczyt Organizacji Układu o Bezpieczeństwie Zbiorowym (OUBZ), to nie podpisał ważnego dla Rosjan dokumentu o powołaniu wspólnych sił szybkiego reagowania. Wszystkie te posunięcia mogą wskazywać więc, że relacje pomiędzy Mińskiem i Moskwą ciągle pozostają napięte.

Działania strony rosyjskiej.
Napięcie w relacjach pomiędzy Rosją a Białorusią rozpoczęło się w czerwcu. Wtedy rosyjski sanepid (Rospotriebnadzor) wydał zakaz wwozu na terytorium tego państwa białoruskich produktów mleczarskich. W wyniku porozumienia kończącego „mleczną woję” Białorusini zobowiązali się, że do 1 sierpnia dostosują swoją produkcję do norm rosyjskich. Jednak 16 lipca ukazało się oświadczenie szefa rosyjskiego sanepidu Giendija Oniszczenki, że większość białoruskich produktów mlecznych nadal nie spełnia rosyjskich wymogów. Ostatecznie, 4 sierpnia, rosyjski sanepid zniósł kontrolę graniczną białoruskich wyrobów mlecznych. Oprócz tego 21 lipca Rosjanie zakazali importu mięsa i jego przetworów z dwóch białoruskich zakładów mięsnych – z Homla i Brześcia. Oficjalną wizytę w Mińsku odwołał również prowadzący dotychczas pro-białoruską politykę mer Moskwy Jurij Łużkow. Mer rosyjskiej stolicy miał w Mińsku otworzyć „Dom Moskwy”. Swoją wizytę jednak odwołał tłumacząc się kontuzją nogi. Ponadto, Białoruś ciągle nie otrzymała ostatniej transzy rosyjskiego kredytu w wysokości 500 milionów $. Jak tłumaczy rosyjski minister finansów Aleksiej Kudrin spowodowane jest to tym, że Białorusini nie reformują swojej gospodarki.
Wszystkie te wydarzenia wskazują, że Rosja ciągle udowadnia, w jakim stopniu Białoruś jest od niej zależna.

Działania strony białoruskiej.
Białoruś nie pozostała bierna na działania Rosji. Prezydent Aleksandr Łukaszenko nie wziął udziału w odbywających się 18 lipca w Moskwie zawodach hippicznych o Puchar Prezydenta Rosji, które uznawane są za nieoficjalne spotkanie szefów państw WNP. Ponadto, 21 lipca ofcjalnie z przyczyn technicznych, Białorusini zamknęli rurociąg Uniecza-Windawa, który służy do transportu rosyjskich produktów naftowych. W wyniku negocjacji (w tym i rozmowy telefonicznej wicepremierów obu państw) przesył ropociągiem udało się przywrócić już 24 lipca. Łukaszenko odmówił też podpisania, w trakcie nieformalnego szczytu państw OUBZ, który odbył się w dniach 30 lipca – 1 sierpnia w Kirgizji, umowy o powołaniu wspólnych sił szybkiego reagowania. Oficjalnie powołano się na zwyczaj, że w trakcie spotkań nieformalnych nie podpisuje się żadnych dokumentów. Warto przy tym podkreślić, że Aleksandr Łukaszenka kreuje się na jedynego gwaranta białoruskiej niezależności, m.in. poprzez sprzeciwianie się sprzedaży Rosjanom przedsiębiorstw sektora energetycznego i spożywczego.
Działania podjęte przez Białoruś wydają się zatem próbą udowodnienia, że państwo to ma również swoje atuty w sporze ze wschodnim sąsiadem.

Wnioski.
Wszystkie te posunięcia mogą wskazywać więc na pogłębiający się kryzys w relacjach pomiędzy Białorusią i Rosją. Jego przebieg i siła będą w dużym stopniu zależały od sytuacji gospodarczej na Białorusi i od stopnia wsparcia, jakie państwo to otrzyma od Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Unii Europejskiej.
Można również założyć, że jesienią może nastąpić kolejna odsłona sporu, tym razem na płaszczyźnie energetycznej. Jego siła będzie zależała jednak od relacji rosyjsko-ukraińskich, gdyż Rosja nie może pozwolić sobie na „wojnę surowcową” na dwóch frontach.

Nowy premier Osetii Południowej zatwierdzony.

2009-08-05T22:52:00.003+02:00

Parlament Osetii Południowej zatwierdził, zaproponowaną przez prezydenta Eduarda Kokjtego, kandydaturę Wadima Browcewa na stanowisko premiera. Z 27 głosujących deputowanych za głosowało dwudziestu czterech, a trzech przeciw.
Wadim Browcew dotychczas był głównym dyrektorem czelabińskiej firmy budowlanej.

Za: http://www.interfax.ru/politics/news.asp?id=93691
http://www.interfax.ru/politics/news.asp?id=93662

Dymisja premiera Osetii Południowej.

2009-08-04T22:01:00.002+02:00

Dymisję premiera Osetii Południowej – Asłanbeka Bułacewa przyjął dziś prezydent Eduard Kokojty. Oficjalnie podano, że przyczyną odejścia Bułacewa był zły stan jego zdrowia. Swoją funkcję sprawował on od 22 października 2008 roku. Zgodnie z osetyjskim prawem odwołanie premiera oznacza również dymisję rządu.
Dymisja ta przypadła na szczególny moment - tuż przed pierwszą rocznicą wybuchu wojny z Gruzją, w sytuacji powiększającego się napięcia pomiędzy Cchinwali a Tbilisi.

Za: http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=93421

Wywiad prezydenta Łukaszenki dla austriackiego dziennika „Die Presse”.

2009-07-13T11:32:00.004+02:00

Foto: ITAR-TASS

W wywiadzie, jaki prezydent Białorusi Aleksandr Łukaszenka udzielił austriackiej gazecie „Die Presse” poruszone zostały sprawy zarówno z zakresu polityki, jak i ekonomii.
Łukaszenko zapewnił, że Białoruś nie jest dyktaturą, bo na taki ustrój nie pozwoliliby sami Białorusini. Dodał także, że Białoruś nie może prowadzić takiej polityki, która nie byłaby do zaakceptowania przez inne państwa. Na pytanie o swoje szerokie uprawnienia powiedział: „To prawda, że obecnie prezydent Białorusi dysponuje niemałą władzą. Ale dlaczego nie krytykuje się w tym zakresie Rosji czy Kazachstanu?”. Dodał również, że jego słowa o tym, że na następcę szykowany jest jego najmłodszy 5-letni syn były tylko żartem. Łukaszenko zapytany o to, jakim krajem za 10 lat będzie Białoruś powiedział, że na pewno szczęśliwym i kwitnącym. Zapewnił też, że raczej nie on będzie wtedy prezydentem, a o tym, kto nim będzie zadecydują sami Białorusini.
Pytany o sprawy ekonomiczne Aleksandr Łukaszenko powiedział, że obecny kryzys na Białorusi jest wynikiem tylko czynników zewnętrznych, i że gdyby kryzys zakończył się dziś, to Białoruś wyszłaby z niego bardzo szybko. Białoruski prezydent zapewnił również, że jego państwo będzie rozwijać relacje polityczne i ekonomiczne zarówno z Unią Europejską, w ramach „Partnerstwa Wschodniego”, jak i z Rosją – tworząc pomost pomiędzy tymi ekonomicznymi gigantami.

Za: http://www.interfax.ru/print.asp?sec=1446&id=89836

Zakończył się szczyt państw G8 we włoskiej L’Aquili.

2009-07-10T09:25:00.006+02:00

Foto: Reuters.

Włoski szczyt państw grupy G8 (siedmiu najbardziej uprzemysłowionych państw świata i Rosji) odbywał się w niecodziennych warunkach. Premier Włoch – Silvio Berlusconi zaprosił bowiem szefów państw grupy do zniszczonego w niedawnym trzęsieniu ziemi miasteczka L’Aquilia.

Przedmiotem spotkania były przede wszystkim kwestie związane z walką z kryzysem ekonomicznym. Liderzy G8 przedstawili plany przeciwstawienia się protekcjonizmowi i zapowiedzieli otwarcie rynków dla handlu i inwestycji. Oprócz tego zapewnili, że ich państwa będą dokładnie kontrolować swoje systemy finansowe i zabezpieczać swoje waluty m.in. poprzez powstrzymywanie się od ich dewaluacji.

Na spotkaniu poruszona została również kwestia Iranu. W L’Aquili przyjęty został dokument, który potwierdza przywiązanie państw grupy G8 do dyplomatycznego uregulowania problemu programu jądrowego Iranu. W dokumencie zapisano również deklarację o poszanowaniu suwerenności tego państwa.
Podsumowując spotkanie, dyrektor departamentu organizacji międzynarodowych rosyjskiego MSZ – Aleksander Pankin powiedział, że Rosja ocenia, iż formuła G8 przestała już wystarczać dla rozwiązywania światowych problemów. Tym bardziej, że inne mechanizmy stosuje się w kryzysach politycznych, inne w finansowych, a jeszcze inne w ekonomicznych. Pankin zapowiedział przy tym, ze Rosja rozważa poszerzenie grupy G8. Takiemu rozwiązaniu niechętne są jednak Stany Zjednoczone i Kanada, a sprzeciwia się Japonia.
Szczyt nie zakończył się zatem żadnymi znaczącymi ustaleniami. Co więcej przysłoniły go protesty mieszkańców L’Aquili, poszkodowanych w trzęsieniu ziemi oraz wcześniejsze seks skandale z udziałem włoskiego premiera.

Wizyta Baracka Obamy w Moskwie.

2009-07-09T10:32:00.005+02:00

Wczoraj zakończyła się trzydniowa wizyta prezydenta Stanów Zjednoczonych – Bracka Obamy w Moskwie. Była ona ważna dla obu stron, gdyż zarówno Rosja, jak i USA liczyły na poprawę wzajemnych relacji. Kryzys w dwustronnych stosunkach nastąpił w trakcie prezydentury Georga Busha Jr. i w niektórych środowiskach mówiło się wręcz o powrocie do zimnej wojny. Tym mocniej stronę rosyjską cieszyły deklaracje nowego prezydenta USA o konieczności ich poprawy.
Sukcesem Obamy było podpisanie przez USA i Rosję umowy o tranzycie wojsk amerykańskich do Afganistanu przez terytorium Rosji. Zakłada ona, że w ciągu roku wojska amerykańskie mogą odbyć 4.5 tysiąca lotów, a samoloty mogą przewozić nie tylko ładunki wojskowe, ale również żołnierzy.
Za sukces obu stron uważa się również podpisanie wspólnego stanowiska w kwestii układu o redukcji zbrojeń strategicznych. W dokumencie zapisano, że liczba rakiet powinna wynieść od 500 do 1100, a liczba głowic od 1500 do 1675 sztuk. Zatem przedziały okazały się dość rozmyte. Storna rosyjska wyraziła zadowolenie z takiego zapisu, tym bardziej, że jeszcze niedawno Stany Zjednoczone nie chciały mówić o jakichkolwiek cyfrach.
Co ciekawe Barack Obama nie poruszył drażliwych spraw takich jak kwestia przestrzegania praw człowieka, czy sprawa Abchazji i Osetii Południowej.
Rosja nie uzyskała natomiast żadnych konkretów w sprawie tarczy antyrakietowej. Obama zapewnił wprawdzie Miedwiediewa, że poinformuje Rosjan o wynikach zaplanowanego na lato przeglądu amerykańskich instalacji i potwierdził gotowość USA do utworzenia systemu antyrakietowego wspólnie z Rosją, ale nie wycofał się z planów budowy elementów tarczy w Czechach i Polsce, na co liczyli Rosjanie.
Ogólnie jednak wizyta została uznana za udaną, a jak podkreślają analitycy największą jej wartością była zapowiedź podtrzymywania przyjacielskich relacji pomiędzy tymi państwami.

Foto: Reuters

Uwolnienie syna wiceprezesa „Rosniefty”.

2009-06-18T11:19:00.002+02:00

Rosyjskie siły policyjne uwolniły dziś Michała Stawskiego – syna wiceprezesa koncernu „Rosniefta”. Michał Stawski porwany został 13 kwietnia, kiedy wychodził z zajęć na Uniwersytecie Nafty i Gazu im. Gubkina. Prowadzący śledztwo jeszcze nie ujawnili kto stał za porwaniem. Podejrzewa się, że może być za nie odpowiedzialny Denis Szilin – szef grupy przestępczej specjalizującej się w porwaniach ludzi. Jak twierdzą niektórzy Szilin, wraz z innymi osobami mogącymi stać za porwaniem, jest powiązany ze służbami specjalnymi.

Za: http://www.gazeta.ru/social/2009/06/18/3212630.shtml

Zakończył się szczyt Szanghajskiej Organizacji Współpracy.

2009-06-16T19:52:00.009+02:00

W Jekaterynburgu zakończył się dziś szczyt przywódców państw Szanghajskiej Organizacji Współpracy (SzOW).

Foto: ITAR-TASS

W jego trakcie liderzy Rosji, Kazachstanu, Kirgistanu, Tadżykistanu, Uzbekistanu i Chin debatowali nad sprawami dotyczącymi bezpieczeństwa międzynarodowego oraz kryzysu ekonomicznego. Przywódcy SzOW szczególną uwagę poświęcili kwestii północnokoreańskich prób jądrowych oraz sytuacji w Afganistanie. Państwa SzOW postanowiły wspólnie przeciwstawiać się terroryzmowi, separatyzmowi i handlowi narkotykami. Wyrazem tego było przyjęcie konwencji „o przeciwdziałaniu terroryzmowi, separatyzmowi i ekstremizmowi w okresie 2010-2012”.
Na szczycie został poruszony również temat przeciwdziałania skutkom kryzysu ekonomicznego. Żeby ograniczyć koszty wzajemnych rozliczeń finansowych zaproponowano aby jak najczęściej rozliczać się we własnych walutach, co uniezależni transakcje od sytuacji na światowych rynkach walut, a przede wszystkim od kursu walut koszyka rezerwowego. Oprócz tego zaproponowano, aby rezerwy walutowe państw SzOW lokować w instrumenty finansowe partnerów z Organizacji.
Spotkanie zakończono przyjęciem deklaracji jekaterynburskiej, w której, oprócz oceny bieżących wydarzeń światowej polityki, mowa jest m.in. przyszłym współdziałaniu państw SzOW. Utworzona została również specjalna grupa ekspertów mająca wypracować dokument o porządku przyjęcia nowych członków do SzOW.
Następny szczyt SzOW zaplanowany jest w 2010 w stolicy Uzbekistanu – Taszkencie.

Za: http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=85381

Rosyjsko-białoruska „szorstka przyjaźń”

2009-06-15T22:25:00.007+02:00

Nie ustają napięcia na linii Moskwa – Mińsk. Po wcześniejszych kłopotach z obiecanym przez Rosję kredytem dla Białorusi i niedawnym wprowadzeniu przez Rosjan zakazu wwozu białoruskich wyrobów mleczarskich, pojawiły się problemy związane z dostawami gazu. Chodzi tu o kwotę, za jaką „Gazprom” ma sprzedawać ma białoruskiemu „Beltransgazowi” metr sześcienny błękitnego paliwa. W I kwartale tego roku, zgodnie z ustną umową przywódców obu państw, za 1000m3 gazu Białoruś płaciła 150$. Jednakże, oprócz tej umowy, istnieje zawarty wcześniej kontrakt, z którego wynika, że za 1000 metrów sześciennych gazu „Gazprom” powinien otrzymywać 210$. I rosyjscy prawnicy są zdania, że jest to cena obowiązująca, gdyż „Gazprom” nie zgodził się na zmianę ceny. Dodają oni również, że zgodnie z założeniami kontraktu, aby złagodzić podwyżkę, „Gazprom” awansem zapłacił „Beltransgazowi” podwyższone kwoty za tranzyt gazu przez terytorium Białorusi. Co ciekawe jednak, na ostatnim wspólnym posiedzeniu Rad Ministrów obu państw, które odbyło się 28 maja w Mińsku, premier Rosji Władimir Putin potwierdził porozumienie, wedle którego Białoruś płaci niższe stawki. Prawdopodobnie zatem, ów spór zostanie załagodzony. Tym bardziej, że gdyby Rosja rozpoczęła gazową wojnę z kolejnym z sąsiadów, to mogłoby to jeszcze bardziej niekorzystnie wpłynąć na jej wizerunek, jako na dostarczyciela gazu do Europy Zachodniej.

Foto: www.gazprom.com

Za: http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=85141

Rosja zmieniła strategię w negocjacjach z WTO.

2009-06-10T11:37:00.006+02:00

Rosja, która od ponad 15 lat ubiega się o przyjęcie do Światowej Organizacji Handlu (WTO) zmieniła strategię negocjacji. Po ostatnim szczycie ekonomicznym, który odbył się w Sankt Petersburgu, władze Rosji, Białorusi i Kazachstanu postanowiły starać się o wspólne przyjęcie do WTO jako jednego terytorium celnego. Oznacza to, że jednostronne negocjacje zostają zakończone. Jak mówi rosyjski wicepremier i minister finansów Alieksiej Kudrin wspólne negocjacje rozpoczną się 1 stycznia 2010, kiedy umowa o unii celnej pomiędzy Rosją, Kazachstanem i Białorusią wejdzie w życie. Kudrin uważa również, że Białoruś nie będzie opóźniać procesu wejścia do WTO. Eksperci ekonomiczni są jednak bardziej ostrożni, zwłaszcza co do funkcjonowania unii celnej. Obawiają się, że może ona nie zaistnieć, jeśli pomiędzy stronami dalej dochodzić będzie do kolejnych "wojen mlecznych", czy "mięsnych". Co więcej podkreślają oni, że 95% negocjacji Rosja w pojedynkę miała już za sobą, a teraz cały proces trzeba będzie zacząć od nowa. Ponadto, jak szacują eksperci, negocjacje będą dużo bardziej skomplikowane, bo grupy robocze będą musiały uwzględniać nie tylko stanowisko trzech państw jako całości, ale również każdego z osobna. Kolejną pułapką może być również to, że Białoruś, Kazachstan i Rosja wielokrotnie będą musiały wypracowywać stanowisko między sobą, aby wspólnie przedstawić je Światowej Organizacji Handlu, co może być trudne i długotrwałe. Jednakże decyzja o spowolnieniu negocjacji z WTO może być sposobem Rosjan na walkę z kryzysem. Zdaniem ekspertów stosowanie się do twardych wymogów WTO w sprawie stawek celnych mogłoby być przeszkodą w stosowaniu barier ochronnych, które to bariery dają możliwość wspomagania własnych kompanii w czasie kryzysu, na czym zależy Rosji.

Za: http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=84340

Wyniki wyborów w Osetii Południowej

2009-06-01T10:57:00.007+02:00

Proprezydencka partia "Jedność" odniosła zdecydowane zwycięstwo w niedzielnych wyborach w Osetii Południowej.

Według danych z dnia 31 maja z godziny 22.00 czasu lokalnego, „Jedność” dostała 58,62% głosów. Drugie miejsce zajęła, również proprezydencka, Partia Ludowa z wynikiem 20,35%. Na kolejnych miejscach uplasowały się Partia Komunistyczna z rezultatem 14,6% i opozycyjna Partia „Fydybasta” („Ojczyzna”), która dostała 3,86% głosów. Według danych Centralnej Komisji Wyborczej Osetii Południowej (CKW) frekwencja o godz. 18.00. wyniosła 75.39%.

Foto: Reuters

Na terenie kraju otwartych było 88 punktów wyborczych. Oprócz tego głosować można było w Moskwie oraz na terenie Osetii Północnej (tam pracowało 6 komisji wyborczych).
Jak informuje CKW w czasie głosowania nie zanotowano żadnych poważnych naruszeń ciszy wyborczej oraz incydentów, które mogłyby wpłynąć na przebieg głosowania.

Pierwsze od czasu rosyjsko-gruzińskiej wojny wybory parlamentarne w Osetii Południowej zostały potępione przez Gruzję i Unię Europejską. Tibilisi wciąż uznaje ten region za nieodłączną część Gruzji. Unia Europejska, w specjalnym oświadczeniu stwierdziła, że wybory w Osetii Południowej są nielegalne i są krokiem oddalającym region od pokojowego porozumienia. Jednocześnie zdecydowanie poparła stanowisko gruzińskie: "UE ponownie wyraża zdecydowane poparcie dla suwerenności i integralności terytorialnej Gruzji zgodnie z jej międzynarodowo uznanymi granicami".

Legalności wyborów w Osetii Południowej nie uznały również Stany Zjednoczone.

Za: http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=82649

Topolánek w rozkroku

2009-05-31T18:26:00.011+02:00

Mirek Topolánek, który jeszcze parę tygodni temu skutecznie przekonał czeskich senatorów do ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego niespodziewanie ogłosił, że "ten dokument jest martwy".

"Uważam, że bez względu na to, czy Traktat Lizboński będzie ratyfikowany, czy nie, dokument ten jest już martwy. Nie odpowiada on ani międzynarodowej, ani europejskiej rzeczywistości XXI wieku. Kluczowa debata nad przyszłym charakterem Unii jest dopiero przed nami" - ogłosił były czeski premier.

Dziś w czeskiej telewizji Topolánek próbował łagodzić swoje stanowisko, mówiąc, że pozostaje zwolennikiem ratyfikacji i chciałby, żeby czeski prezydent Václav Klaus podpisał traktat. Mimo wszystko, spłynęła na niego krytyka nie tylko z ust lidera socjaldemokratów Jiřego Paroubka, ale również ze strony szefa Partii Zielonych, byłego koalicjanta Topolánka, Martina Bursika.

"Jestem tym stwierdzeniem bardzo zaskoczony i, muszę przyznać, trochę wstrząśnięty. (...) Myślę, że to bardzo silny sygnał dla wyborców na tydzień przed wyborami, kiedy Topolánek mówi, że jego partnerem jest polskie Prawo i Sprawiedliwość - partia fundamentalistyczna, która w Polsce agituje na rzecz kary śmierci, kryminalizuje homoseksualistów, sprzeciwia się aborcji" stwierdził szef Partii Zielonych Martin Bursik.

W piątek podczas kongresu Prawa i Sprawiedliwości w Krakowie doszło do jednego ze spotkań inaugurujących powstanie nowej frakcji w Parlamencie Europejskim. Poza PiS mają do niej należeć Obywatelska Partia Demokratyczna (ODS) pod przewodnictwem Topolánka i brytyjscy konserwatyści Davida Camerona.

Zdaniem Mirka Topolánka przyszła frakcja powinna działać na rzecz "Europy wolnej i elastycznej".
"Unii, w której każde państwo sam wybiera stopień swojej integracji we wspólnych politykach". Jak zaznacza, nie chodzi mu przy tym o podział UE na twarde jądro i kraje peryferyjne.

"Nikt nikomu nie zabrania głębszej integracji, ale z drugiej strony, nikt nikogo do głębszej integracji nie zmusza. Trzeba natomiast podkreślić, że aby taki mechanizm współpracy zadziałał, kraje muszą zgodzić się co do najmniejszego wspólnego mianownika, który będzie definiował kompetencje i reguły wiążące dla wszystkich" - stwierdził były czeski premier.

Trwają wybory parlamentarne w Osetii Południowej

2009-05-31T14:38:00.007+02:00

Mieszkańcy Osetii Południowej wybierają dziś parlament. O 34 mandaty w proporcjonalnych wyborach rywalizują cztery ugrupowania: Partia Komunistyczna, Republikańska Partia Polityczna „Jedność”, Partia „Fydybasta” („Ojczyzna”) oraz Ludowa Partia Republiki Osetii Południowej.

Głosujący w południe lokalnego czasu prezydent Edward Kokojty (na zdjęciu) zwrócił uwagę, że te wybory są dla Osetii Południowej szczególne, gdyż po raz pierwszy odbywają się w niepodległym państwie. Podkreślił też, że w całym kraju jest spokojnie i wyraził nadzieję, że Osetyjczycy masowo pójdą do urn.

Już wiadomo, że wybory będą ważne ponieważ, według ostatnich danych Centralnej Komisji Wyborczej Osetii Południowej (CKW), wzięło w nich udział prawie 60% z ponad 52 tysięcy uprawnionych do głosowania.

Nad poprawnością wyborów czuwa 70 obserwatorów zagranicznych. Bezpośrednie relacje prowadzą dziennikarze 150 zagranicznych mediów, głównie rosyjskich.

Za: http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=82649

Zapraszamy na pokaz filmu!

2009-05-29T18:04:00.003+02:00

Wschodnioeuropejski Klub Filmowy
Zaprasza na pokaz filmu Eldara Riazanowa:

ZŁODZIEJ SAMOCHODÓW
(Берегись автомобиля)

Ze specjalnym udziałem dr Iriny Tatarowej

Pokaz odbędzie się w poniedziałek, 1 czerwca, o godzinie 19:00.
W gmachu warszawskiej SGH, Al. Niepodległości 162, aula VII

Główny bohater, nieśmiały agent ubezpieczeniowy, widząc nieporadność milicji w zwalczaniu przestępczości postanawia sam włączyć się do walki o sprawiedliwość. Zaczyna kraść samochody przestępcom, a pieniądze uzyskane ze sprzedaży przekazywać domom dziecka. Kultowa radziecka komedia kryminalna świetnie zagrana przez ówczesną czołówkę radzieckich aktorów.

WSTĘP WOLNY!

Serdecznie zapraszamy.

Organizatorzy:
SKN Stosunków ze Wschodem SGH i Towarzystwo Kuźnia Wschodnia

Patronat Medialny:
Wschodni Serwis Informacyjny - www.wschodni.net

Rosyjsko - Unijny szczt (cz.2.)

2009-05-23T12:20:00.005+02:00

Wczoraj w Chabarowsku na Syberii zakończył się 23 szczyt Rosja – UE. Głównym tematem trwającego dwa dni spotkania było bezpieczeństwo energetyczne. Niestety kolejny raz, odłożono kwestię przygotowania nowego dokumentu o partnerstwie i współpracy pomiędzy UE a Rosją. Głównie dlatego, bo niemożliwe okazało się uregulowanie spornych problemów związanych z zabezpieczeniem dostaw rosyjskich surowców do państw UE,

Zdaniem Kremla, kraje Unii niepotrzebnie powiązały podpisanie nowego dokumentu o partnerstwie z „Kartą energetyczną”, na którą nie godzi się Rosja. Warto jednak zaznaczyć, że prace nad nowym dokumentem ciągle trwają. Poprzednia umowa o partnerstwie i współpracy pomiędzy Rosją a UE kończyła się 31 grudnia 2007, ale okres jej ważności prolongowano do momentu podpisania nowej. Od tego czasu trwają dwustronne konsultacje (ostatnie miały miejsce w kwietniu tego roku). Obie strony wyrażają nadzieję, że nowa umowa zostanie wkótce podpisana. Początkowo zakładano nawet, że będzie to możliwe do końca bieżącego roku, ale w kuluarach mówi się, że problemy związane z energetyką na pewno ten termin opóźnią.

Na drugi plan zeszły kwestie „Partnerstwa Wschodniego” oraz sprawa Gruzji. Jednak na podsumowującej spotkanie konferencji, prezydent Miedwiediew powiedział, że sytuacja na Kaukazie Południowym pokazała, że Unia Europejska ma możliwości odpowiedniego reagowania kryzysowego. Dodał przy tym, że aby zapobiegać takim sytuacjom w przyszłości należałoby utworzyć ramy prawne dla działań antykryzysowych, a takim wydaje się być „Karta bezpieczeństwa europejskiego”. W odpowiedzi wysoki przedstawiciel do spraw wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa UE Javier Solana stwierdził, że strona unijna poważnie potraktowała tę propozycję i będzie się starała na nią odpowiedzieć. Co więcej prace nad takim dokumentem miałby się toczyć w ramach OBWE, na co wcześniej nie było zgody państw UE, należących do NATO.

W kwestii „Partnerstwa Wschodniego” Miedwiediew wyraził obawy, aby niektóre zaproszone do niego kraje nie wykorzystały go w charakterze „partnerstwa przeciw Rosji”. Uspokajał go przewodniczący Komisji Europejskiej Jose Manuel Barroso. Jak stwierdził, „Partnerstwo Wschodnie” nie oznacza, że Unia jest gotowa do przyjęcia państw do niego zaproszonych, tylko, że UE chce pogłębiać z nimi współpracę.

Podsumowując trudno zatem powiedzieć, że szczyt w Chabarowsku był owocny. Nie udało się na nim rozwiązać żadnej ważnej kwestii. W najbardziej istotnej - zabezpieczenia dostaw surowców energetycznych do państw UE, obie strony pozostały na swoich stanowiskach. Co więcej spór w tej sprawie blokuje podpisanie porozumienia dotyczącego innych pól współpracy, co obu stronom może utrudniać wzajemne relacje. Zaskakujące było również to, że zarówno UE jak i Rosja, zdawały się dyplomatycznie milczeć w sprawach takich, jak Kaukaz Południowy, czy „Partnerstwo Wschodnie”. Komunikaty w tych kwestiach były zdawkowe i raczej kurtuazyjne, co może sprawiać wrażenie, że tematyka gospodarcza zdominowała polityczną. Wszystko to wskazuje, że wzajemne relacje nadal są trudne i obie strony nie do końca zdają się mieć pomysł jak to zmienić.

Za: http://www.gazeta.ru/eurussia/2009/05/22_a_3175411.shtml

Szczyt Rosja – UE

2009-05-22T12:26:00.010+02:00

Ftoto: ITAR-TASS

21 maja w Chabarowsku na wschodzie Rosji rozpoczął się szczyt Rosja – Unia Europejska.

Pierwszy dzień obrad zdominowała tematyka bezpieczeństwa energetycznego. Prezydent Dmitrij Miedwiediew, w trakcie konferencji prasowej, która odbyła się po pierwszym dniu obrad, zapowiedział, że nie jest w stanie zagwarantować bezpieczeństwa dostaw do państw Unii ze względu na trudności w przesyle surowców przez terytorium Ukrainy. Stwierdził on, że jeżeli Ukraina ma trudności finansowe, z których wynikają problemy związane z tranzytem surowców, to Rosja, jako partner może wspomóc Ukrainę finansowo. Dodał przy tym, że na taki sam krok powinny zdecydować się państwa Unii, jeżeli chcą mieć pewność ciągłości dostaw. Rosyjski prezydent zapewnił, że chce uniknąć kolejnych kryzysów energetycznych.
Równocześnie Miedwiediew podkreślił, ze jego propozycja stworzenia nowej bazy międzynarodowych dokumentów regulujących sferę energetyki spotkała się z życzliwym przyjęciem strony unijnej i dodał, że propozycja ta związana jest z tym, że Rosja nie jest i nie będzie uczestnikiem „Karty energetycznej”, która jej zdaniem nie jest dokumentem efektywnym. Podsumowując rosyjski prezydent zapewnił jednak, że kwestia energetyki nie jest czymś co dzieli Rosję i państwa Unii, a przeciwnie – jest polem do pogłębiania współpracy.
Prezydent Miedwiediew poruszył również sprawę unijnego projektu „Partnerstwa Wschodniego”. Podkreślił, że jakkolwiek jeszcze nie wie, na czym miałoby ono polegać, to ma nadzieję, że będzie to zwykłe partnerstwo ekonomiczne i w takim wypadku życzy temu projektowi sukcesów. Jednocześnie wyraził nadzieję, że „Partnerstwo Wschodnie” nie będzie wykorzystane przez niektóre pozaunijne kraje jako projekt skierowany przeciw Rosji.
Za: http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=81120, http://www.euronews.net/2009/05/22/russia-eu-gas-summit/

Ostatni Puchar UEFA dla Szachtaru Donieck

2009-05-21T08:46:00.002+02:00

Foto: Reuters

W rozegranym wczoraj w Stambule meczu Szachtar Donieck pokonał po dogrywce Werder Brema 2-1. Bramki dla Szachtara strzelili Luiz Adriano (25’) i Jadson (107’), a dle Werderu Naldo (35’). Tytuł jest tym cenniejszy, że rozgrywki o Puchar UEFA odbyły się w tej formule po raz ostatni. W przyszłym roku zastąpi je Liga Europejska.

Powstanie "Gazociąg Południowy"

2009-05-15T12:07:00.008+02:00

W piątek w Soczi zostanie podpisane porozumienie pomiędzy „Gazpromem” a południowoeuropejskimi kompaniami – Bułgarskim Holdingiem Energetycznym, grecką kompanią „DESFA”, serbskim „Serbijagasem” oraz włoskim „Eni” w sprawie budowy gazociągu „Południowy Potok”. W podpisaniu dokumentu udział wezmą premierzy Władimir Putin i Silvio Berlusconi. Jak powiedział sekretarz prasowy premiera Putina – Dmitrij Pieskow, będzie to najważniejszy moment dla dalszej budowy gazociągu.

Moskwa przestrzega jednak, aby w budowie „Południowego Potoku” nie upatrywać odpowiedzi na podpisaną w Pradze deklarację o budowie gazociągu „Nabucco".

Porozumienia ze stroną grecką i serbską zakładają powstanie wspólnych konsorcjów, które będę uczestniczyły w budowie gazociągu. Nieco bardziej złożona sytuacja jest ze stroną bułgarską, która domaga się jak największego udziału własnego przemysłu w budowie gazociągu, mając w odwodzie argument, że na terytorium Bułgarii planowana jest budowa gazociągu „Nabucco”. Najtrudniejsze jest jednak porozumienie z Włochami. Koncern „Eni”, który jako jedyny partycypuje również w budowie podwodnego odcinka gazociągu, domaga się od „Gazpromu” współudziału w sprzedaży gazu do państw trzecich, współudziału w budowie „Gazociągu Północnego” i kontroli nad jego kluczowymi elementami, co stoi w sprzeczności z rosyjskim prawem.

Pomimo tego, że Moskwa zaprzecza, aby podpisanie dokumentów o budowie gazociągu „Południowy Potok” było związane z projektem „Nabucco”, wydaje się, że Rosjanom chodzi o pierwszeństwo w tym swoistym „gazowym wyścigu”. I jakkolwiek Rosjanie zaprzeczają istnieniu jakiejkolwiek rywalizacji, to w jej rezultacie najwięcej do wygrania mają Włosi i Bułgarzy, którzy liczą na szereg ulg i przywilejów od strony rosyjskiej. Otwartą pozostaje kwestia, czy zyskają na tym również pozostałe państwa Europejskie.

Za: http://www.gazeta.ru/politics/2009/05/15_a_2986583.shtml

Projekt gazociągu "Południowy Potok".
Źródło: http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plik:South_Stream_map.png&filetimestamp=20090125173534

Strategia bezpieczeństwa Rosji do 2020 roku.

2009-05-13T13:56:00.004+02:00

Prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew podpisał dziś strategię bezpieczeństwa Rosji do 2020 roku. Dokument powstał w celu konsolidacji wysiłków organów federalnej władzy wykonawczej, organów władzy podmiotów Federacji oraz społecznych organizacji obywatelskich zajmujących się sferą bezpieczeństwa narodowego.

Foto: ITAR-TASS

W strategii zapisano deklarację, że Rosja będzie się starała o równoprawne i strategiczne partnerstwo ze Stanami Zjednoczonymi. Priorytetem jest podpisanie dokumentów w sprawie rozbrojenia i kontroli zbrojeń oraz rozwiązanie problemów w kwestii kontroli nad nierozprzestrzenianiem broni masowego rażenia. Jednocześnie zaznacza się, że Rosja nie będzie uczestniczyć w nowym wyścigu zbrojeń, a wszelkie działania związane z obronnością kraju podejmowane będą zgodnie z wymogami prawa międzynarodowego. Rosja planuje również rozwijać współpracę w dziedzinie bezpieczeństwa w ramach grupy państw G8, G20, RICh (Rosja, Indie, Chiny) oraz BRICh (Brazylia, Rosja, Indie, Chiny).
Strategia zakłada również zwiększenie działań obronnych w celu przeciwdziałaniu terroryzmowi (w tym terroryzmowi internetowemu), nielegalnemu handlowi bronią i narkotykami oraz międzynarodowej przestępczości zorganizowanej. Dokument ten zwraca też uwagę na rozwój nacjonalizmów, ksenofobii, separatyzmu i ekstremizmu i związanym z nim często problemem nielegalnej migracji. Pojawia się tam również kwestia bezpieczeństwa energetycznego.
Autorzy strategii wyrażają również obawy przed zwiększeniem liczby państw mających dostęp do broni jądrowej – miedzy innym poprzez budowę amerykańskiej „Tarczy antyrakietowej” w krajach Europy Środkowej.

W komentarzach, które ukazały się po ogłoszeniu dokumentu podkreśla się, że jest on wyrazem dążenia Rosji do zrównania swojej pozycji w decydowaniu o światowym bezpieczeństwie z pozycją Stanów Zjednoczonych.

Pełen tekst Strategii znajduje się na internetowej stornie Rady Bezpieczeństwa Rosji http://www.scrf.gov.ru

Za: http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=79345

Wizyta premiera Putina w Japonii.

2009-05-12T10:32:00.006+02:00

Premier Rosji Władimir Putin udał się do Tokio na wspólną konferencję gubernatorów Rosji i Japonii. Jednym z jego pierwszych kroków podczas tej wizyty było podpisanie dwustronnej umowy o pokojowym wykorzystaniu energii atomowej.

W jej spotkania w Tokio, rosyjski premier powiedział, że pogłębienie współpracy pomiędzy obydwoma krajami może pomóc w walce ze światowym kryzysem. Zdaniem Putina współpraca regionalna daje szanse na rozwój, pobudzając lokalnych przedsiębiorców. Oprócz tego rosyjski premier zaprosił Japończyków do inwestowania w projekt budowy kompleksu gazowego w Kraju Nadmorskim oraz innych projektów przemysłowych (w tym Gazociągu Wschodniego) planowanych przez rosyjskie władze na Dalekim Wschodzie kraju.

Premier Putin zaznaczył przy tym, że przed Rosją stoi wyzwanie zmiany struktury gospodarki z nastawionej na eksport surowców energetycznych na gospodarkę opartą na nowoczesnych technologiach.
Na zakończenie konferencji Władimir Putin wyraził nadzieję, że pogłębienie współpracy gospodarczej będzie przełomowym krokiem, prowadzącym do rozwiązania sporu terytorialnego o Wyspy Kurylskie i ostatecznie do podpisania układu pokojowego pomiędzy Rosją a Japonią.

Za: http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=79100

Zapraszamy na pokaz filmu

2009-05-11T23:48:00.010+02:00

Wschodnioeuropejski Klub Filmowy
Zaprasza na pokaz filmu Nikity Michałkowa:

NIEDOKOŃCZONY UTWÓR NA PIANOLĘ
/1977/

Ze specjalnym udziałem dr Iriny Tatarowej

Pokaz odbędzie się w środę, 20 maja, o godzinie 19:00.
W gmachu warszawskiej SGH, Al. Niepodległości 162, aula VII

Niegdysiejszy romantyk i idealista po latach próbuje powrócić do młodzieńczych uniesień. Jednak samo pragnienie szczęścia nie zawsze wystarcza, by wydobyć się z marazmu i beznadziei.

Nastrojowa opowieść o głodzie uczuć i tęsknocie za pięknem w scenerii rosyjskiej prowincji. Swobodna adaptacja najmniej znanej sztuki Czechowa „Płatonow”, z wplecionymi wątkami z kilku innych opowiadań tego autora.

WSTĘP WOLNY!

Serdecznie zapraszamy.

Organizatorzy:
SKN Stosunków ze Wschodem SGH i Towarzystwo Kuźnia Wschodnia

Patronat Medialny:
Wschodni Serwis Informacyjny - www.wschodni.net

Współpraca:
Rosyjski Ośrodek Nauki i Kultury

Reprezentacja Rosji Mistrzami Świata w hokeju.

2009-05-11T09:00:00.002+02:00

W rozegranym w Berlinie finałowym meczu Mistrzostw Świata w hokeju na lodzie Rosjanie pokonali Kanadyjczyków 2-1. Zwycięstwo to jest tym cenniejsze, że reprezentacja Rosji obroniła wywalczony przed rokiem tytuł.

Foto: www.ng.ru

Czechy mają nowy rząd

2009-05-09T10:02:00.004+02:00

Premier Jan Fischer i nowy czeski rząd. [foto: ČTK]

Prezydent Václav Klaus mianował wczoraj na Hradzie ministrów rządu Jana Fischera. Gabinet będzie rządzić krajem do jesiennych wyborów przedterminowych.

"Przejmujemy władzę w biegu. Pierwsze posiedzenie odbyło się już w piątek" - powiedział Fischer.

Po ceremoni, nowy premier, wraz ze swoim poprzednikiem Mirkiem Topolánkem, zwołał konferencje prasową. Obiecał, że budżet na przyszły rok będzie "rozważny i bardzo skromny"
"Cokolwiek innego oznaczałoby poważne problemy makroekonomiczne.

"W najbliższych latach nie możemy sobie pozwolić na rozrzutność, nawet jeśli czasam to będzie boleć," dodał Fischer.

Nowy rząd ma poprowadzić kraj do przedterminowych wyborów, które zgodnie z umową ODS, ČSSD i Partii Zielonych odbędą się w październiku tego roku. Odchodzący premier Topolánek i przewodniczący Komisji Europejskiej José Barroso uzgodnili przedwczoraj, że Fischer miałby też przejąć dowodzenie nad czeską prezydencją w Radzie UE.

Mianowany wczoraj gabinet w ciągu najbliższych 30 dni powinien wystąpić przed czeską Izbą Poselską z wnioskiem o wotum zaufania. Z tym nie powinno być najmniejszego problemu, bo trzy partie, które brały udział w jej powstaniu mają w sumie ponad trzy czwarte wszystkich głosów w dolnej izbie parlamentu.

Ukraińscy kozacy w rosyjskim filmie

2009-05-07T21:42:00.008+02:00

Drugiego kwietnia na ekrany ukraińskich kin trafił film "Taras Bulba", rosyjskiego reżysera Władimira Bortko, na podstawie dzieła Mikołaja Gogola. Projekcje wpisują się w szerszy program obchodów 200. rocznicy urodzin pisarza.

W naszym serwisie publikujemy recenzję ukraińskiego politologa Ostapa Kryvdyka, która ukazała siE w dodatku do dziennika Ukrainska Pravda. Przy okazji rozpoczynamy cykl przeglądu ukraińskiej prasy na Wschodnim.net.

Taras Szarikow?

autor: Ostap Kryvdyk – ukraiński politolog, aktywista

Ukraińscy kozacy w rosyjskim filmie, to obraz, który można by porównać do brytyjskich dżentelmenów czy Indian z filmów produkcji „Mosfilm”. Tyle że z Sherlocka Holmesa, doktora Watsona czy Czingaczkuka nie zrobiono z tego powodu wojowników za zjednoczone państwo czy prawosławną Ojczyznę, a z Tarasa Bulby dlaczegoś tak. Dlaczego?

Kinoświat

РОССИЯ i «Central Partnership» prezentują: piękna, bogata, ukochana NASZA ziemia. Tu panuje wolność, braterstwo, prawdziwa miłość. Już niedługo na naszą ziemię przyjdą wrogowie. Krew, nieszczęście, niewola. Istnieją jednak jeszcze wielcy wojownicy – odważni, niepokonani.
(z zajawki filmu „Taras Bulba” na rynek rosyjski)

Maszyna rosyjskiej kinematografii nie mogła zostawić bez odpowiedzi dwóch poważnych polskich filmów, w których dekonstruuje się ideę imperium – „Ogniem i mieczem” oraz „Katynia”. Za bazę odpowiedzi dla „chamberlaina” wybrano antypolski i antykatolicki, antyzachodni patos gogolowskiego „Tarasa Bulby”, w jednej z jego ostatnich, ocenzurowanych przez carat, wersji.

Dziwi to, że w sąsiedzkim filmie propagandowym zgodził się zagrać Bohdan Stupka, osoba znana i szanowana na Ukrainie. Jego talent ma najwyraźniej zostać tym wytrychem, dzięki któremu russkij car wejdzie w serca Ukraińców. Drugim wytrychem dla postradzieckiego Ukraińca powinien być „D’Artagnan” - Bojarski.

Ludzie ciągle wierzą w kino. Bezpośrednim dowodem jest to, jak wyobrażają sobie II wojnę światową ci, którzy jej nie doświadczyli. Ci, którzy nie wiedzą, jak zginęli ich dziadkowie, ale mimo to wierzą, że wszystko było jak w radzieckim filmie propagandowym. Kinowiara ma silniejszy wpływ na ludzi, niż podręczniki historii.

W pierwszej kolejności odbiorcami filmu są Rosjanie, których już od dawna (i to całkiem skutecznie) przekonuje się, że Ukraina nie istnieje, lub że nie jest samowystarczalna. Jednak również wśród obywateli ukraińskich film ten powinien przynieść odpowiednie owoce.

Geopolityka

No jak, synku, pomogli ci twoi Lachowie? (Mikołaj Gogol, „Taras Bulba”)

W oczywisty sposób antypolski (a szerzej – antyzachodni i antyeuropejski) nastrój filmu w znacznej mierze współgra ze współczesną polityką międzynarodową Rosji. Emocjonalnie ukazuje najbliższego sąsiada Ukrainy – Polskę – jako wroga, pozwala skoncentrować na niej całe zło minionych kontaktów, zamiast prowadzić do pojednania - rozdrapuje stare rany. Wrażenie to towarzyszy widzom jeszcze przez dłuższy czas – dzięki temu jest na czym budować antyeuropejskie, ideologiczne konstrukcje.

Kolejnym zadaniem tego filmu jest wpisanie zaporoskich kozaków w kontekst dońskiego czy sybirskiego kazaczestwa w Rosji, zrobienie z nich części rosyjskiej historii. Tak, jakby nie było ani pochodów Sahajdacznego na Moskwę, ani Konotopu, ani państwa hetmańskiego, ani Filipa Orlika, ani późniejszego zniszczenia kozactwa na Ukrainie przez carat. Tę kinofantazję można poprowadzić dalej – dojdzie w końcu do tego, że Strzelcy Siczowi, czy żołnierze UPA walczyli za zjednoczone i niepodzielne Imperium Rosyjskie, bo tak było w filmie…

Jak widać, schizofreniczne połączenie apologii kozactwa z apologią jego przyszłych niszczycieli, władców imperium, zupełnie nie wadzi ogólnym interesom imperium.

Głównym celem imperium jest nie tyle wsparcie się jeszcze jednym filarem sławy, ile odebranie bohaterów swoim wrogom, przejęcie ich symboli, a przynajmniej nadanie im podwójnego znaczenia. Jest to czysty atak dyskursów, tyle że tutaj przejęcie dotyczy nie kombinatu metalurgicznego, a pamięci zbiorowej. Następnie system powiela się samoczynnie w umysłach, wpisując się w słownik jednostki, uświęcając się w pokoleniach – a to jest silniejsze od jakiejkolwiek zależności gazowej czy nawet wojskowej.

W końcu nie po raz pierwszy propaganda uzasadnia rzeczy absurdalne, rozszerzając potencjalny teren ekspansji.

Nasze

Jestem przekonany, że jesteśmy jednym narodem. Czy odróżniamy się od siebie? Tak jak kozacy kubańscy różnią się trochę od mieszkańców, powiedzmy, Nowosybirska, tak i Ukraińcy różnią się od nas.
Mam na myśli wschodnich Ukraińców, bo między nimi a zachodnimi różnica jest kolosalna. Tam, w rzeczy samej, leży granica. Ukraina Zachodnia żadnych stosunków z nami nie miała, nie ma i mieć nie będzie. To inny naród, z inną mentalnością, nie gorszy i nie lepszy. Lwów nigdy nie będzie rosyjskim miastem, a Kijów – między Donbasem i Odessą – gdzież on będzie?
Władimir Bortko, dla gazety Коммерсантъ-«Weekend», 13.02.2009
http://kommersant.ru/doc.aspx?DocsID=1113283

Kto dał obywatelowi Bortkowi prawo dzielić Ukraińców na „prawdziwych” i „nieprawdziwych”? Czym są jego słowa, jeśli nie hasłem do podziału Ukrainy, jeśli nie ukrytym propagowaniem wojny domowej?

W czym tkwi sedno takiego podejścia? Według Bortka, podobni, a więc prawie jednakowi, a więc UKRAIŃCY NIE ISTNIEJĄ, bo są tylko trochę inni niż Rosjanie. Póki co nie da się powiedzieć, że prawosławni bracia, Bułgarzy czy Serbowie to ten sam naród, co Rosjanie (tylko trochę zepsuci Turkami-Niemcami), ale już o Ukraińcach, okazuje się, powiedzieć można.

Bortko zachowuje się jak typowy imperialista, jak na przykład Dugin czy Zatulin, którzy również uważają, że Zachodnia Ukraina nijak i nigdy nie wejdzie w skład Imperium Rosyjskiego. Mieszkańcy Galicji od innych („wschodnich”) Ukraińców odróżniają się tylko jednym – w większym stopniu, niż mieszkańcy innych regionów Ukrainy, nie mają wątpliwości co do samowystarczalności narodu ukraińskiego, co do potrzeby i nieuniknioności ukraińskiej niezależności. To właśnie nie podoba się Bortkowi – ich połknąć i rozproszyć w imperium już się nie da.

Problem Bortka tak naprawdę jest szerszy – to problem wielu Ukraińców, którzy mieszkają w Rosji i którzy nie są gotowi przyznać, że są mniejszością narodową w innym kraju, że ich ojczyzna jest już za granicą, a oni sami są emigrantami, takimi jak na przykład Ukraińcy w Kanadzie czy Argentynie. Dlatego ów strach przed utratą siebie trafia w sposób myślenia Bortka: po co nas oddzielać od naszej Ojczyzny-Ukrainy? Jesteśmy przecież tacy sami jak Rosjanie, więc po co nas wrzucać do worka z emigracją, oddzielać od Ukrainy - i dlaczego Ukraina ma być oddzielona od nas, znaczy od Rosji?

Jest jeszcze coś: duża część Imperium Rosyjskiego została zbudowana właśnie przez Ukraińców, którzy wyrzekli się swojego kraju, aby służyć Imperium. Na przykład moskiewski metropolita Stefan Jaworski, profesor Akademii Kijowsko-Mohylańskiej, pochodzący z Galicji, nakładał anatemę na Mazepę z ambony Soboru Uspienskiego w Moskwie. Pokusa „porządzenia” w imperium, wobec niejasnej, albo zupełnie beznadziejnej sytuacji na Ukrainie, sprowadzała na obce tory.

Na zakończenie

А этот милый человек был раньше добрым псом. (Władimir Wysocki)

Pawło Tyczyna, poeta nowatorski, poeta modernista, w okresie represji stalinowskich stał się po prostu jedną z tub agitacyjnej propagandy. Należy tak samo rozumieć i Gogola, i Bortka – jako Ukraińców, którzy w pewnym momencie, pod naciskiem sił zewnętrznych, czy też z własnej woli, poszli na służbę w obcym imperium, na niekorzyść interesów ukraińskich.

Próba ulepienia wielkich patriotów Rosji z ukraińskich kozaków przypomina próbę doktora Preobrażeńskiego - z psa Szarika zrobić człowieka. Historyczny potwór Frankenstein niezbyt dokładnie wpisujący się w ideologię imperialną, sam zacznie niedługo wyrzucać swoich twórców-niedorosjan na śmietnik historii.

Połykanie Ukraińców drogą „jednakowości” – to nowe słowo w „bratniej” rosyjskiej retoryce. Jednak, wszystkie „bratnie słowiańskie państwa” rozpadały się – czy to pokojowo, jak Czechy ze Słowacją, czy tragicznie, jak Serbia z Chorwacją i Macedonią. Może już dość wpychania bratnich narodów do komunalnego mieszkania imperium, panie Bortko?

Tłumaczenie: akerty

oryginał tekstu na stronie: http://life.pravda.com.ua/columns/49d9bf7100203/

Rok Dmitrija Miedwiediewa. Próba podsumowania.

2009-05-07T09:59:00.016+02:00

Równo rok temu, 7 maja 2008 roku przysięgę prezydencką złożył Dmitrij Miedwiediew.
Kiedy obejmował urząd sytuacja w Rosji wyglądała zupełnie inaczej niż obecnie. Partia władzy „Wspólna Rosja” przygotowała strategię rozwoju państwa „Rosja 2020”, rubel był silny, a ceny na surowce energetyczne wysokie.
Pierwsze wyzwanie pojawiło się już na początku sierpnia 2008, kiedy Gruzja postanowiła zbrojnie odzyskać terytorium Osetii Południowej.

[Foto: Reuters]

W odpowiedzi Rosja rozpoczęła operację „wymuszania pokoju”, której koniec przyniósł zmianę dotychczasowej sytuacji na Kaukazie Południowym. Po zakończeniu wojny Rosja uznała niepodległość Osetii Południowej i Abchazji i stała się jej gwarantem. Co więcej w wyniku poniesionych kosztów operacji wojskowej i nakładów na odbudowę infrastruktury obu republik władze Federacji zmuszone były zrobić pierwszą korektę budżetu. W wyniku wojny pogorszeniu uległy relacje Rosji z większością państw Zachodu, a stosunki z NATO zostały zawieszone.
Niedługo później przyszły jednak dużo poważniejsze kłopoty finansowe wywołane światowym kryzysem finansowym. Ceny ropy gwałtownie spadły, a wraz z nimi kurs rubla. Zwłaszcza spadek cen surowców był ciosem dla budżetu Federacji, który większość dochodu czerpie właśnie z eksportu ropy i gazu.
W związku z kryzysem Miedwiediew musiał podjąć szereg decyzji aktywujących socjalne wydatki państwa, aby zwykli Rosjanie jak najmniej odczuli skutki kryzysu – subsydiowanie kredytów hipotecznych i biletów lotniczych dla mieszkańców rosyjskiego Dalekiego Wschodu, pomoc dla studentów, podniesienie rent i emerytur, utrzymanie rezerwy na dopłaty do ulgowych lekarstw oraz walka z inflacją. Pomimo tych środków nadal 1/3 społeczeństwa, czyli ok. 40 milionów ludzi, żyje poniżej granicy ubóstwa. Na niewiele zdały się również próby finałowego wspomagania rynku walutowego.

Miedwiediew jako prawnik wprowadził też sporo zmian do rosyjskiego ustawodawstwa. W ramach walki z korupcją wprowadził nakaz deklarowania swoich dochodów przez najważniejsze osoby w państwie. Planowana jest również zmiana w prawie, wprowadzająca obowiązek wypełniania deklaracji majątkowych przez wszystkich urzędników dowolnego szczebla, zanim obejmą swój urząd.
W grudniu dokonano też zmian w rosyjskiej Konstytucji. Zmieniony został sposób wyboru członków Rady Federacji. Wydłużone zostały również kadencje Dumy Państwowej i prezydenta odpowiednio z 4 do 5 i z 4 do 6 lat.
Zmiany zostały wprowadzone również do ustawodawstwa dotyczącego partii politycznych. Zmniejszona została minimalna liczba członków, aby partia mogła zostać zarejestrowana z 50 do 40 tysięcy osób oraz liczba podpisów wymaganych, aby partia mogła wystartować w wyborach do Dumy Państwowej. Zmniejszony został również próg wyborczy z 6 do 5%. Partiom, które otrzymały pomiędzy 5 a 6% zagwarantowany został jeden mandat w Dumie. Niestety, za tymi zmianami nie poszły przemiany mentalne. Scena polityczna zamiast rozkwitać nadal tkwi w stagnacji, bo ludzie wolą popierać partię władzy.

Dmitrij Miedwiediew był również aktywny na arenie międzynarodowej. Za dwie najważniejsze inicjatywy rosyjskiego prezydenta uważa się propozycję podpisania dokumentu tworzącego nowy system bezpieczeństwa w Europie oraz nowej bazy podpisanych dokumentów o współpracy w dziedzinie energetyki. W ciągu ostatniego roku Miedwiediew odwiedził 26 państw, a szczególny nacisk położył na relacje z państwami Ameryki Łacińskiej. W marcu 2009 przywrócone zostały relacje Rosja – NATO, a Dmitrij Miedwiediew spotkał się z nowym prezydentem USA Barackiem Obamą na szczycie G20 w Londynie. Spotkanie obu prezydentów dało nadzieję na uregulowanie problemu strategicznej broni konwencjonalnej oraz systemów antyrakietowych.

Dmitrijowi Miedwiediewowi w ciągu pierwszego roku sprawowania urzędu przyszło zatem być prezydentem reformatorem, łagodzącym skutki kryzysu finansowego i podejmującym trudne decyzje. Miedwiediew wprowadził też zmiany do sposobu sprawowania prezydentury. Udzielił obszernego wywiadu opozycyjnej „Nowej Gazecie” oraz zainaugurował cykl regularnych wywiadów dla telewizji państwowej.
Nie sprawdziły się przewidywania o rozpadzie tandemu Miedwiediew – Putin. Pomimo istniejących co jakiś czas rozbieżności pomiędzy prezydentem a premierem, obaj niezmiennie deklarują wzajemne zaufanie i przyjaźń.

Pomimo wszystkich problemów popularność Miedwdiewa rośnie. Gdyby wybory prezydenckie odbyły się dzisiaj na Miedwiediewa głosowałoby 82% ludzi. Zaufanie do niego wzrosło z 56% w 2006 roku do 73% obecnie. Ponadto 48% Rosjan deklaruje, że ich prezydent wzbudza w nich uczucie nadziei. Pozostaje wierzyć, że Miedwiediew nie zmarnuje takiego kapitału społecznego.

Za: http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=78233

Klaus przewodniczy UE

2009-05-05T08:30:00.007+02:00

Czeski prezydent Václav Klaus wystąpił wczoraj po raz pierwszy w roli szefa prezydencji UE. Stojąc na czele tak zwanej Trojki (była, obecna i przyszła prezydencja w Radzie EU), przyjął na praskim Hradzie premiera Japonii Taro Aso. Mimo wcześniejszych obaw, wszystko przebiegło bardzo sprawnie.

Szef unijnej dyplomacji Javier Solana w objęciu z japońskim premierem Taro Aso. Obok Václav Klaus stojący obecnie na czele czeskiej prezydencji w Radzie UE. [foto: Lidové noviny]

Słynący z niechęci do ścisłej integracji UE Klaus, odłożył na bok swoje kontrowersyjne poglądy i zachował się jak profesjonalny dyplomata. I to pomimo że rozmawiano między innymi na temat bardzo przez czeskiego prezydenta lubiany - globalne ocieplenie klimatu.

W przeciwieństwie do czołowych polityków europejskich i japońskich, Václav Klaus uważa, że o żadnym ociepleniu nie można mówić. Podczas wczorajszego spotkania nie wdawał się jednak w dyskusje:
„Debata przebiegła na bardzo ogólnym poziomie, dlatego nie miałem motywacji się do niej włączać,“ powiedział na konferencji prasowej.

Klaus wzbudził uznanie czeskich mediów jeszcze jednym gestem. Na samym początku konferencji prasowej, szef Komisji Europejskiej zauważył, że nie działa mu tłumaczenie z czeskiego na angielski. „W porządku, będzie to improwizacja, ale zacznę jeszcze raz po angielsku," zareagował błyskawicznie Klaus i przeczytał po angielsku, swoje napisane po czesku wystąpienie.

Zaproszenie do Warszawy.

2009-05-04T01:51:00.002+02:00

Koniec Ivety Radičovej?

2009-04-21T21:38:00.006+02:00

Iveta Radičová, kandydatka opozycji w niedawnych wyborach prezydenckich na Słowacji głosowała na dwie ręce. Posłanka Słowackiej Unii Demokratycznej i Chrześcijańskiej (SDKÚ), podczas dzisiejszego posiedzenia parlamentu oddała głos za siebie oraz za klubową koleżankę. Jak mówi, chciała jej tylko pomóc, ponieważ ta właśnie przedstawiała projekt ustawy i zapomniała zabrać swoją kartę do głosowania z miejsca tuż obok Ivety Radičovej.

To był błąd, żałuję tego - stwierdziła po ujawnieniu sprawy Iveta Radičová, ten błąd może oznaczać koniec jej kariery politycznej. [foto: SME]

Posłanka przyznała się do winy i zadeklarowała, że jest gotowa ponieść surową karę. "Jeśli tylko komisja dyscyplinarna podejmie taką decyzję, oczywiście złożę mandat". Głosowanie w tej sprawie zapadnie w czwartek.

Zgodnie ze słowackim prawem, komisja może nałożyć na posła karę w wysokości 5000 euro, upomnieniem, może też zaproponować parlamentowi, aby ten wezwał niepokornego posła do złożenia mandatu. To ostatnie rozwiązanie jest najbardziej prawdopodobne, ponieważ większość w komisji dyscyplinarnej ma niechętna Radičovej koalicja.

To czy, posłanka zastosuje się do wezwania parlamentu, czy nie, zależy tylko od niej. Za pozostanie w parlamencie nie grozi jej żadna kara.

Klubowi koledzy Radičovej prosili ją, aby pochopnie nie deklarowała gotowości odejścia z parlamentu, ta jednak stwierdziła, że nie zmieni zdania.

Niewłaściwe zachowanie Radičovej budzi tym większy niesmak, że podczas kampanii wyborczej przed wyborami prezydenckimi obiecywała wprowadzenie nowych standardów do słowackiej polityki. Po pierwszej turze wyborów mówiła, że przyzwoitość w polityce to dla niej najważniejsza sprawa. Dziś, tę niekonsekwencję wytyka jej koalicja.

W niedawnych wyborach prezydenckich na Słowacji Iveta Radičová zajęła drugie miejsce i zdobyła blisko milion głosów. Przywróciła wówczas opozycji wiarę we własne siły i stała się jej główną twarzą. Już w trakcie wieczoru wyborczego zaczęto spekulować, że to ona, a nie Mikuláš Dzurinda, powinna poprowadzić opozycję do przyszłorocznych wyborów parlamentarnych. Dziś jednak prawdopodobnie jej kariera w wielkiej polityce skończyła się.

Więcej na ten temat:
Ivan Gašparovič pozostanie prezydentem Słowacji

Czeczenia nie jest już regionem operacji antyterrorystycznej.

2009-04-16T12:57:00.008+02:00

Prezydent Rosji – Dmitrij Miedwiediew podpisał dziś ukaz o zmianie statusu Czeczeńskiej Republiki. Republika ta nie jest już regionem operacji antyterrorystycznej.

Oficjalnie wniosek o zmianę statusu Czeczenii wystosowany został 27 marca do Narodowego Komitetu Antyterrorystycznego (NKA), który debatował nad nim 31 marca. NKA zarekomendował zakończenie operacji antyterrorystycznej z dniem 16 kwietnia 2009.

Zadowolenia z decyzji władz Federacji nie krył prezydent Czeczenii – Ramzan Kadyrow. Powiedział on, że decyzja ta cieszy, gdyż jest powodowana faktycznym zakończeniem operacji antyterrorystycznej. Co więcej, podkreślił on, że decyzja ta, która powinna zadowolić kraje Europy Zachodniej i Azji, przyczyni się do zwiększenia inwestycji w Republice.

Operacja antyterrorystyczna, zwana również drugą wojną czeczeńską, trwała od 1999 roku.

Za: http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=74722/

Największe firmy w Europie Środkowej

2009-04-09T10:48:00.006+02:00

Czeska grupa energetyczna ČEZ, to według amerykańskiego magazynu Forbes największa spółka giełdowa w Europie Środkowej. W tegorocznym rankingu Forbes Global 2000, ČEZ zajął 336 pozycję, tym samym poprawił swój ubiegłoroczny wynik o 125 miejsc.

Wyceniony na 16.16 mld. dolarów ČEZ to jedyna czeska firma na liście. Poza nią, naszą część Europy reprezentują w rankinku cztery koncerny z Polski i dwa z Węgier.

Mogazyn Forbes układa swój ranking na podstawie wypadkowej czterech wartości: sprzedaży, zysków, aktywów i wartości rynkowej. W tym roku pierwsze miejsce zajęła amerykańska korporacja General Electric, na kolejnych miejscach uplasował się holenderski Shell i japońska Toyota.

Pełna lista Forbes Global 2000

Jutro prezydent Czech mianuje nowego premiera

2009-04-08T16:16:00.006+02:00

Jan Fischer, szef Czeskiego Urzędu Statystycznego odbierze jutro o 14:00 z rąk prezydenta Václava Klausa nominację na stanowisko premiera. Nowy szef rządu ma stanąć na czele gabinetu złożonego z ekspertów i poprowadzić kraj do jesiennych, przedterminowych wyborów parlamentarnych - tak uzgodnili lider prawicowej ODS, premier Mirek Topolánek i przewodniczący opozycyjnej ČSSD Jiří Paroubek.

Rozmowy o składzie nowego rządu zaczną się natychmiast po Wielkanocy - powiedział dziś dziennikarzom Jan Fischer. [foto: ČTK]

Ich decyzja bazuje na umowie podpisanej w ostatnią niedzielę przez liderów trzech partii wchodzących w skład byłej koalicji (ODS, KDU-ČSL i Partia Zielonych) oraz szefa ČSSD. Uzgodniono wówczas, że ustalenia przewodniczących mają zostać zaakceptowane przez kierownictwa poszczególnych ugrupowań. O ile szefostwa ODS i ČSSD nie zgłosiły żadnych uwag do porozumienia liderów, politycy KDU-ČSL i Partii Zielonych wyrazili swój sprzeciw. Zieloni uznali, że podpisana umowa powinna być podstawą do dalszych negocjacji między partiami. KDU-ČSL uznała natomiast, że porozumienie jest sprzeczne z interesami kraju i nie zamierza proponować ministrów do nowego gabinetu. To czy ostatecznie poprze nowy gabinet, będzie zależeć od planu rządzenia jaki przedstawi Jan Fischer.

Poparcie dotychczasowych koalicjantów ODS nie jest niezbędne do uchwalenia wotum zaufania dla nowego gabinetu. Co więcej, kilku posłów KDU-ČSL już zapowiedziało, że wbrew partyjnym ustaleniom są gotowi poprzeć tymczasowy rząd ekspertów, zgodnie z zawartym wcześniej porozumieniem.

Nominacja Jana Fischera nie oznacza końca misji premiera Mirka Topolánka, który będzie sprawował urząd do czasu powołania pełnego gabinetu swojego następcy. Przez okres budowania nowego rządu Czechy będą więc miały dwóch premierów.

Nowym premierem Czech ma być szef Urzędu Statystycznego

2009-04-05T22:54:00.013+02:00

Jan Fischer, szerzej nieznany w polityce szef Czeskiego Urzędu Statystycznego ma zastąpić Mirka Topolánka na stanowisku premiera. Taką decyzję podjęli dziś wieczorem liderzy trzech partii wchodzących w skład dotychczasowej koalicji i kierownictwo opozycyjnej Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej (ČSSD). Żaden z członków partii komunistycznej nie został dopuszczony do negocjacji.

Topolánek chce, aby prezydent mianował nowy rząd już 9 maja.

Ekonomista Jan Fischer całą swoją karierę poświęcił statystyce. Na jego kandydaturę zgodzili się partyjni liderzy, teraz ich decyzję muszą potwierdzić kluby poszczególnych stronnictw. [foto: idnes.cz]

Zgodnie z ustaleniami, Jan Fischer ma stanąć na czele gabinetu złożonego z ekspertów. Postanowiono, że nie będzie w nim zasiadał żaden z członków obecnego rządu. Poszczególnych ministrów mają jednak typować politycy. Ośmiu partie wchodzące w skład dotychczasowej koalicji, siedmiu ČSSD. Partie koalicyjne mają zaproponować szefów resortów: obrony, sprawiedliwości, finansów, środowiska, transportu, edukacji, kultury oraz zdrowia. Socjaldemokracja ma znaleźć ekspertów na stanowiska ministrów: spraw zagranicznych, spraw wewnętrznych, przemysłu i handlu, rolnictwa, pracy i spraw społecznych, rozwoju regionalnego oraz ministra ds. europejskich.

Na konferencji prasowej dotychczasowy premier Mirek Topolánek podkreślił, że mandat rządu Fischera będzie jasno określony. Jego priorytety to dokończenie czeskiej prezydencji w Radzie UE, przygotowanie budżetu na przyszły rok, walka z kryzysem ekonomicznym i bierzące administrowanie instytucjami rządowymi.

Częścią podpisanej dziś umowy jest także data przedterminowych wyborów parlamentarnych. Ustalono, że odbędą się one do 15 października, przy czym najprawdopodobniejszy termin to 9 lub 10 października.

Kim jest Jan Fischer?

Data i miejsce urodzenia: 2 stycznia 1951 r. Praga

Wykształcenie: W 1974 roku skończył studia na kierunku statystyka i ekonometria na Wydziale Gospodarki Krajowej Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Pradze. W 1985 roku na tej samej uczelni skończył studia podyplomowe w dziedzinie ekonomii statystycznej i uzyskał tytuł kandydata nauk.

Obecna funkcja: Od kwietnia 2003 roku jest przewodniczącym Czeskiego Urzędu Statystycznego (ČSÚ).

Wcześniejsza kariera zawodowa: Pracę w Urzędzie Statystycznym rozpoczął tuż po studiach. W 1990 r. został wiceprzewodniczącym Urzędu. Wówczas pod jego kierownictwem pracowały zespoły analizujące wyniki wyborów parlamentarnych i regionalnych. W 2001 roku pracował w ramach misji Międzynarodowego Funduszu Walutowego, która badała możliwości stworzenia instytucji statystycznej w Timorze Wschodnim. Od początku 2000 r. był dyrektorem działu produkcji w firmie Taylor Nelson Sofres Factum, a od marca 2002 roku aż do nominacji na szefa ČSÚ był kierownikiem pracowni badawczych Wydziału Informatyki i Statystyki Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Pradze.

Działalność polityczna: Obecnie nie jest członkiem żadnej partii politycznej. W latach 1980-1989 był członkiem Komunistycznej Partii Czech.

Rodzina: Powtórnie żonaty, trójka dzieci.

Ivan Gašparovič pozostanie prezydentem Słowacji

2009-04-05T01:36:00.009+02:00

Ivan Gašparovič wygrał drugą turę wyborów prezydenckich na Słowacji. Z wynikiem 55,5% głosów pokonał kandydatkę opozycji Ivetę Radičovą, którą poparło 44,5% wyborców.

Premier Robert Fico gratuluje zwycięstwa prezydentowi Ivanowi Gašparovičowi. Jak stwierdził dziś przewodniczący słowackiego parlamentu Pavol Paška, teraz koalicja będzie walczyć już tylko z kryzysem. [foto: hnonline.sk]

Zwycięstwo dotychczasowego prezydenta to dobra wiadomość dla rządzącej koalicji. Przez najbliższe pięć Gabinet Roberta Ficy może liczyć na to, że Gašparovič nie będzie się wtrącał w politykę rządu i współpraca na linii prezydent-premier będzie się układała harmonijnie. To właśnie prezydent obiecywał wyborcom, podkreślając jak ważna w polityce jest stabilność i spokój, zwłaszcza w czasie kryzysu. Przez ostatnie miesiące Gašparovič chwalił poczynania rządu, a premier odwdzięczał mu się, zapraszając na konferencje prasowe, na których wspólnie ogłaszali kolejne sukcesy wspólnej polityki. Gašparovič otwarcie stwierdził, że jego porażka byłaby porażką dla rządzącej partii SMER, dodał przy tym, że sam czuje się "jakby członkiem" SMER-u - ugrupowania, które wciąż przewodzi w sondażach. Kilka dodatkowych procent głosów zapewniła prezydentowi Słowacka Partia Narodowa (SNS) i jej kontrowersyjny przywódca Ján Slota. SNS bezpardonowo atakowała kandydatkę opozycji i popierających ją przedstawicieli mniejszości węgierskiej: "Nie możemy pozwolić, aby prezydenta wybrała nam bogata Bratysława i mniejszości narodowe!" - apelowali liderzy partii. Tak zwana "karta węgierska" stała się więc znów ważną kwestią na słowackiej scenie politycznej. Jedynym niezadowolonym w koalicyjnych szeregach jest Vladimír Mečiar, szef HZDS, od lat skłócony z Gašparovičem.

Iveta Radičová, która w tych wyborach startowała jako wspólna kandydatka opozycji nie chce mówić o przegranej. Ponad 44% głosów i poparcie blisko miliona Słowaków to nie porażka, ale "nowy początek". W przeciwieństwie do Gašparoviča, Radičová w trakcie tej kampanii uniezależniła się od swojego zaplecza politycznego i wyrasta na nową twarz opozycji. Jednym z głównych pytań wieczoru wyborczego było, czy będzie ubiegała się o fotel przewodniczącego SDKÚ-DS. Dziś siedzi w nim były premier Mikuláš Dzurinda i nic nie wskazuje na to, aby chciał go opuścić. Radičová konsekwentnie ucinała te spekulacje, nie ulega jednak wątpliwości, że opozycja nie może sobie pozwolić na zmarnowanie zdobytego przez nią poparcia. Dzisiejszy wynik jest dla słabej słowackiej opozycji bardzo silnym impulsem, ważnym tym bardziej, że po raz kolejny udało jej się zjednoczyć siły i przynajmniej na kilka miesięcy udało jej się odłożyć na bok partyjne waśnie. Czy w takim stanie uda jej się dotrwać do przyszłorocznych wyborów? Takiej pewności mieć nie można.

Rezultaty wyborów prezydenckich potwierdzają niezachwianą pozycję obozu premiera Roberta Ficy. Obok większości w parlamencie i stabilnego rządu, ma teraz wdzięcznego mu prezydenta. Ivan Gašparovič zdaje sobie sprawę, że gdyby premier wystawił swojego kandydata w tych wyborach, jego reelekcja nie byłaby taka pewna. Premier od lat jest najpopularniejszym politykiem w kraju, a na kierowany przez niego SMER chce głosować ok. 45% Słowaków. Partia ta jest niekwestionowanym faworytem wszystkich najbliższych wyborów.

Świadomy tej komfortowej sytuacji Robert Fico przypuścił dziś kolejny atak na niechętnych mu dziennikarzy. Gratulując zwycięstwa Gašparovičowi, stwierdził że przegranym tych wyborów jest słowacka prasa. Premier zapowiedział, że zajmie się tym tematem już w poniedziałek, tak aby dziennikarze jak najszybciej odpowiedzieli "za wszystkie te brudy, złośliwości, kłamstwa i zarzuty, którymi obrzucali kandydata na prezydenta, pana Gašparoviča".

Więcej o wyborach na Słowacji:
Dziś Słowacy wybiorą prezydenta
Nie chowaj babci dowodu!
Ivan Gašparovič zwyciezcą pierwszej tury wyborów prezydenckich na Słowacji
Obama ze Słowacji

Komentarz: Co z tymi Czechami?

2009-04-04T17:35:00.006+02:00

Odwołanie czeskiego rządu, podczas gdy ten bierze odpowiedzialność za pogrążoną w kryzysie Unię Europejską, będzie wypominane dyplomatom z Pragi przez lata. Z perspektywy ich zagranicznych kolegów, którzy nie śledzą zawiłości czeskiej polityki, taki ruch był zupełnie niezrozumiały. Sytuację dodatkowo komplikuje wstrzymywanie przez Pragę ratyfikacji Traktatu Lizbońskiego. Francuzi mogli by powiedzieć: „A nie mówiliśmy?”

Nowy premier Czech? Obecny minister finansów Miroslav Kalousek (KDU-ČSL) jest najczęściej wymienianym kandydatem na następcę Topolánka. Jego zadaniem miałoby być doprowadzenie do końca czeskiej prezydencji i poprowadzenie kraju do przedterminowych wyborów. [foto: eu2009.cz]

Po trudnych przejściach z gazem i Gazą, gabinet Mirka Topolánka zaczynał sobie radzić za unijnymi sterami coraz lepiej. Potwierdzały to zarówno opinie z zagranicy, jak i sondaże opinii publicznej prowadzone w Czechach. Niektórzy twierdzą wręcz, że wzrost popularności prawicowej ODS był jednym z głównych powodów, dla którego czescy socjaldemokraci zażądali głosowania o wotum nieufności. Patrząc jednak na dalszy bieg wydarzeń, widać że lewica nie do końca wierzyła, że tym razem rząd upadnie. Miało to być tylko kolejne głosowanie, które pozwoli z trybuny sejmowej wykrzyczeć sprzeciw wobec polityki Topolánka i jego ekipy.

Sukes opozycji był więc zaskoczeniem nie tylko dla Europy, ale również dla lidera Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej Jiřego Paroubka. Jeszcze przed głosowaniem o wotum nieufności zarzucano mu, że nie ma przygotowanego żadnego planu awaryjnego dla kraju. Paroubek zaprzeczał, bo plan faktycznie był, ale zawierał się w jednym zdaniu: Obecny gabinet dokończy w dymisji prezydencję w Radzie UE, a później rząd ekspertów poprowadzi kraj do jesiennych wyborów przedterminowych. Ten mało konkretny scenariusz miał podstawowy błąd: nie brał pod uwagę głównych aktorów czeskiej sceny politycznej.

Kiedy 26 marca prezydent Václav Klaus przyjmował dymisję rządu było już jasne, że plan opozycji pozostanie tylko na papierze. Co gorsza ciężko mówić o jednym "planie opozycji". Ramię w ramię z socjaldemokratami głosowali komuniści, którzy teraz marzą o wyjściu z trwającej dwadzieścia lat izolacji. Paroubek musi im się jakoś odwdzięczyć za pomoc w obaleniu rządu, ale wpuszczenie komunistów do rządu byłoby dla niego politycznym samobójstwem. Partie tworzące zdymisjonowany gabinet również mają poważne problemy z wypracowaniem wspólnego stanowiska. Trwające drugi tydzień negocjacje nad wyjściem z kryzysu dodatkowo utrudnia kampania przed wyborami do Parlamentu Europejskiego.

Jest jednak coś, co silnie motywuje partyjnych liderów do zawarcia porozumienia – niechęć do prezydenta. Konflikt między Klausem a Topolánkiem trwa już od wielu miesięcy. Premier wprost oskarżył prezydenta, że stoi za odwołaniem jego rządu. Paradoksalnie w niezłych stosunkach z Klausem jest teraz Jiří Paroubek, który gościł niedawno prezydenta na kongresie swojej partii. Przepaść ideologiczna między nimi jest jednak tak wielka, że o żadnym długotrwałym sojuszu nie może być mowy. Czeska konstytucja pozwala głowie państwa mianować premierem kogokolwiek. Nawet jeśli ta osoba nie zyska zaufania parlamentu, może sprawować urząd w dymisji, teoretycznie do końca kadencji. Jeśli parlament chce przeforsować własnego kandydata, musi pokazać Klausowi, że ma osobę, którą popiera większość posłów. Jak na razie partyjni przywódcy zgodzili się więc, że w nowym rządzie zasiądą eksperci. Nie wiadomo jednak kto stanie na jego czele i kto tych ekspertów będzie wybierał. Nazwisko przyszłego premiera mamy poznać do końca tego tygodnia, walki o nazwiska poszczególnych ministrów będą jednak pewnie trwały przez długie tygodnie.

Z perspektywy Unii Europejskiej bardzo ważna jest data powołania nowego rządu. Już w dzień dymisji starego gabinetu, prezydent Klaus stwierdził, że nie zamierza czekać z mianowaniem nowego premiera do końca czeskiej prezydencji, co więcej szefem nowego rządu wcale nie musi zostać Topolánek. Oznacza to, że za kilka tygodni na czele unijnej prezydencji może stanąć zupełnie nowy człowiek. Jeśli nawet Czesi nie zdecydują się na taki ruch, niemal pewne jest, że w trakcie prezydencji zmieni się skład rządu. Jeżeli wymiana dotknie tak kluczowych postaci jak minister spraw zagranicznych Karel Schwarzenberg albo wicepremier ds. europejskich Alexandr Vondra, Unia Europejska może to odczuć bardzo wyraźnie.

Kolejna istotna dla Wspólnoty kwestia, to przyszłość Traktatu Lizbońskiego. Czeski parlament jako jedyny nie zakończył procedury ratyfikacyjnej. Dokument przeszedł w lutym przez Izbę Poselską, ale od tamtego czasu na dobre utknął w Senacie. Jego ratyfikację blokuje grupa senatorów ODS, którzy za swojego duchowego opiekuna uważają prezydenta Klausa, wspomagają ich tradycyjnie antyunijni komuniści. Po drugiej stronie barykady są socjaldemokraci, proeuropejska część ODS i ich koalicjanci z klubu KDU-ČSL. Topolánek od dłuższego czasu nie miał pomysłu jak przekonać swoich klubowych kolegów do poparcia traktatu. Upadek rządu dodatkowo osłabił jego pozycję wewnątrz ODS. Jeśli prezydentowi uda się teraz powołać rząd złożony z ludzi o podobnych poglądach, sytuacja wokół ratyfikacji jeszcze bardziej się skomplikuje. Nadzieją dla traktatu będą wówczas dopiero przyszłoroczne wybory uzupełniające do Senatu. Jeśli zgodnie z przewidywaniami wygrają je socjaldemokraci, zwolennicy traktatu mogą zdobyć wystarczającą ilość mandatów. Wówczas będzie już tylko brakowało podpisu prezydenta. Pozostaje tylko jedno pytanie: czy wcześniej pozostałe kraje Unii nie stracą do Czech cierpliwości?

Dziś Słowacy wybiorą prezydenta

2009-04-04T10:38:00.007+02:00

Blisko 4,3 miliony Słowaków dostało dziś prawo, aby zadecydować, czy prezydentem zostanie profesor socjologii Iveta Radičová, czy profesor prawa Ivan Gašparovič.

W pierwszej turze, zgodnie z oczekiwaniami wygrał Gašparovič, prezydent Słowacji od 2004 roku, który zdobył 46,7% głosów. Na Radičovą, którą w tych wyborach poparła opozycja, oddało głos 38,1% głosujących Słowaków. Taki wynik był sporym zaskoczeniem, bo przedwyborcze sondaże dawały Gašparovičowi nawet 20% przewagę nad oponentką.

W romskiej dzielnicy Koszyc frekwencja w pierwszej turze nie przekroczyła 2%. W ubiegłym tygodniu oboje kandydatów wysłało tam m.in. owoce, soki i chleb, aby przekonać ludzi do głosowania [foto: SITA]

W drugiej turze faworytem pozostaje Gašparovič, nikt jednak nie spodziewa się spektakularnego zwycięstwa. Jeśli wygra, to raczej niewielką różnicą głosów. Dobry wynik Ivety Radičovej w pierwszej turze zmobilizował jej sztab wyborczy i dał wiarę w zwycięstwo. Paradoksalnie, kandydatka opozycji jest w takiej samej sytuacji jak Gašparovič pięć lat temu. Wówczas nieoczekiwanie dobry wynik pozwolił mu przejść do drugiej tury, w której zdecydowanie pokonał Vladimíra Mečiara.

Głosowanie zakończy się o godzinie 22:00. Jeszcze tego samego dnia na specjalnie przygotowanej stronie www.volbysr.cz, słowacki Urząd Statystyczny opublikuje wstępne wyniki wyborów. Ostateczny wynik powinien być znany jutro nad ranem.

Więcej o wyborach na Słowacji:
Nie chowaj babci dowodu!
Ivan Gašparovič zwyciezcą pierwszej tury wyborów prezydenckich na Słowacji
Obama ze Słowacji
Prezydent, czy prezydentka?

Słowiańskie korzenie Obamy

2009-04-02T00:41:00.009+02:00

W żyłach Baracka Obamy płynie krew Piastów i Przemyślidów - wynika z badań Míli Rechcigla, czeskiego historyka i genealoga żyjącego w USA. Twierdzi on, że na liście przodków amerykańskiego prezydenta można znaleźć między innymi księcia Bolesława Krzywoustego i czeskiego króla Wratysława II.

Błękitną krew Obama zawdzięcza matce, której dalekim krewnym był król Anglii Edward I. Właśnie ta informacja była tropem dla czeskiego historyka: „Kiedy dowiedziałem się, że korzenie matki Obamy sięgają brytyjskiej rodziny królewskiej, od razu pomyślałem, że w jej żyłach może płynąć też krew czeskich królów" - powiedział Rechcigl gazecie Lidové noviny.

Barack Obama w towarzystwie babci Madelyn i dziadka Stanleya Dunhama [foto: Courtesy of Obama for America]

Czeskie media od razu podchwyciły temat żartując, że weekendowa wizyta Obamy w Pradze, to niemal "powrót na rodzinne ziemie". Trudno jednak oczekiwać, aby amerykański prezydent obdarzył słowiańskie ziemie specjalnym uczuciem. Kilka miesięcy temu inni historycy wykazali, że amerykański prezydent w ponad 4% jest Niemcem, a podczas Dnia św. Patryka sam Obama przyznał, że płynie w nim również krew irlandzka.

Drzewo genealogiczne Baracka Obamy, na podstawie badań Mili Rechcigla:

Barack Obama 1961-
Ann Dunham 1942-1995
Stanley Armour Dunham 1918-1992
Ruth Lucille Armour 1900-1926
Gabriella Clark 1877-1966
Susan C Overall 1849-1928
George Washington Overall 1820-1871
Annie Browning 1780-1820
Susannah Hickman ok. 1745-1833
James Hickman 1723-1816
Edwin Hickman
Martha Thacker 1667-?
Eltonhead Conway 1646-1689
Martha Eltonhead ok. 1628-1689
Richard Eltonhead ok. 1582-1670
William Eltonhead ok. 1471-?
Jennet Gerard
Maud Bold ok. 1471-?
Dulcia Savage ok. 1448-?
Catherine Stanley
Joan Goushill
Elizabeth Fitzalan 1366-1425
Elisabeth de Bohun ok. 1350-1385
William de Bohun, Hrabia Northampton ok. 1311-1360
Elizabeth Plantagenêt 1282-1316
Edward I Długonogi, Król Angli 1239-1307
Eleonora Prowansalska 1223-1291
Rajmund Berengar IV, Hrabia Prowansji i Forcalquier 1195-1245
Alfons II, Hrabia Prowansji 1180-1209
Sancha Burgundzka ok. 1154-1208
Ryksa Śląska, księżniczka śląska, cesarzowa hiszpańska ok. 1135-1198
Władysław II Wygnaniec, książe Polski 1105-1159
Bolesław III Krzywousty, książe Polski 1085-1138
Judyta Przemyślidka, żona Władysława I Hermana ok. 1056-1086
Wratysław II Przemyślid, pierwszy król Czech 1032-1092

LN, Prague TV

Nie chowaj babci dowodu!

2009-03-29T14:20:00.010+02:00

Pięc dni zostało do drugiej tury wyborów prezydenckich na Słowacji. Mimo kilku spięć między obozami obojga kandydatów, zarówno obecny prezydent, popierany przez koalicję Ivan Gašparovič, jak i kandydatka opozycji Iveta Radičová apelują o to samo: przyjdźcie głosować!

Dziękuję za zaufanie. Wasze głosy zadecydują w drugiej turze. - przekonuje z bilbordów Ivan Gašparovič. [foto: gasparovic.sk]

Frekwencja w pierwszej turze wyniosła 43,6%. Najwięcej głosów wrzucono do urn w Bratysławie i okolicach. W żadnym obwodzie wyborczym nie udało się jednak przekroczyć 50%. Padł natomiast inny rekord - w romskiej dzielnicy Koszyc, do urn poszło zaledwie 1,91% uprawnionych do głosowania.

Dlatego teraz kandydaci robią wszystko, aby zmobilizować swój elektorat. Iveta Radičová liczy między innymi na głosy młodych wyborców - 410 000 Słowaków ma możliwość wybrać prezydenta pierwszy raz w życiu, informuje słowacki Urząd Statystyczny. Nie jest to mała grupa, tym bardziej, że przewaga Gašparoviča w pierwszej turze wyniosła tylko 162 326 głosów.

Znajdź swojego "niegłosującego" i wygraj wybory! Każdy głos jest ważny! - wzywają z plakatu zwolennicy Ivety Radičovej. [źródło: mojaprezidentka.sk]

Przed decydującym głosowaniem coraz większą rolę zaczęła odgrywać tzw. "węgierska karta", czyli kwestia na kogo głosuje półmilionowa społeczność słowackich Węgrów. Mapa poparcia dla Ivety Radičovej wyraźnie pokazała, że w pierwszej turze wygrała w tych częściach Słowacji, gdzie większość stanowią właśnie Madziarzy. Ten fakt postanowili wykorzystać jej przeciwnicy i na południu Słowacji pojawiły się fałszywe ulotki, na których Iveta Radičová obiecuje słowackim Węgrom autonomię.

Oboje kandydatów stara się łagodzić sprawę i przekonuje, że zależy im na jak najlepszych stosunkach słowacko-węgierskich. W ich otoczeniu są jednak ludzie, którzy tych relacji nie ułatwiają. Obecnego prezydenta popiera Słowacka Partia Narodowa, której przewodniczący Ján Slota, kilka lat temu obiecał wysłanie czołgów na Budapeszt. Kandydatkę opozycji wspiera natomiast Partia Koalicji Węgierskiej, której wiceprzewodniczący Miklós Duray uważa stworzenia autonomii Węgrów na Słowacji za jeden ze swoich głównych celów politycznych.

Druga tura wyborów prezydenckich na Słowacji odbędzie się w sobotę, 4 kwietnia.

ODS: Zdrada ...

2009-03-29T13:34:00.005+02:00

Uchwalenie wotum nieufności dla rządu Mirka Topolánka można porównać do takich wydarzeń jak: konferencja monachijska, przejęcie władzy przez komunistów w 1948 r., czy stłumienie Praskiej Wiosny. Tak przynajmniej uważa Obywatelska Partia Demokratyczna, która umieściła krótkie wideo na ten temat na serwisie YouTube.

Po serii archiwalnych zdjęć lektor mówi:

Czechy kilkakrotnie były zdradzone i pokonane z powodu nie spełnionych ambicji i ludzkiej małości. Taką porażką jest również uchwalenie wotum nieufności wobec rządu, kiedy Republika Czeska stoi na czele Europy.

Na koniec, swój komentarz dodaje aktor Tomáš Töpfer, senator wybrany z list ODS:

Czesi mają problemy z pamięcią, dlatego warto, żeby zapisali w swoich pamiętnikach, co się stało. Kiedy zaczną narzekać, że świat ich nie traktuje poważnie, że jesteśmy tacy mali i zdradzeni, niech sobie przypomną, że największym niebezpieczeństem dla Czech jesteśmy my sami.

Film cieszy się sporą popularnością, od soboty obejrzało go już ponad 16 tysięcy osób. Opinie na temat porównania ODS są bardzo różne. Nie brakuje słów pochwały, wielu Czechów twierdzi jednak, że porównanie nazistowskiej i sowieckiej okupacji do konstytucyjnego odwołania rządu jest nie na miejscu.

Kto zostanie czeskim premierem?

2009-03-26T11:30:00.009+01:00

Już niedługo Czesi poznają nowego szefa rządu, a Europa nowego szefa prezydencji. I nie będzie to Mirek Topolánek - pisze czeski dziennik Právo. Gazeta, powołując się na otoczenie prezydenta twierdz, że Václav Klaus ma innego kandydata na stanowisko.

Informacja ta zgadza się z niedawną wypowiedzią sekretarza prezydenta Klausa Ladislava Jakla, który w Czeskiej Telewizji zaznaczał, że tylko od głowy państwa zależy kto zostanie mianowany premierem:

"To nie jest automatyczna decyzja i nie powinna być automatyczna. Dotychczasowy model doprowadzi do takiego samego rezultatu, dlatego niewątpliwie pan prezydent nie będzie ryzykować powołania rządu opartego na dotychczasowej platformie, który powtarzałby te same błędy".

Prezydent Klaus jak dotąd nie zdradził, jak zamierza rozwiązać kryzys rządowy. W piątek będzie na ten temat rozmawiał z przewodniczącym koalicyjnej KDU-ČSL i szefem opozycji. [foto:europa.eu]

Zdaniem Práva, Klaus nie chce, aby nowym gabinecie decydowały głosy posłów niezrzeszonych. Prezydent ma też uwagi co do składu przyszłego rządu: nie mogą w nim zasiadać politycy Partii Zielonych, niechętnie widziałby też w jego szeregach kilku obecnych ministrów z ramienia ODS.

Dziś po południu Topolánek złożył prezydentowi dymisję swojego gabinetu, zgodnie z konstytucją, pozostanie jednak na stanowisku premiera do czasu powołania nowego rządu. Ustawa zasadnicza nie określa terminu w jakim głowa państwa powinna mianować nowego premiera. Przepisy mówią tylko o 30 dniach, jakie nowo powołany gabinet ma na zdobycie wotum zaufania. Zgodnie z prawem prezydent może jednak nie powoływać nowego szefa rządu i poprosić go, aby sprawował urząd do najbliższych wyborów parlamentarnych.

Wczoraj w czeskiej telewizji Topolánek stwierdził, że za odwołaniem jego rządu stali między innymi prezydent Václav Klaus i burmistrz Pragi Pavel Bém. W tym kontekście warto przypomnieć zjazd ODS z grudnia ubiegłego roku. Pavel Bém przegrał wówczas wybory na szefa partii, a Václav Klaus - założyciel ODS, zrezygnował z tytułu jej honorowego przewodniczącego. Obaj uważani są za zwolenników usunięcia Topolánka i jego zwolenników z władz ODS.

Analiza: Dlaczego upadł czeski rząd?

2009-03-25T00:51:00.007+01:00

Przyczyn upadku trzeba szukać w momencie narodzin gabinetu Topolánka. Wybory parlamentarne z czerwca 2006 roku zakończyły się patem - zwycięskie ODS, chadeckie KDU-ČSL i Partia Zielonych, dostały dokładnie tyle samo głosów co socjaldemokratyczna ČSSD i komuniści z KSČM. Powstał kryzys, który udało się rozwiązać dopiero w styczniu 2007 roku - siedem miesięcy po wyborach. Dopiero wówczas Topolánek (sprawujący urząd premiera od sierpnia 2006 r.) znalazł w szeregach lewicy głosy brakujące do przegłosowania wotum zaufania dla jego rządu.

Jak twierdzi opozycyjna ČSSD, premier zwyczajnie przekupił dwóch jej posłów, a koalicyjna większość opierała się na wątpliwej lojalności uciekinierów. Ci dwaj posłowie byli pierwszymi, gronie tzw. niezrzeszonych. To właśnie niezrzeszeni, stali się z czasem najbardziej wpływową grupą w czeskim parlamencie. Ich szeregi rosły wraz z kolejnymi aferami. Niektórzy byli wyrzucani z klubu, inni demonstracyjnie odchodzili zarzucając macierzystej partii zdradę ideałów.

O aferach tej kadencji można by napisać książkę. Było ich co nie miara, zarówno po lewej, jak i po prawej stronie. Dla losów rządu kluczowe okazały się jednak dwie sprawy. Pierwsza to afera wokół posła Moravy, druga to kłótnia wewnątrz Partii Zielonych wokół tarczy antyrakietowej.

We wrześniu ubiegłego roku czeska telewizja Nova pokazała reportaż, w którym młody Poseł ODS Jan Morava kupuje sfabrykowane fotografie kompromitujące jego klubowego kolegę Vlastimila Tlustego (wtajemniczonego w prowokację), a później namawia rzekomych pracowników agencji detektywistycznej do zdobycia zdjęć córki posłanki Zielonych Olgi Zubovej. Jak mówił, chciał dać jej w ten sposób do zrozumienia, że jest obserwowana. Zarówno Zubová, jak i Tlustý mieli już w szeregach koalicji opinię posłów niepokornych. W efekcie całej sprawy poseł Morava zrezygnował z mandatu poselskiego, a Vlastimil Tlustý jeszcze bardziej skonfliktował się z Topolánkiem. Co więcej, dwóch kolegów Tlustego opóściło klub parlamentarny ODS, po tym jak uznali, że premier zbagatelizował sprawę Moravy i nie zrobił nic, co mogłoby zapobiec powtórzeniu podobnej afery.

Kolejne dwa mandaty koalicja straciła w listopadzie ubiegłego roku. Powodem był ciągnący się od dłuższego czasu konflikt wewnątrz Partii Zielonych, wokół zgody na umieszczenie w Czechach tarczy antyrakietowej. Niepopularnej decyzji rządu sprzeciwiały się również, wspomniana wcześniej Olga Zubová i jej koleżanka Věra Jakubková. Po serii kłótni, obie zdecydowały się jesienią opuścić klub parlamentarny Zielonych. Do ostatniego głosowania obie posłanki były nieszkodliwe dla rządu. Ich stanowisko zmieniło się jednak diametralnie, kiedy po burzliwych obradach rada partii wyrzuciła je ze swoich szeregów.

Od dłuższego czasu grupa posłów niezrzeszonych liczyła więc siedem osób. Kilku z nich wyszło z ław lewicy i konsekwentnie wspierało w głosowaniach rząd - nie mieli interesu, aby głosować za jego odwołaniem. Z drugiej strony, byli niegdysiejsi posłowie koalicji, którym zdarzało się wspierać projekty ČSSD. Lewica chcąc obalić rząd musiała tylko poczekać na odpowiedni moment i spróbować przekonać ich do wspólnego głosowania nad wotum nieufności.

Idealną sytuacją okazała się ostatnia afera wokół Petra Wolfa. Wolf to były poseł ČSSD oskarżony o sprzeniewierzenie ponad 11 milionów koron dotacji z Ministerstwa Środowiska. W czerwcu ubiegłego roku, po konflikcie z Paroubkiem, dołączył do niezrzeszonych i zaczął popierać rząd. W połowie marca Czeska Telewizja pokazała reportaż, na temat niejasnych interesów Wolfa. Na końcu materiału słychać jak doradca premiera Marek Dalík próbuje przekonać reportera, aby zrezygnował z emisji niewygodnego reportażu. Wybuchła burza, która jeszcze nabrała na sile po tym, jak Topolánek potwierdził, że to on poprosił Dalíka, aby pomógł Wolfowi.

Na reakcję opozycji nie trzeba było długo czekać. Posłowie lewicy dołączyli sprawę Wolfa do stałych oskarżeń. Atakowali rząd za bagatelizowanie skutków kryzysu, niejasne zachowanie Prokurator Generalnej Renaty Veseckiej, wypływanie na przebieg spraw sądowych poprzez policję i media.

Postawiony pod ścianą premier uznał, że najlepszą bronią jest atak. Oskarżył opozycję o awanturnictwo i utrudnianie walki z kryzysem, następnie stwierdził, że sprawa Wolfa ma przykryć inną aferę, w którą zamieszana jest lewica. Chodzi o spotkanie sekretarza prezydenta Klausa z lobbystą z ČSSD, w wyniku którego doszło zdaniem Topolánka do zmanipulowania ostatnich wyborów prezydenckich. Doniesienia te wyglądają jednak dziwnie, wziąwszy pod uwagę, że parlament wybrał ostatecznie głową państwa popieranego przez ODS Klausa, a kandydat ČSSD wybory przegrał. Co więcej, Topolánek nie przedstawił żadnych dowodów swoich oskarżeń, ponieważ te są utajone. Jego tłumaczenie wyglądało bardzo nieprzekonująco.

O losie rządu zadecydowały ostatecznie głosy byłych posłanek Partii Zielonych, jednego z posłów, którzy opuścili klub ODS w związku z aferą Moravy oraz posła Vlastimila Tlustego, który jeszcze do wczorajszego wieczoru był członkiem klubu parlamentarnego ODS.

W tej historii sprawdza się znane w USA powiedzenie All politics is local. Rząd, który zaczął coraz lepiej radzić sobie w ramach prezydencji, zlekceważył problemy we własnych szeregach. Obywatele docenili międzynarodowe sukcesy w sondażach, ale opozycja z zimną krwią wykorzystała błędy w budowaniu zaplecza politycznego. Jak stwierdziła podczas wczorajszej debaty jedna z posłanek, jeśli chce się rządzić w Unii, trzeba najpierw zrobić porządek na krajowym podwórku. Topolánek najwidoczniej o tym zapomniał.

W Czechach upadł rząd

2009-03-24T18:30:00.010+01:00

Przewodniczący socjaldemokratów Jiří Paroubek pogrzebał czeski rząd. Zgodnie z jego planem jesienią powinny odbyć się przedterminowe wybory, do tego czasu miałby rządzić gabinet ekspercki. [foto: ČTK]

Opozycji udało się przegłosować wotum nieufności wobec rządu Mirka Topolánka. Koalicyjny rząd Obywatelskiej Partii Demokratycznej (ODS), Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej - Czeskiej Partii Ludowej (KDU-ČSL) i Partii Zielonych (SZ) upadł dzięki głosom Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej (ČSSD) i Komunistycznej Partii Czech i Moraw (KSČM). Kluczową rolę podczas dzisiejszego głosowania odegrała jednak trójka posłów niezależnych i zbuntowany poseł ODS.

Szef ČSSD Jiří Paroubek zapowiedział, że jest gotów tolerować zdymisjonowany rząd Topolánka przez najbliższe tygodnie. Do przedterminowych wyborów, które zdaniem lewicy powinny odbyć się jesienią, kraj powinien poprowadzić rząd ekspercki. Taki scenariusz odrzuca jednak odwołany premier. Topolánek chce wyborów jak najszybciej, miałyby odbyć się jeszcze latem.

Zgodnie z czeską konstytucją kluczową rolę w takiej sytuacji odgrywa prezydent. Václav Klaus nie zdradził jeszcze komu powierzy misję stworzenia nowego rządu, najprawdopodobniej będzie ktoś z ODS - niewykluczone, że rola ta przypadnie Mirkowi Topolánkowi. Taki gabinet miałby szanse na zdobycie poparcia parlamentu, ponieważ kilku zbuntowanych posłów prawicy zadeklarowało wolę współpracy, pod warunkiem spełnienia ich warunków.

To czwartu w historii przypadek zmiany rządu w kraju przewodniczącym Radzie Unii Europejskiej. W 1993 roku zdymisjonowano gabinet w Danii, trzy lata później we Włoszech. W 1995 roku w przewodniczącej Unii Francji zmienił się premier, skład gabinetu jednak pozostał praktycznie ten sam.

Więcej na ten temat:
Czeski film
Czy czeski rząd upadnie?
Wotum nieufności dla czeskiego rządu. Po raz piąty.

Czeski film

2009-03-24T11:58:00.009+01:00

Ważą się losy rządu Mirka Topolánka. Jeśli opozycji uda się przekonać kilku posłów niezrzeszonych, jej wniosek o wotum nieufności przejdzie i upadnie rząd sprawujący przewodnictwo w Radzie Unii Europejskiej. Szanse rządu na przetrwanie głosowania, większość komentatorów ocenia na 50:50. Równie niezdecydowane są czeskie media.

Pierwsze strony dzisiejszych wydań dwóch najpopularniejszych czeskich dzienników: Mladá fronta Dnes i Lidové noviny.

Nadzwyczajne posiedzenie Izby Poselskiej rozpocznie się o godzinie 14:00.

Więcej na ten temat:
Czy czeski rząd upadnie?
Wotum nieufności dla czeskiego rządu. Po raz piąty.

Czy czeski rząd upadnie?

2009-03-23T14:10:00.010+01:00

Przyszłość gabinetu Mirka Topolánka wygląda coraz gorzej. Jutro czeski parlament będzie głosował nad wnioskiem o wotum nieufności dla prawicowego rządu. Bardzo prawdopodobne, że tym razem opozycja odniesie sukces.

Koalicyjny rząd ma poparcie trzech klubów poselskich Obywatelskiej Partii Demokratycznej (ODS), Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej - Czeskiej Partii Ludowej (KDU-ČSL) i Partii Zielonych (SZ). W sumie 96 mandatów w 200 osobowym parlamencie - o jeden mniej niż opozycja. Socjaldemokraci (ČSSD) i komuniści (KSČM) dysponują 97 głosami. Aby przegłosować wotum nieufności opozycja musi przekonać dodatkowo czterech posłów. Najłatwiej znaleźć ich w szeregach tzw. niezrzeszonych - parlamentarzystów, którzy opuścili swoje kluby po konfliktach z macierzystymi partiami.

W sobotę Jiří Paroubek odniósł sukces zostając na kolejną kadencję szefem Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej, jego kolejny cel, to obalenie rządu podczas wtorkowego głosowania. [foto: lidovky.cz]

Niektórzy z nich, jak Petr Wolf - były poseł ČSSD, otwarcie bronią gabinetu i zapowiadają głosowanie przeciwko wnioskowi opozycji. Socjaldemokraci liczą jednak na byłych parlamentarzystów partii koalicyjnych. Głosowania razem z lewicą nie wykluczają dwie posłanki wyrzucone niedawno z Partii Zielonych oraz byli posłowie ODS.

Sytuację rządu dodatkowo komplikują buntownicy w szeregach partii koalicyjnych. Ludvík Hovorka z KDU-ČSL zapowiedział, że przed jutrzejszym głosowaniem zamierza wyjaśnić wątpliwości dotyczące rządowej reformy zdrowia. O tym, czy poprze gabinet, zadecyduje dopiero po rozmowie z premierem.
Wątpliwości nie ma natomiast, od dawna skłócony z Topolánkiem, Vlastimil Tlustý. Poseł zasiadający wciąż w ławach ODS, już kilkakrotnie poparł projekty ČSSD. W niedzielę zapowiedział, że zagłosuje za odwołaniem rządu i do tego samego zamierza namawiać kolegów. Biorąc pod uwagę jego głos, do przegłosowania wniosku opozycji, brakuje decyzji tylko trzech posłów.

Obecnego zamieszania nie chce komentować prezydent Václav Klaus, nie kryje jednak, że nie darzy gabinetu Topolánka sympatią. Konflikt między prezydentem a premierem trwa już od wielu miesięcy. Jego szczytem była rezygnacja Klausa z honorowego przewodnictwa ODS - partii, którą sam zakładał. W ten weekend prezydent poszedł o krok dalej. Po raz pierwszy pojawił się na zjeździe lewicowej ČSSD. Jak mówił, poglądy socjaldemokratów, są mu bardzo dalekie, ale w obecnej sytuacji chce rozmawiać również z nimi. Wbrew oczekiwaniom prezydent nie odniósł się jednak do wtorkowego głosowania.

Co więc czeka Czechy w przypadku przegłosowania wotum nieufności? W takiej sytuacji pierwszy krok należy do prezydenta. Prawdopodobnie poprosi on Topolánka o próbę ponownego stworzenia gabinetu. To dało by szansę obecnemu premierowi na uratowanie posady na czas czeskiej prezydencji w Radzie UE. Politycy i media spekulują również o rządzie eksperckim, który miałby sprawować władzę do czasu przedterminowych wyborów. Opozycja chce, aby doszło do nich jesienią, tak aby nie komplikować sytuacji wokół prezydencji. Ten pomysł odrzucił jednak dziś Topolánek. Jeśli dojdzie do odwołania rządu, jego zdaniem wybory powinny odbyć się już latem.

Prezydencja Czech w Radzie UE kończy się 30 czerwca. Politycy wszystkich opcji podkreślają, że nie chcą, aby Czechy źle wypadły na arenie międzynarodowej, jednak zdaniem opozycji oraz kilku posłów z ław koalicyjnych ten rząd popełnił już zbyt wiele błędów, a w czasie kryzysu niezbędny jest rząd oparty o stabilną większość parlamentarną.

Więcej informacji na ten temat:
Wotum nieufności dla czeskiego rządu. Po raz piąty.

Ivan Gašparovič zwycięzcą pierwszej tury wyborów prezydenckich na Słowacji

2009-03-21T23:18:00.013+01:00

Ostateczne wyniki pierwszej tury wyborów prezydenckich na Słowacji [obrazek: sme.sk]

W drugiej turze wyborów, za dwa tygodnie, spotkają się obecny prezydent Ivan Gašparovič i kadnydatka opozycji Iveta Radičová. Wygrana Gašparoviča w pierwszej turze nie jest zaskoczeniem, ostateczne rezultaty pierwszej tury różnią się jednak poważnie od przedwyborczych sondaży. Popierany przez rządzącą koalicję Gašparovič osiągał w nich ponad 50% poparcie dystansując Ivetę Radičovą na 15-20 punktów procentowych. Ostatecznie różnica między nimi wyniosła tylko 8,7 punktów procentowych. Jak podkreślają słowaccy komentatorzy, w takiej sytuacji obecny prezydent nie może już być pewnym reelekcji. Tym bardziej, że jego przeciwniczka ma większe szanse na zdobycie głosów tych wyborców, którzy w pierwszym głosowaniu poparli mniej popularnych kandydatów opozycji.

Iveta Radičová najbardziej liczy na wyborców Františka Mikloška i Zuzany Martinákovej, niestety ich poparcie nie będzie automatyczne. Mikloško, legenda opozycji antykomunistycznej słynie z silnie konserwatywnych poglądów. Jego zwolennicy krytykują Radičovą za liberalny stosunek do aborcji i złe stosunki z częścią hierarchi kościelnej. František Mikloško ogłosił już, że nie zamierza namawiać swoich wyborców do poparcia któregokolwiek z kandydatów w drugiej turze.

Lepiej wygląda sytuacja z elektoratem Zuzany Martinákovej, szefowej liberalnego, pozaparlamentarnego Wolnego Forum (SF). Co prawda w trakcie kampanii wyborczej obie kandydatki nie szczędziły sobie słów krytyki, ale ich program w wielu kluczowych punktach jest zbieżny. W odpowiedzi na pytanie dziennika SME Martináková stwierdziła, że gdyby miała możliwość powołania urzędu wiceprezydenta, stanowisko to zaproponowałaby właśnie Ivecie Radičovej.

Frekwencja w pierwszej turze wyniosła 43,6%.

Więcej informacji na ten temat:
Obama ze Słowacji
Prezydent, czy prezydentka

Obama ze Słowacji

2009-03-18T15:14:00.011+01:00

Już w najbliższą sobotę Słowacy będą mogli zdecydować komu na kolejne pięć lat powierzyć najwyższy urząd w państwie. Największe szanse na wygraną ma dotychczasowy prezydent Ivan Gašparovič, na którego chce zagłosować 52,6% respondentów. W drugiej turze, do której prawdopodobnie dojdzie, spotka się on z Ivetą Radičovą, którą popiera 30,4% respondentów.

Gašparovič, startujący jako kandydat niezależny, swoją kampanię wyborczą buduje w dużej mierze w oparciu o popularność obecnego rządu i premiera. Robert Fico, najbardziej ceniony przez Słowaków polityk, z dnia na dzień, coraz bardziej angażuje się w kampanię prezydencką atakując kandydatkę opozycji. Za obecnym prezydentem opowiada się również koalicyjna Słowacka Partia Narodowa (SNS), na której czele stoi słynący z ostrych antywęgierskich wypowiedzi Jan Slota.

"Razem dla Słowacji". Prezydent Gašparovič wspólnie z najpopularniejszym słowackim politykiem premierem Robertem Fico. [foto: sme.sk]

Tymczasem Iveta Radičová, zgromadziłą wokół siebie wszystkie partie opozycyjne: SDKÚ byłego premiera Mikuláša Dzurindy, Ruch Chrześcijańsko-Demokratyczny (KDH) oraz Partię Koalicji Węgierskiej (SMK). W trakcie kampanii stara się jednak uciec od bieżącej polityki i wzorem Baracka Obamy organizuje wielkie mitingi połączone z koncertami. Podobnie jak amerykański prezydent stara się także o poparcie lokalnych celebryt.

Spot wyborczy Ivety Radičovej wyświetlany w słowackiej telewizji.

Warto dodać, że hasło Dokážeme to! znaczy dokładnie to samo, co Yes, we can! Podobieństwa z kampanią prezydencką Baracka Obamy są więc aż nazbyt czytelne. W inny sposób przekłada się to jednak na sondaże.

Dla przypomnienia, poniżej umieszczamy pierwowzór:

Wotum nieufności dla czeskiego rządu. Po raz piąty.

2009-03-17T15:25:00.005+01:00

Opozycyjna Czeska Partia Socjaldemokratyczna (ČSSD) "w najbliższym możliwym terminie" zamierza złożyć wniosek o wotum nieufności dla rządu Mirka Topolánka. Przewodniczący ČSSD Jiří Paroubek jako powód tej decyzji podał zachowanie premiera Topolánka i jego przyjaciela Marka Dalíka w kontekście afery posła Petra Wolfa, posła wybranego z listy ČSSD, ostatnio jednak częściej głosującego razem z koalicją.

Jak informowała czeska telewizja, w latach 2005-2007, firma należąca do Petra Wolfa dostała z czeskiego Ministerstwa Środowiska ponad 11 milionów koron na dwa projekty z przeznaczeniem na wsparcie środowiska naturalnego. Kiedy wątpliwościami wokół tej dotacji zajeli się dziennikarze, zadzwonił do nich współpracownik premiera Marek Dalík, który próbował odwieść ich od emisji materiału na temat Wolfa. Podczas rozmowy Dalík powoływał się na premiera.

W poniedziałek Topolánek potwierdził, że poprosił Dalíka, aby "medialnie pomógł" Wolfowi. Stwierdził przy tym, że zachowanie mediów w tej sprawie to amatorszczyzna, a Wolf jest ofiarą polowania na czarownice.

Inaczej sprawę opisuje opozycja. "Jesteśmy świadkami dalszych mafijnych praktyk rządu Topolánkai jego współpracowników. W tym przypadku chodzi o niedopuszczalne ataki na niezależność mediów i apolityczność policyjnego śledztwa" - podkreślił szef ČSSD.

"Mafia w wymiarze sprawiedliwości, powiązana z premierem Topolánkem oraz jego doradcą i przyjacielem Dalíkem, nie tylko wpływa, ale praktycznie organizuje działania policji i organów państwowych w śledztwie w sprawie malwersacji posła Wolfa" - stwierdził Paroubek. Według niego, premier próbował również wywierać naciski na media.

Paroubek wezwał Wolfa, który do parlamentu dostał się z listy ČSSD, aby niezwłocznie zrezygnował z miejsca w parlamencie. "Dla ludzi z jego profilem moralnym nie ma miejsca w Izbie Poselskiej" - dodał szef socjaldemokratów.

Niewykluczone, że do głosowania nad wotum nieufności dojdzie już w przyszłym tygodniu. Jeszcze w ubiegłym roku socjaldemokraci zapowiadali, że nie będą próbować obalić gabinetu w czasie trwania czeskiej prezydencji w Radzie UE. "Sprawy zaszły jednak zbyt daleko" - stwierdził Paroubek.

ČSSD wraz z komunistami ma w czeskiej Izbie Poselskiej 97 miejsc. Do obalenia rządu w 200-osobowej Izbie, potrzeba 101 głosów. Po ostatnich konfliktach wewnątrz koalicji prawdopodobieństwo znalezienia czterech brakujących posłów jest wyższe niż kiedykolwiek wcześniej.

Serbski minister nie wpuszczony do Kosowa

2009-03-16T21:05:00.004+01:00

Kosowskie służby graniczne nie wpuściły dziś delegacji serbskiego rządu na teren Kosowa. Kilka tygodni temu władze w Prisztinie ostrzegały Belgrad, że przedstawiciele Serbii powinni przed przyjazdem do Kosowa wystąpić o pozwolenie miejscowych władz.

Służby graniczne oznajmiły, że na granicy zawrócono ministra ds. Kosowa Gorana Bogdanoviča i siedmiu innych przedstawicieli serbskich władz. Jak poinformowała rzecznik prasowa ministerstwa ds. Kosowa, Bogdanovič musiał z tego powodu odwołać spotkanie z komisją parlamentarną w jednej z serbskich enklaw na terenie Kosowa.

"Jeśli przedstawiciele Serbii chcą wjechać do Kosowa, powinni poinformować o tym nasze Ministerstwo Spraw Zagranicznych" - skomentował zajście Fisnik Rexhepi, z kosowskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych - "Dotyczy to wizyt oficjalnych, jeśli chodzi o prywatne wizyty, takich ograniczeń nie ma".

Kosowo, które przed rokiem jednostronnie ogłosiło niepodległość, wciąż uważane jest przez Belgrad za integralną część terytorium Serbii.

Marcowa pogoda w relacjach gruzińsko-rosyjskich

2009-03-09T03:08:00.032+01:00

Obserwacja ostatnich wydarzeń w relacjach gruzińsko-rosyjskich przywodzi na myśl przysłowie stosowne do obecnej pory roku "w marcu jak w garncu". W stosunkach między Rosją a Gruzją to wieje zimowym chłodem, to znów nieśmiało się ociepla.

Ogólnie wzajemne odniesienia Tbilisi i Moskwy nadal pozostają złe. Gruzja, pomimo zdecydowanego sprzeciwu Rosji, kontynuuje negocjacje w sprawie członkowstwa w NATO. W zeszłym tygodniu w Brukseli (05.03) odbyło się kolejne spotkanie komisji NATO-Gruzja. Następnie dowódca Sojuszniczego Dowództwa Transformacji NATO James N. Mattis przybył do Tbilisi (09.03) aby spotkać się z gruzińskim ministrem obrony Dawidem Sikharulidze i prezydentem Saakaszwilim. Rozmowy między politykami będą dotyczyć m.in. modernizacji w gruzińskiej armii.

Rosja ze swojej strony daje dowody poparcia dla rządów separatystycznych republik. Prezydent Abchazji Siergiej Bagapsz zapowiedział (06.03) podpisanie z władzami rosyjskimi porozumienia, na mocy którego w Abchazji przez 49 lat będzie stacjonowała rosyjska baza militarna. Moskwa akcentuje też swój stosunek do Tbilisi na arenie międzynarodowej. W ostatnim tygodniu w Genewie (06.03) miały miejsce rozmowy Rosji i USA m.in na temat Gruzji. Po spotkaniu z amerykańską sekretarz stanu Hilary Clinton rosyjski minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow w czasie konferencji prasowej w zaowalowany sposób wezwał USA do przerwania dostaw sprzętu militarnego do Gruzji.

Wznowionio natomiast wydawanie wiz do Rosji dla Gruzinów (04.03), co sugeruje wiosenne załagodzenie sytuacji. Na razie wizy są wydawane w ograniczonych ilościach. Obywatele Gruzji chcący wjechać o Rosji muszą udać się do sekcji rosyjskiej w Ambasadzie Szwajcarii w Tbilisi- od czasu sierpniowej wojny placówki dyplomatyczne Szwajcarii przejęły rolę reprezentanta interesów Gruzji wobec Rosji. Rosjanie zapowiadają dalsze zniesienia trudności wizowych dla Gruzinów: " Nie wchodząc w szczegóły, chcę powiedzieć , że kategorie i rodzaje wiz będa praktycznie takie, jak przed ucięciem stosunków"- zapowiedział zastępca ministra spraw zagranicznych Federacji Rosyjskiej Grigorij Karasin, zaznaczając, że ma nadzieję na unormowanie rosyjsko-gruzińskich relacji. Rosjanie gruzińskie wizy nabyć mogą na granicy z kaukaską republiką.

Kolejną oznaką "zmiękczenia" odniesień gruzińsko-rosyjskich, przynajmniej na poziomie odczuwalnym dla przeciętnego obywatela, będzie wznowienie lotów z Tbilisi do Moskwy. Połączenia lotnicze przez Erywań mają być uruchomione od 10 marca.

Co wyniknie z tej marcowej przeplatanki? Kaukaz jest regionem, w którym trudno cokolwiek przewidzieć. W zeszłym roku, pomimo pewnych przełomów we wzajemnych relacjach-wznowienia połączenia morskiego i lotniczego- napięcie pomiędzy Moskwą a Tbilisi przeistoczyło się w konflikt zbrojny. Na pewno w bliskiej perspektywie nie należy oczekiwać unormowania relacji między Rosją a Gruzją. Szczególnie prezydent Saakaszwili, którego sztandarowym hasłem jest przywrócenie jedności terytorialnej Gruzji, a który obecnie ma problemy z opozycją, nie będzie mógł się na to zgodzić.

Na podstawie: newsgeorgia.ru, civil.ge; mapa- pankisi.org

Polityczny tydzień w Azerbejdżanie 26.02-03.03.

2009-03-03T12:42:00.028+01:00

Koniec lutego i początek marca br. zapisały się jako ożywiony okres w życu politycznym Azerbejdżanu. Przede wszystkim, w związku z przybyciem delegacji Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, głośno jest znów dyskutowana kwestia Górskiego Karabachu. Zbliża się również referendum, w którym Azerowie mają zdecydować, czy Ilham Alijew będzie mógł po raz trzeci zostać prezydentem.

Przedstawiciele mińskiej grupy OBWE ds. Górskiego Karabachu: Matthew Bryza(USA), Bernard Fassier (Francja), Jurij Mierzliakow (Rosja) oraz osobisty przedstawiciel przewodniczącego OBWE Andrzej Kacprzyk od 26.02 br. odbywają wizytę w państwach będących stronami konfliktu o ten region: Armenii i Azerbejdżanie. Celem jest omówienie głównych idei rozwiązania sporu.

Politycy spotkali się 27.02 br. w Baku z ministrem spraw zagranicznych Azerbejdżanu Elmarem Mammadyarowem oraz prezydentem Ilhamem Alijewem. Tego samego dnia przedstawiciele OBWE udali się do Erywania w Armenii, a stamtąd do Stepanakertu w Górskim Karabachu, gdzie przyjęci zostali przez władze nieuznawanej republiki. Rozmowy z prezydentem Armenii Serżem Sarkisjanem oraz ministrem spraw zagranicznych Edwardem Nalbadianem miały miejsce 02.03. Następnego dnia (03.03) delegacja ponownie udała się do Baku, aby przedstawić Azerom punkt widzenia strony ormiańskiej. Członkowie delegacji swoją misję ocenili jako raczej udaną, oraz wyrazili nadzieję na spotkanie prezydentów Alijewa i Sarkisjana w ciągu najbliższych miesięcy. Politycy podkreślili również, że nie należy próbować rozwiązywać problemu Karabachu za pomocą siły.

Azerskie portale internetowe komentują w dość umiarkowanym tonie wizytę zagranicznych gości, ale wykorzystują ich przyjazd, aby przypomnieć oskarżenia pod adresem Ormian. Przybycie delegacji OBWE miało miejsce akurat w 17-stą rocznicę masakry Azerów przez Ormian w Khodżali, podczas wojny o Górski Karabach. Cytowane są słowa Matthew Bryza, który stwierdził, że powrót uchodźców na sporne terytoria jest jedną z kluczowych kwestii przy rozwiązywaniu konfliktu o Górski Karabach. W wyniku walk w regionie Karabachu około 700 000 Azerów zmuszonych zostało do opuszczenia tych ziem.

Kolejna żywo obecna na azerskiej scenie politycznej kwestia to zbliżające się referendum na temat zmiany ustawy wyborczej. W referendum, zaplanowanym na 18 marca, obywatele Azerbejdżanu mają się wypowiedzieć za lub przeciw piastowaniu godności prezydenta przez tę samą osobe trzy razy z rzędu. Dotychczasowy zapis w ustawie przewiduje możliwość dwukrotnego pozostawania na stanowisku, każdorazowo na pięć lat. Inicjatywa zmiany wyborczej wyszła od Partii Yeni, popierającej sprawującego drugą kadencję prezydenta Ilhana Alijewa.

Opozycja zdecydowanie występuje przeciw planowanemu referendum. Bojkot głosowania zapowiedział Związek dla Demokracji- opozycyjny blok składający się z pięciu partii, protestują też Ruch dla Karabachu i Republiki oraz Republikanie. Rządząca Partia Yeni natomiast prowadzi aktywną kampanię na rzecz przyjęcia zmian w ustawie. Politycy związani z Yeni twierdzą, że wyborcy zdecydowanie popierają Alijewa i akceptują proponowane poprawki. Opozycja w odpowiedzi zapowiada demonstracje w stolicy. Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy zapowiedziało wysłanie misji obserwacyjnej na referendum.

Na podstawie: http://en.apa.az/, http://www.today.az/, http://www.newsazerbaijan.ru/.
Zdjęcia: http://www.today.az/.

W Cerkwi Prawosławnej rozpoczął się okres Wielkiego Postu.

2009-03-03T11:28:00.008+01:00

W tradycji prawosławnej Wielki Post jest najbardziej surowym z czterech wielodniowych postów, które zalecane są przez Cerkiew. Został on ustanowiony na pamiątkę 40-dniowego przebywania Jezusa na pustyni. Najcięższy post obowiązuje w poniedziałek i wtorek pierwszego tygodnia. Prawo cerkiewne zaleca wtedy całkowite powstrzymanie się od jedzenia. W pozostałe dni Wielkiego Postu wierni nie powinni spożywać pokarmów mięsnych, jajek i produktów mlecznych. Jedzenie ryb możliwe jest w czasie dwóch, przypadających na Wielki Post świąt – Zwiastowania i Wjazdu Jezusa do Jerozolimy (Wierzbowa Niedziela). Inne owoce morza można jeść przez cały czas trwania Postu.
Bezpośrednio po Wielkim Poście, przed Wielkanocą (Paschą), następuje Wielki Tydzień. Jest to okres najbardziej surowego postu, który ma przypominać o cierpieniach Jezusa w trakcie Drogi Krzyżowej.
Celem postu, wedle teologii prawosławnej, nie jest zwykłe powstrzymanie się od jedzenia określonych produktów, ale oczyszczenie się z grzechów.
Zwolnione z postu są osoby starsze, chore, dzieci, kobiety w ciąży i karmiące, osoby służące a armii, podróżujące i przebywające w więzieniach.
Post kończy się wraz z najważniejszymi chrześcijańskimi świętami – Paschą.
Za: http://www.interfax-religion.ru/?act=dujour&div=305

Wzrost napięć węgiersko-romskich

2009-03-02T10:11:00.007+01:00

Każdy każdego nienawidzi. Między większością społeczeństwa a romską mniejszością ma miejsce zimna wojna - uważa Erno Kállai, węgierski rzecznik praw mniejszości.

Relacje między Węgrami a węgierskimi Romami pogorszyły się znacznie po wydarzeniach z ubiegłego tygodnia. W poniedziałek w wiosce Tatárszentgyörgy w środkowych Węgrzech zginęło dwóch Romów. Z opisu wynika, że było to morderstwo z zimną krwią.

Jeden z przestępców rzucił na dach domu bombę zapalającą, podczas gdy drugi czekał przed wejściem i z odległości ok. pięciu metrów strzelał do ludzi uciekających przed ogniem. Kule dosięgły młodego ojca i jego pięcioletniego syna. Jego trzy i sześcioletnie rodzeństwo, z poważnymi obrażeniami leży w szpitalu. Lżej ranna została matka.

Przed siedzibą Narodowej Rady Romów płoną świeczki na cześć ofiar tragedii w Tatárszentgyörgy. Przywódcy Rady w emocjonalnych wystąpieniach porównują obecną sytuację do holokaustu i wzywają polityków do natychmiastowych działań. [foto: budapesttimes.hu]

Z niejasnych powodów, pierwsi policjanci, którzy przyjechali na miejsce zdarzenia uznali, że mają do czynienia z ofiarami zwarcia elektrycznego - mimo że, jak się później okazało, na ziemi widoczne były ślady krwi i łuski po nabojach. Posłowie mniejszości romskiej, oskarżyli wówczas władze o próbę tuszowania sprawy. Jak poinformowały węgierskie media, teraz na ich adresy wysyłane są listy z pogróżkami.

W ciągu ostatnich dwunastu miesięcy romskie domy atakowano w podobny sposób szesnaście razy. Bardzo możliwe, że stoi za tym jedna grupa sprawców - ujawniło niedawno węgierskie Narodowe Biuro Śledcze. W innym oświadczeniu, wykluczono jednak, aby za ostatnią tragedią stali radykałowie, czy nacjonaliści. Motyw ataków wziąż pozostaje nieznany. Wielu węgierskich komentatorów łączy je jednak z pogarszającą się sytuacją gospodarczą w kraju.

Według różnych danych Romowie stanowią na Węgrzech 5-7% społeczeństwa.

Barack Obama przyjedzie do Pragi

2009-02-27T23:07:00.006+01:00

Amerykański prezydent ma odwiedzić czeską stolicę 5 kwietnia. Spotka się tam z przywódcami Unii Europejskiej na szczycie USA-UE. Bardzo prawdopodobne, że wraz z Barackowi Obamie towarzyszyć będą Sekretarz Stanu Hillary Clinton i Sekretarz Obrony Robert Gates.

Przyszłość tarczy antyrakietowej w Europie zależy od polityki Teheranu, stwierdziła na początku lutego Hillary Clinton, podczas rozmowy z szefem czeskiej dyplomacji Karelem Schwarzenbergiem. [Foto: state:gov]

Przed wizytą w Pradze, która ma wieńczyć podróż Obamy po Europie, amerykańska delegacja pojawi się na szczycie G20 w Londynie oraz na obchodach 60 rocznicy NATO w Strasbourgu i niemieckim Kehl.

Jak zauważają czeskie media, głównym tematem rozmów w Pradze ma być współpraca między Stanami Zjednoczonymi a Unią w dobie kryzysu. Jednak zarówno czeski prezydent Václav Klaus, jak i premier Mirek Topolánek będą chcieli również przedyskutować temat budowy elementu tarczy antyrakietowej w Czechach.

Prezydent, czy prezydentka?

2009-02-20T21:10:00.010+01:00

Już za miesiąc, Słowacy będą wybierać nową głowę państwa. Kampania wyborcza wychodzi na ostatnią prostą.

O najwyższy urząd w państwie ubiega się siedem osób, ale tylko dwójka kandydatów może się poszczycić przynajmniej pięcioprocentowym poparciem w sondażach. Największe szanse na zwycięstwo ma obecny prezydent Ivan Gašparovič, popierany między innymi przez partię obecnego premiera SMER oraz jej koalicjanta Słowacką Partię Narodową (SNS). Główną przeciwniczką Gašparoviča jest Iveta Radičová - posłanka Słowackiej Unii Chrześcijańskiej i Demokratycznej (SDKÚ-DS), minister pracy w rządzie poprzedniego premiera Mikuláša Dzurindy. Radičovowa występuje jako wspólna kandydatka całej opozycji - poza macierzystym ugrupowaniem, popierajają ją chadecy oraz największa partia słowackich Węgrów.

Opublikowane w ubiegłym miesiącu wyniku sondażu dają obecnemu prezydentowi ogromną przewagę. Chce na niego oddać głos 55% respondentów. Kandydatka opozycji może liczyć tylko na 33% poparcie. Jej szanse na zwycięstwo nie są jednak zupełnie zaprzepaszczone, ponieważ wszystko wskazuje, że głową państwa zostanie dopiero zwycięzca drugiej tury głosowania. Wczoraj Centralna Komisja Wyborcza przedstawiła obowiązująca wykładnię niejasnego przepisu konstytucyjnego. Aby zwyciężyć w pierwszej turze kandydat musi zdobyć większość prawidłowo oddanych głosów spośród wszystkich uprawnionych do głosowania. Na to Ivan Gašparovič raczej nie ma szans.

Premier Robert Fico i prezydent Ivan Gašparovič nie szcządzą sobie komplementów. Obaj mają wielkie szanse pozostać na swoich funkcjach przez kolejną kadencję. [foto: ČTK]

Nie zmienia to jednak faktu, że obecny prezydent pozostaje faworytem wiosennych wyborów. Jego przewaga w sondażach cieszy premiera, martwi natomiast media, które wytykają Gašparovičowi jego grzechy z lat '90. Wówczas, stojąc na czele słowackiego parlamentu Gašparovič ramię w ramię z premierem Mečiarem naginał i łamał zasady demokracji spychając młode państwo ze ścieżki integracji europejskiej. Takich zarzutów brak na szczęście w stosunku do lat jego prezydentury. Jak dodają przeciwnicy Gašparoviča, to dlatego, bo prezydent nie robi zupełnie nic.

Kampania obecnego prezydenta jest niezwykle skromna. Gašparovič oficjalnie jej nie prowadzi, a jedynie stał się bardziej aktywny jako głowa państwa. Pojawia się na kameralnych spotkaniach z obywatelami, uczestniczy w konferencjach naukowych, parę dni temu, na forum parlamentu, wygłosił raport o stanie państwa. Wzywa do solidarności społecznej, martwi się o skutki kryzysu, dla każdego ma ciepłe słowo. Jak na razie nie korzysta z bilbordów, mitingów, czy spotów wyborczych w mediach. Wszystko zgodnie z prawem, które zezwala na rozpoczęcie formalnej kampanii dopiero na dwa tygodnie przed datą wyborów, a więc 6 marca.

Iveta Radičová jako jedyna kandydatka prowadzi dwujęzyczną kampanię. Chce w ten sposób zdobyć poparcie blisko 10% mniejszości węgierskiej na Słowacji [foto: mojaprezidentka.sk]

Przepis ten omija Iveta Radičová, która oficjalnie jeszcze nie kandyduje. Mimo to, na ulicach słowackich miast są już jej bilbordy, a sama kandydatka podróżuje po kraju, aby spotkać się z jak największą liczbą wyborców. Ważną rolę w kampanii reprezentantki opozycji gra Internet. Radičová ma profesjonalnie przygotowaną stronę internetową, konto na MySpace, Facebook i Flickr. Wokół jej kandydatury powstały też projekty obywatelskie np. kampania Moja prezidentka pisarza Michala Hvoreckiego, czy projekt Plagat Pre Prezidentku, gdzie każdy może stworzyć własny plakat wyrażający poparcie dla Ivety Radičovej. Wszystkie te przedsięwzięcia mogą kojarzyć się z z kampanią prezydenta Baracka Obamy. I coś w tym musi być, zwłaszcza, że jednym z haseł kandydatki opozycji jest Dokážeme to!, co po słowacku znaczy mniej więcej tyle, co Yes we can!

Kłopoty Gazpromu

2009-02-16T12:08:00.003+01:00

Największy gazowy koncern świata – rosyjski Gazprom boryka się z wieloma problemami.
Pierwszym z nich jest spadek wydobycia gazu. Z zaplanowanych na 2008 rok 261 mld. m3 udało się zrealizować tylko 249.7 mld. Powoduje to, że koncern nie jest w stanie wywiązać się ze zobowiązań zarówno wobec krajowych, jak i zagranicznych kontrahentów. Swój deficyt Gazprom będzie chciał wyrównać za pomocą dostaw od niezależnych i centralnoazjatyckich dostawców. W ostatnim kwartale 2008 roku swoim zachodnim kontrahentom Gazprom dostarczył o 21% mniej gazu niż w adekwatnym okresie roku 2007, a w 2009 eksport gazu do Niemiec zmniejszył się o 36%.
Niemożliwe do zrealizowania będą również i plany wydobycia na kolejne lata. W grudniu 2008 roku prezes Gazpromu - Alieksiej Miller mówił, że w 2010 planowane jest wydobycie nie mniej niż 570 mld. m3, w 2015 roku od 610 do 615 mld., а w 2020 roku – 650–670 mld. m3. Jednak już dziś wiadomo, że zobowiązania te będzie bardzo trudno zrealizować.
Dodatkowo w koncern uderzył spadek światowych cen na surowce energetyczne. W rezultacie, jak szacują niezależni eksperci, Gazprom będzie musiał zmniejszyć swoje plany inwestycyjne o ok. 20-30%. Jedyne co może uratować program inwestycyjny koncernu to dewaluacja rubla.

Za: http://www.ng.ru/economics/2009-02-16/1_Gazprom.html?mthree=1

Koniec konfliktu rumuńsko-ukraińskiego

2009-02-12T18:32:00.011+01:00

3 lutego zakończony został werdyktem haskiego Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości długoletni konflikt terytorialny między Ukrainą a Rumunią.

Sąd w Hadze przyznał, że sporna Wyspa Wężowa jest istotnie wyspą, a nie skałą jak chciała by Rumunia. Ma to wpływ na wyznaczenie granicy morskiej i strefy ekonomicznej pomiędzy tymi dwoma państwami, ale wbrew ukraińskim nadziejom sąd przyznał jednocześnie 80% szelfu Rumunii (poprzez zmniejszenie ukraińskiej strefy ekonomicznej wokół wyspy ze zwyczajowych 200 mil morskich do 12). Sama wyspa ma około 0,17 km2 i mieszka na niej około 150 osób: naukowcy i obsługa latarni morskiej. Pod powierzchnią morza znajduje się szacunkowo około 10 milionów ton ropy i około miliarda metrów sześciennych gazu i to było prawdziwym powodem sporu.

Obie strony przyjęły kompromisową decyzję z zadowoleniem, ponieważ koniec sporu oznacza wreszcie możliwość przystąpienia do wydobywania surowców.

Podział szelfu wnioskowany przez Rumunią (czerwona linia) i przez Ukrainę (niebieska). [Żródło: pravda.com.ua]

Granica wyznaczona przez Międzynarodowy Trybunał w Hadze. [Żródło: pravda.com.ua]

www.icj-cij.org
pravda.com.ua

Czy PGiNG wytoczy proces RosUkrEnergo?

2009-02-04T15:45:00.005+01:00

Jedną z ofiar rosyjsko-ukraińskiej wojny gazowej jest Polska. Pomimo zawartego między Rosją i Ukrainą porozumienia, do dziś Państwowe Górnictwo Naftowe i Gazownictwo (PGiNG) nie otrzymuje z terenu Ukrainy połowy zakontraktowanego gazu. Zgodnie z podpisanymi zobowiązaniami, spółka RosUkrEnergo, której właścicielem połowy akcji jest rosyjski Gazprom, miała dziennie dostarczać do Polski 14 mln. m3 gazu. A od 22 stycznia, w punkcie w Drozdowiczach, PGiNG otrzymuje tylko 7 mln. m3 na dobę.
Zgodnie z ukraińsko-rosyjskimi porozumieniami kończącymi ostatni konflikt gazowy, spółka RosUkrEnergo, jakkolwiek przestała być pośrednikiem w dostawach rosyjskiego gazu na Ukrainę, to nadal uczestniczy w jego eksporcie na Zachód. Oprócz tego, w porozumieniu zostało zapisane, że znajdujący się w podziemnych magazynach gaz należący do RosUkrEnergo został przez Gazprom sprzedany Naftohazowi Ukrainy. I między innymi tym RosUkrEnergo tłumaczy niewywiązywanie się ze zobowiązań wobec polskiego partnera.
Równocześnie całej sprawie smaczku dodaje fakt, że dostawy gazu dla Węgier i Rumunii są przez RosUkrEnergo w pełni realizowane. Niektórzy podejrzewają zatem, że jest to celowa polityka stojącego za RosUkrEnergo Gazpromu, który chce „ukarać” Polskę za antyrosyjską politykę i sprzeciw wobec budowy Gazociągu Północnego. Jakkolwiek niektórzy analitycy podkreślają, że gdyby tak było, to efekt mógłby być zupełnie odwrotny od oczekiwań i jeszcze bardziej zaostrzyć polski sprzeciw wobec bałtyckiej rury.
Jak zapowiedziała rzecznik prasowy PGiNG Joanna Wasicka-Zakrzewska, jeśli RosUkrEnergo nadal nie będzie się wywiązywała ze swoich zobowiązań, to polska spółka rozważa jej zaskarżenie do międzynarodowego trybunału arbitrażowego.

Ryc.1. Gazociągi Europy (czerwonym kolorem zaznaczona jest trasa planowanego Gazociągu Północnego). Źródło: http://www.gazprom.ru/

Za: http://www.ng.ru/economics/2009-02-04/1_poland.html

Pesymistyczne scenariusze dla rosyjskiej gospodarki

2009-02-03T19:43:00.012+01:00

Rosja należy do grupy państw, które najpóźniej i najboleśniej doświadczyły skutków światowego kryzysu ekonomicznego. Kryzys spowodował olbrzymi spadek cen surowców energetycznych, sprzedaż których stanowiła znaczący udział w przychodach państwa oraz znaczącą dewaluację rubla.

Wszystko to powoduje, że w najczarniejszych scenariuszach analitycy przewidują, że w 2009 roku PKB Rosji obniży się o 2%, a niewielki przyrost zapowiadany jest dopiero na rok 2010.
Czarne scenariusze rozważane są również w stosunku do ceny rubla. W najgorszych prognozach przewiduje się bowiem, że jego kurs może spaść do 50 rubli za 1$. (Trzeba przy tym zauważyć, że psychologiczna granica 36 rubli za dolara została już przekroczona). Do spadku siły nabywczej rubla przyczynia się również wysoka, bo wynosząca ok. 13% inflacja.
Jak szacują analitycy dla rosyjskiej gospodarki nie bez znaczenia będzie też relacja ceny dolara do euro. Jeśli utrzyma się ona na obecnym poziomie, to średnie roczne ceny ropy powinny wynieść ok. 50$ za baryłkę. Byłaby to nie najgorsza wiadomość dla Rosjan, którzy przygotowują się już do scenariuszy zakładających, że za baryłkę płacić się będzie ok. 40$. Cena ropy ma bowiem przełożenie nie tylko na dochody budżetu państwa (ok. 65% z nich stanowią właśnie przychody z eksportu surowców), ale także na wartość największych państwowych przedsiębiorstw. Dla przykładu cena akcji „Gazpromu” w czasie kryzysu spadła ponad czterokrotnie:

Ryc.1. Cena akcji „Gazpromu” w okresie marzec 2008-luty 2009. Źródło: www.gazprom.ru

Rosjanie obawiają się również wzrostu bezrobocia. Wzrosło ono bowiem od początku listopada prawie trzykrotnie i obecnie notowane jest na poziomie 6.5%. W czarnych scenariuszach przewiduje się jednak, że może ono wzrosnąć jeszcze dwukrotnie do ok. 14%.

Ryc.2. Wzrost poziomu bezrobocia w Rosji. Źródło: http://www.ng.ru/

Wszystko to wymusza na rosyjskich władzach cięcia budżetowe i niepopularne reformy ekonomiczne. Może to skutkować spadkiem popularności rządu i samego premiera Putina.

Za: http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=60871
http://www.gazprom.ru/articles/article25856.shtml
http://www.ng.ru/economics/2009-01-30/4_Bezrabotica.html

Wybrano XVI Patriarchę Moskwy i Wszechrusi

2009-01-27T21:41:00.011+01:00

Sobór arcybiskupów Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej (RCP) wybrał dziś metropolitę smoleńskiego i kalingradzkiego Cyryla patriarchą Moskwy i Wszechrusi.

[foto: www.ng.ru]

Pełniący tymczasowo (od 16.12.2008) funkcję patriarchy, Cyryl otrzymał 508 z 702 możliwych głosów (72%). Został więc wybrany już w pierwszej turze głosowania, do czego potrzebne było otrzymanie połowy ogólnej liczby głosów. Przed głosowaniem z kandydowania zrezygnował metropolita miński i słucki Filaret. Jedyny kontrkandydat Cyryla – metropolita kałużski i borowicki Klemens otrzymał 24% głosów.

Metropolita Cyryl (Władimir Michajłowicz Gundjajew) urodził się 20 listopda 1946 roku w Leningradzie. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął naukę w Leningradzkim Seminarium Duchownym, którą kontynuował w Leningradzkiej Duchownej Akademii. 3.04.1969 roku został wyświęcony na zakonnika przez metropolitę leningradzkiego i nowogrodzkiego Nikodema. W latach 1970-71 wykładał teologię dogmatyczną i był pomocnikiem inspektora Duchowej Akademii oraz Leningradzkiego Seminarium Duchownego. Równocześnie pracował jako osobisty sekretarz metropolity Nikodema. W okresie 1971-74 pełnił funkcję przedstawiciela Patriarchatu Moskiewskiego przy Światowej Radzie Kościołów w Genewie. Po powrocie z Genewy został rektorem Leningradzkiego Seminarium i funkcję tę pełnił do 1984 roku. Arcybiskupem smoleńskim i kalinigradzkim został w 1988 roku, a metropolitą został mianowany 25 lutego 1991 roku. Od 13 listopada 1989 roku pełni funkcję przewodniczącego Wydziału Stosunków Zewnętrznych Patriarchatu Moskiewskiego. Jest również członkiem Rady do spraw współpracy ze wspólnotami religijnymi przy prezydencie Federacji Rosyjskiej oraz prezydiów Międzyreligijnej Rady Rosji i Międzyreligijnej Rady Wspólnoty Niepodległych Państw.

Za: http://www.interfax.ru/society/txt.asp?id=59544

Wybory Patriarchy Wszechrusi – odsłona I

2009-01-25T22:42:00.005+01:00

fot. Itar-Tass

Sobór Arcybiskupów Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej (RCP) wybrał trzech kandydatów, spośród których zostanie wyłoniony, w drodze głosowania, następca zmarłego w grudniu Aleksego II. Są to metropolita smoleński i kaliningradzki Cyryl, metropolita kałużski i borowicki Klemens oraz metropolita miński i słucki Filaret.

W niedzielnym głosowaniu najwięcej głosów otrzymał Cyryl – 97. Kolejny był Klemens z 32 głosami, a Filaret otrzymał głosów 16. W głosowaniu wzięło udział 198 z 202 arcybiskupów RCP.
Warto przypomnieć, że decyzją nadzwyczajnego synodu RCP, metropolita Cyryl pełni czasowo obowiązki zwierzchnika RCP. I to on wymieniany jest jako główny faworyt do objęcia godności XVI Patriarchy Moskwy i Wszechrusi.

Za: http://www.interfax.ru/society/txt.asp?id=59048

Kolejne zmiany w czeskim rządzie

2009-01-15T21:13:00.004+01:00

Autor kontrowersyjnego pomysłu opłat za wizytę u lekarza, czeski minister zdrowia Tomáš Julínek odejdzie z gabinetu. Poza nim, rząd opuści minister transportu i minister odpowiedzialny za prawa człowieka.

Premier Mirek Topolánek przedstawia nowych ministrów swojego rządu [foto: idnes.cz]

Od 1 stycznia 2008 roku za wizytę u czeskiego lekarza trzeba zapłacić 30 koron, dodatkowe 30 koron za receptę, 60 koron za dzień w szpitalu, a 90 za wizytę na pogotowiu. Dymisja ministra zdrowia nie oznacza rezygnacji z reformy, czy negatywnej oceny pracy szefa resortu - podkreślił premier Mirek Topolánek. Szef rządu w ciepłych słowach wypowiadał się na temat Julínka, w jego ocenie nie potrafił on jednak w odpowiedni sposób przedstawić swoich dokonań społeczeństwu. Kierunek obecnych reform w służbie zdrowia chce również zachować następczyni Julínka, Daniela Filipiová.

Przed nią poważne zadania. Pod koniec grudnia Izba Poselska głosami opozycji, przy współudziale kilku buntowników z partii koalicyjnych, całkowicie zniosła opłaty w służbie zdrowia. Projekt trafił do Senatu, gdzie ministerialni eksperci, wraz z parlamentarzystami koalicji starają się uratować ambitną reformę. Głosowanie w Izbie Wyższej odbędzie się pod koniec stycznia.

Ze zgoła innych powodów zainteresowanie wzbudza zmiana na czele ministerstwa ds. praw człowieka i mniejszości narodowych. Pochodzącą z Kazachstanu Džamilę Stehlíkovą zastąpi rockman i kompozytor Michael Kocáb. Nowy minister to twórca legendarnej awangardowej grupy Pražský výběr, związanej z czeską nową falą lat '70. W latach osiemdziesiątych Kocáb zaczął obracać się w środowiskach dysydenckich i stał się jedną z ważniejszych postaci "aksamintej rewolucji". Przez kilka lat był posłem, później wrócił do muzyki, zachowując tylko funkcję "zewnętrznego doradcy" prezydenta Havla. W 2006 roku zdecydował się kandydować ponownie do parlamentu z listy Partii Zielonych - tym razem bez powodzenia.

Reaktywowana w 2006 roku grupa Pražský výběr od dłuższego czasu nie koncertuje, Michael Kocáb wciąż jest jednak aktywną postacią na czeskiej scenie, głównie jak kompozytor muzyki filmowej. Poniżej teledysk do piosenki z jego ostatniej płyty solowej:

Ostatnia zmiana w czeskim rządzie dotyczy ministerstwa transportu. Aleša Řebíčka zastąpi wiceprezes rządzącej Obywatelskiej Partii Demokratycznej Petr Bendl. Nowy szef resortu do jesiennych wyborów regionalnych stał na czele województwa środkowoczeskiego. Po przegranej na osłodę dostał zaproszenie do rządu.

Nowi ministrowie dostaną nominacje 23 stycznia.

Czeski wicepremier opuszcza rząd

2009-01-12T10:37:00.008+01:00

Jiří Čunek - przewodniczący Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej Czeskiej Partii Ludowej (KDU-ČSL) zdecydował się ustąpić z funkcji wicepremiera i ministra rozwoju regionalnego. Ten ruch kończy konflikt między premierem Mirkiem Topolánkiem a częścią KDU-ČSL, wokół odsuwanych w czasie zmian w rządzie.

W ubiegłym tygodniu Topolánek otwarcie stwierdził, że chce dymisji Jiřiego Čunka. Sam zainteresowany, wsparty przez część swojej partii odrzucił tę możliwość i zaproponował premierowi dymisję ministra finansów Miroslava Kalouska - największego konkurenta Čunka w partii. Do doprowadziło do spięcia wewnątrz KDU-ČSL, ponieważ część partii stanęła w obronie Kalouska i sprzeciwiła się stanowisku przewodniczącego.

Jiří Čunek nie chciał zdradzić jakie będą jego dalsze kroki. Obiecał wrócić do tematu przed kongresem partii zaplanowanym po wyborach do europarlamentu. [foto: daylife.com]

Dzisiejsza informacja o dymisji Čunka była dość nieoczekiwana. Jeszcze wczoraj Mirek Topolánek przekonywał dziennikarzy, że w zasadzie nie przywiązuje aż tak wielkiej wagi do zmiany składu rządu. W ubiegłym tygodniu pojawiły się komentarze, że wymiana ministrów może doprowadzić do rozpadu KDU-ČSL, a to oznaczałoby wyjście części jej posłów z koalicji. Wszystko wskazuje na to, że kryzys został już zażegnany, przynajmniej na czas prezydencji Czech w UE.

Jak donoszą czeskie gazety, na fotelach zwolnionych przez Čunka zasiądą inni politycy KDU-ČSL. Stanowisko wicepremiera zająć ma Vlasta Parkanová, obecnie minister obrony, a ministrem rozwoju regionalnego zostanie Cyril Svoboda.

Ukraińsko – Rosyjskie rozmowy o zakończeniu gazowego konfliktu.

2009-01-08T20:49:00.007+01:00

W środę, 7 stycznia, z ukraińskiej inicjatywy odbyła się wieczorna rozmowa telefoniczna pomiędzy prezydentem Ukrainy Wiktorem Juszczenko, a prezydentem Rosji – Dmitrijem Miedwiediewem.

W jej trakcie Miedwiediew podkreślił, że zawieszenie dostaw gazu przez Rosję nie jest sprawą polityczną, a wyłącznie kwestią ekonomiczną. Co więcej Rosja jest gotowa w każdej chwili powrócić do rozmów. Jednakże, jak zaznaczył rosyjski prezydent, aby dostawy gazu dla ukraińskich odbiorców zostały przywrócone, niezbędnym jest zawarcie kontraktu pomiędzy „Gazpromem” a „Naftohazem Ukrainy”. Cena sprzedawanego gazu będzie jednak na poziomie europejskim i nie przewiduje się żadnych ulg dla Ukrainy. Oprócz tego „Naftohaz” powinien jak najszybciej uregulować swoje zadłużenie względem „Gazpromu”. Miedwiediew podkreślił również, że nie dopuszczalna jest sytuacja, w której europejscy odbiorcy nie otrzymują gazu, który jest im wysyłany tranzytem przez terytorium Ukrainy, gdyż storna ukraińska go sobie przywłaszcza. Rosyjski prezydent zaproponował Juszcznce, że aby uniknąć dalszych kradzieży, a gaz dla zachodnich odbiorców mógł swobodnie płynąć, trzeba powołać komisję złożoną z przedstawicieli obydwu kompanii gazowych oraz obserwatorów z Unii Europejskiej (i nawiązał tym samym do propozycji niemieckiej kanclerz Angeli Merkel).
Do tego ostatniego wątku nawiązał dziś prezes „Gazpromu” Alieksiej Miller. W trakcie specjalnej konferencji prasowej w Brukseli powiedział on, że porozumiał się z zachodnimi partnerami celem utworzenia specjalnej komisji obserwacyjnej. Zadaniem bezstronnych obserwatorów miałoby być kontrolowanie ukraińskiego systemu gazowego tak, aby gaz wysyłany dla zachodnich odbiorców, w pełnej objętości docierał do miejsca przeznaczenia. Szef „Gazpromu” powiedział również, że zwrócił się do wszystkich kompanii – odbiorców rosyjskiego gazu, aby wyznaczyły swoich przedstawicieli do takiej komisji. Miller podkreślił, że „Gazpromowi” zależy na jak najszybszym przywróceniu dostaw dla państw Unii, gdyż w wyniku tej sytuacji cierpi reputacja firmy, jako pewnego dostawcy gazu.
Równocześnie szef „Naftohazu” – Oleg Dubina zapewnił dziś w Brukseli, że strona ukraińska zobowiązuje się do wypełniania umowy tranzytowej, tak aby zachodni odbiorcy w pełni otrzymywali zakontraktowany gaz. Podkreślił on jednak, że Rosjanie muszą zadbać przy tym o odpowiednią ilość gazu „technicznego”, aby system rurociągów mógł pracować bez zakłóceń. Dubina dodał też, że sytuacja z brakiem dostaw nie jest wynikiem braku umów politycznych, a jedynie ekonomicznych. (Warto w tym miejscu zauważyć, że Miller i Dubina przylecieli z Moskwy do Brukseli jednym samolotem i tak samo planują wrócić).

Za:http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=55733
http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=55788

Kryzys w czeskim rządzie

2009-01-06T21:45:00.013+01:00

Czechy, przewodniczące od początku roku Unii Europejskiej, muszą zmierzyć się z kolejnym wyzwaniem. Gabinet Mirka Topolánka pracuje obecnie nie tylko nad rozwiązaniem konfliktu bliskowschodniego, czy ukraińsko-rosyjskiego, ale również nad kłótnią między premierem a szefem jednej z partii koalicyjnych. Dziś Topolánek zagroził, że jeśli wszystko nie skończy się po jego myśli, oznacza to koniec rządu.

Konflikt między Mirkiem Topolánkiem, szefem Obywatelskim Partii Demokratycznej (ODS) a Jiřím Čunkiem stojącym na czele Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej - Czeskiej Partii Ludowej (KDU-ČSL), to kolejny etap wielokrotnie odkładanej rekonstrukcji rządu.

Premier chce, aby Jiří Čunek - wicepremier i minister rozwoju, pożegnał się z miejscem w jego gabinecie, sam zainteresowany chce natomiast dymisji swojego głównego konkurenta w partii - ministra finansów Miroslava Kalouska.

Jiří Čunek (po prawej) zasłynął przed laty stanowczym podejściem do mniejszości romskiej - to pozwoliło mu wejść do wielkiej polityki. Rok temu, po serii oskarżeń korupcyjnych przez trzy miesiące znalazł się poza rządem. Mimo to, wciąż pozostaje szefem partii, trzymając w cieniu Miroslava Kalouska (po lewej). [foto za: idnes.cz]

Dziś stanowisko Čunka poparły ścisłe władze KDU-ČSL. To jednak nie zrobiło wrażenia na premierze. Stwierdził, że partia "musi się zdecydować, czy pozostanie w rządzie bez Jiřego Čunka, czy też z Jiřím Čunkiem doprowadzi do upadku rządu".

Szef KDU-ČSL i jego zwolennicy zarzucają Kalouskowi, że jego resort prowadzi politykę bliższą ODS niż własnemu ugrupowaniu. Jego kolegom nie spodobała się, między innymi, decyzja ministerstwa finansów zezwalająca na prowadzenie gier losowych w internecie. Mają również pretensje za to, że Kalousek nie kwapi się z wyznaczeniem daty wprowadzenia Euro w Czechach, mimo że zobowiązała go do tego partia.

Te zarzuty odpiera Topolánek. Zmiana ministra finansów w czasie kryzysu gospodarczego, to jego zdaniem wielki błąd, zwłaszcza, że czeski szef resortu został niedawno uznany za najlepszego ministra finansów z krajów rozwijających się.

Czescy komentatorzy, źródeł rządowego konfliktu, dopatrują się wewnątrz KDU-ČSL. Część polityków tej partii, w tym Jiří Čunek, chce zbliżenia z opozycyjną socjaldemokracją. Patrząc na malejące słupki poparcia, doszli do wniosku, że minął czas na prawicową retorykę i w czasie kryzysu trzeba zbliżyć się do biednego wyborcy. Kalousek, firmujący reformy obecnego, prawicowego rządu, opowiada się za bliską współpracą z ODS.

Premier Topolánek stoi więc przed dużym dylematem. Pozbycie się Čunka z rządu oznacza utratę większości w parlamencie i rząd mniejszościowy. Dymisja Kalouska, to pożegnanie z jakimkolwiek ambitniejszym planem reform. Trzecie wyjście do zgniły kompromis, a więc pozostanie obu panów w rządzie. Tak, czy inaczej, coraz więcej wskazuje na to, że niedługo po zakończeniu czeskiej prezydencji Pragę czekają przedterminowe wybory parlamentarne.

З Новим роком та Різдвом Христовим!

2009-01-06T20:22:00.011+01:00

Od 1 stycznia br. trwa gazowa tragikomedia z Ukrainą i Rosją w rolach głównych. Tego dnia rosyjski Gazprom wstrzymał dostawę gazu na Ukrainę. Powodem było fiasko rozmów o przedłużeniu wygasającego kontraktu oraz niespłacenie dotychczasowego ukraińskiego długu. Gdy niektóre kraje europejskie zaczęły się skarżyć na niedobory rosyjskiego gazu Gazprom oskarżył Ukrainę o jego kradzież z gazociągów idących przez ten kraj. Ukraiński Naftohaz gwałtownie zaprzeczył i odbił piłeczkę sugerując, że Rosjanie nie są w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań kontraktowych wobec państw europejskich i dlatego zakręcają kurek. Konflikt trwa w najlepsze, dostawy do kolejnych państw Unii Europejskiej maleją do niebezpiecznej granicy: na Słowacji i w Bułgarii powołano sztaby kryzysowe, a zima przypomina o swoim istnieniu. Pomimo rozpoczęcia się prawosławnych świąt Bożego Narodzenia napięta sytuacja nie zmieniła się, chociaż ukraiński Nahftohaz pamiętał aby stworzyć świąteczną atmosferę i wystosował życzenia dla Gazpromu:

Drogi Kolektywie AOA "Gazprom",
Zespół pracowników narodowej kompanii akcyjnej "Naftohaz Ukriany", szczerze pozdrawia Was ze wspaniałymi Świętami Bożego Narodzenia. Pracownicy sektora naftowego i gazowego mogą być dumni z tego, że to od ich trudnej, chociaż prestiżowej pracy bardzo zależy energetyczne bezpieczeństwo ludzkości.

Życzymy Wam sukcesów, weny twórczej i dobrego zdrowia!
Bądźcie zawsze pełni optymizmu, mimo dzisiejszych nieporozumień.
Życzymy waszym rodzinom i przyjaciołom rozkwitania i szczęścia, radości i dobra, oraz wzajemnego szacunku i ufności w przyszłość.

Niech nadchodzący rok będzie bogaty w miłość w waszych sercach i doda mądrości w codziennych sprawach

Szczęśliwego Bożego Narodzenia
Z upoważnienia zespołu Naftohazu
przedstawiciel zarządu Oleg Dubin

Żródła: www.naftogaz.com, www.podrobnosti.ua, osw.waw.pl
Tłumaczenie: Anna Dyner

Słowacja (prawie) bez gazu

2009-01-06T14:48:00.009+01:00

Ze względu na znaczny spadek dostaw gazu z Rosji, dziś o godzinie 14:00 na Słowacji ogłoszono stan wyjątkowy dla przemysłu. Jak na razie ta decyzja nie niesie za sobą żadnych regulacji dla odbiorców.

O trzeciej nad ranem dostawy gazu dla Słowacji spadły o 70% - poinformował minister gospodarki Ľubomír Jahnátek, podczas specjalnej konferencji prasowej zwołanej tuż po posiedzeniu sztabu kryzysowego.

Członkowie sztabu uznali sytuację za krytyczną, minister zaznaczył jednak, że ewentualne ograniczenia w dostawach gazu nie dotkną obywateli.

Uzgodniliśmy, że Słowacki Przemysł Gazowy (firma dystrubuująca gaz, w 51% należąca do państwa) o godzinie 14:00 ogłosi stan wyjątkowy. Ostrzegamy odbiorców, że może dojść do ograniczeń w dostawach dla wybranych największych przedsiębiorstw. Zbyt wcześnie, aby mówić, w które firmy to uderzy, ale w żadnym przypadku nie dotknie to obywateli, szpitali, ani szkół - ogłosił minister.

Na stronie słowackiego ministerstwa gospodarki można przeczytać, że kraj ten nie będzie w stanie "przez bardzo długi okres" radzić sobie z tak bardzo ograniczonymi dostawami gazu. Dlatego rząd w Bratysławie zdecydowało się wystosować oficjalną notę protestacyjną rządom w Kijowie i Moskwie.

SME. MHSR, SPP

Rosja 2008 – próba podsumowania.

2009-01-01T15:29:00.005+01:00

Rok 2008 w Rosji obfitował w ważne zdarzenia przede wszystkim natury politycznej, gospodarczej, ale także sportowej.
Oto próba przedstawienia tych najważniejszych.

Marzec:
Wybory prezydenckie.
2 marca odbyły się wybory prezydenckie. Już w pierwszej turze zwyciężył Dmitrij Miedwiediew - kandydat oficjalnie zgłoszony przez "Wspólną Rosję" i wsparty przez prezydenta Władimira Putina. Jak podała Centralna Komisja Wyborcza (CKW) Miedwiediewa poparło 70,23% wyborców. Kolejne miejsca zajęli: Giennadij Ziuganow z 17,76% głosów, Władimir Żyrinowski z 9,37%, oraz Andriej Bogdanow z 1,29% poparciem. Frekwencja wyniosła 69,65%.

Maj:
Zaprzysiężenie nowego prezydenta.
Zaprzysiężenie nowego prezydenta odbyło się 7 maja w Wielkim Pałacu Kremlowskim i miało bardzo uroczysty charakter. W swoim inauguracyjnym przemówieniu Miedwiediew powiedział: Uważam za swoje najważniejsze zadanie podtrzymanie dalszego rozwoju swobód obywatelskich i ekonomicznych, utworzenie nowych, szerokich możliwości dla samorealizacji obywateli, obywateli którzy są odpowiedzialni zarówno za sukces osobisty, jak i rozkwit kraju. Miedwiediew podkreślił również chęć kontynuowania dotychczasowej polityki ekonomicznej i międzynarodowej, dzięki którym Rosja ma szansę stać się jednym z najlepiej rozwiniętych państw świata. Nowy prezydent zapowiedział też, że zagwarantuje nadrzędną rolę prawa w każdej dziedzinie życia społeczno-ekonomicznego. Zapowiedział także zakrojoną na szeroką skalę walkę z korupcją.

Władimir Putin nowym premierem.
Zaraz po inauguracji nowego prezydenta dymisję złożył dotychczasowy premier Wiktor Zubkow. Dzięki temu pierwszą decyzją Miedwiediewa było nominowanie Władimira Putina na premiera Rosji.

Piłka nożna:
Puchar UEFA dla Zenitu Sankt Petersburg
14 maja 2008 roku „Zenit” zdobył Puchar UEFA pokonując w finale 2-0 Glasgow Rangers.
Euro 2008
Rosja rozpoczęła swoją przygodę z mistrzostwami Europy w piłce nożnej (Euro) 10 czerwca meczem Hiszpanią. Zaczęło się fatalnie, od porażki 4-1, a kibice obawiali się totalnej kompromitacji swojej drużyny. Przebudzenie Sbornej nastąpiło jednak już w następnym spotkaniu, kiedy to Rosjanie wygrali z poprzednimi mistrzami Starego Kontynentu 1-0. W ostatnim grupowym meczu, ze Szwecją trójkolorowi odnieśli kolejne zwycięstwo, tym razem pokonując Szwecję 2-0. W ćwierćfinale rozegranym 21 czerwca Sborna pokonała Holandię 3-1, a mecz ten został okrzyknięty najpiękniejszym spotkaniem Euro. W półfinale Rosjanie nie sprostali jednak kolejny raz Hiszpanom i ulegli 0-3. Na pocieszenie wszyscy podkreślali, że oba mecze Rosja przegrała z późniejszym triumfatorem Euro.

Sierpień:
Wojna w Osetii Południowej i Abchazji
Wojna rozpoczęła się w nocy z 7 na 8 sierpnia gruzińskim ostrzałem stolicy Osetii Południowej Cchinwali. Rosja nie pozostała obojętna wobec próby siłowego przywrócenia zwierzchnictwa terytorialnego nad Osetią i przystąpiła do kontrofensywy. Walki trwały do 12 sierpnia, kiedy prezydent Miedwiediew podpisał postanowienie o zakończeniu operacji „wymuszania pokoju”.
Wedle wstępnych danych liczba ofiar szacowana jest na ponad 1600 ludzi, a rannych zostało ok. 1500 osób. Kolejne 3.5 tysiąca musiało opuścić swoje domy.
26 sierpnia Rosja uznała niepodległość Abchazji i Osetii Południowej i stała się gwarantem ich bezpieczeństwa. Fakt ten jest o tyle szczególny, że po raz pierwszy zakwestionowany został trwający od 1991 roku status quo, czyli rozpad ZSRR wg granic republik związkowych. Uznanie obydwu republik odbiło się też na stosunkach globalnych i spowodowało czasowe zawieszenie relacji Rosji z NATO i Unią Europejską.

Olimpiada w Pekinie
W trakcie Igrzysk Rosja zdobyła 23 złote, 21 srebrnych i 28 brązowych medali. I z tym dorobkiem została sklasyfikowana na 3 miejscu w końcowej klasyfikacji medalowej. W każdym innym kraju taki wynik przyjęto by z zadowoleniem ale nie w Rosji. Podkreślano bowiem, że sportowcy rosyjscy zanotowali olbrzymi regres w porównaniu z Atenami, gdzie zdobyli ich o 20 więcej niż w Pekinie.

Grudzień:
Zmiany w Konstytucji FR.
Kreml zaproponował nowelizację w przyjętej 15 lat temu Konstytucji Federacji Rosyjskiej (FR). Najważniejsze to zmiana sposobu wybierania członków Rady Federacji (RF) - Izby Wyższej rosyjskiego parlamentu. Zgodnie z dotychczasowymi uregulowaniami w RF zasiada po dwóch przedstawicieli każdego podmiotu Federacji Rosyjskiej. Jeden jest delegowany przez regionalny parlament, a drugiego wyznacza gubernator danego podmiotu, za zgodą lokalnego parlamentu. Obowiązuje również cenzus domicylu. Wedle reformy, która miałaby wejść w życie w 2011 roku cenzus ów miałby być zniesiony. Ponadto, a do RF delegować będzie można tylko deputowanego lokalnego parlamentu lub jednostki samorządowej. Zniknie też konieczność uzyskania zgody przez gubernatora na delegowanie swojego kandydata. Oprócz tego wydłużone zostały kadencje Dumy Państwowej i prezydenta odpowiednio z 4 do 5 i z 4 do 6 lat. Poprawki te zostały przyjęte przez Dumę, RF oraz wszystkie parlamenty lokalne, a 30 grudnia zaakceptował je prezydent.
Śmierć Patriarchy Wszechrusi
5 grudnia, w wieku 79 lat, zmarł patriarcha Moskwy i Wszechrusi Aleksy II. Zwierzchnikiem Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego był od 1990 roku. Święty Synod wyznaczył metropolitę smoleńskiego i kaliningradzkiego Cyryla na strażnika patriarszego tronu. Będzie on pełnił obowiązki zwierzchnika RCP do czasu wyboru nowego patriarchy. Wybory następcy Aleksego II odbędą 27-29 stycznia 2009 r. podczas specjalnego Soboru Lokalnego.

Gospodarka:
Za jedno z ważniejszych wydarzeń 2008 roku należy też uznać światowy kryzys finansowy. Dotknął on dość boleśnie Rosję przede wszystkim przez gwałtowny spadek cen surowców energetycznych. Skutkiem było załamanie na rosyjskiej giełdzie i spadek cen akcji największych przedsiębiorstw wydobywczych, w tym o strategicznym znaczeniu dla rosyjskiej gospodarki – jak Gazprom czy Rosniefta.

Za: http://www.osw.waw.pl/news/03/080303.htm
http://www.osw.waw.pl/news/03/080307.htm
http://www.osw.waw.pl/news/12/081210.htm
http://www.osw.waw.pl/news/12/081211.htm
http://www.osw.waw.pl/news/12/081211.htm

Ul. George'a W. Busha (d. Matki Teresy)

2008-12-25T20:54:00.018+01:00

Jedna z głównych ulic w stolicy Kosowa - Prisztinie została dziś przemianowana na cześć obecnego amerykańskiego prezydenta. Decyzja podjęta przez kosowski rząd to wyraz wdzięczności dla George'a W. Busha za wspracie dla niepodległości najmłodszego bałkańskiego państwa.

Dzisiejsza ulica Busha do 1999 roku, czyli do czasu, kiedy miastem rządzili Serbowie, nazywała się Vidovdanska. Właś w Vidovdan, czyli dzień św. Wita odbyła się słynna bitwa na Kosowym Polu - niezwykle ważna w mitologii narodowej Serbów. Kiedy w 1999 roku Kosowo przeszło pod administrację międzynarodową, nazwę ulicy zmieniono na "Aleja Matki Teresy".

Ulica Busha krzyżuje się z bulwarem Billa Clintona. Poprzednik Busha w fotelu amerykańskiego prezydenta jest ceniony przez Albańczyków przede wszystkim za decyzję o bombardowaniu Jugosławii w 1999 roku, kiedy to jugosłowiańska armia prowadziła w Kosowie ofensywę wymierzoną w ludność albańską.

Bulwar Billa Clintona w Prisztinie z jego potężnym zdjęciem, które wywieszono, z okazji wizyty amerykańskiego prezydenta w stolicy Kosowa. [foto: Jakub Groszkowski]

Zmiany w czeskim rządzie

2008-12-11T23:15:00.005+01:00

Jeszcze przed Świętami, w gabinecie Mirka Topolánka ma się zmienić czterech ministrów. Jak informuje serwis lidovky.cz, informację potwierdza większość posłów rządzącej Obywatelskiej Partii Demokratycznej (ODS), choć żaden z nich nie chce o tym mówić oficjalnie. Jak podkreślają, do wymiany ministrów powinno dojść jak najszybciej, ze względu na prezydencję Pragi w Radzie UE. W trakcie półrocznej prezydencji reforma składu rządu byłaby zbyt niebezpieczna, a po prezydencji nie miała by już większego sensu.

Już za trzy tygodnie premier Mirek Topolánek przejmie od Nicolasa Sarkozyego funkcję szefa prezydencji Rady UE. Hasło Czechów na następne pół roku to "Europa bez barier". [foto: ČTK]

Wśród resortów, które miały by dostać nowego szefa wymienia się ministerstwo ds. praw człowieka, ministerstwo zdrowia, transportu oraz wicepremiera ds. gospodarczych. Zmiany są już ponoć ustalone z partnerami koalicyjnymi ODS, choć ostatecznego porozumienia jeszcze nie zawarto.

Wicepremierem ds. gospodarczych miałby, według lidovky.cz, stać się były minister finansów Jiří Rusnok, kojarzony z opozycyjnymi socjaldemokratami. Ten ruch wpisywałby się w porozumienie, które rząd chce zawrzeć z opozycją na okres prezydencji Czech w Radzie UE.

ONZ wychodzi z Bałkanów

2008-12-09T23:10:00.007+01:00

Prawdopodobnie już w przyszłym roku zlikwidowany zostanie Urząd Wysokiego Przedstawiciela dla Bośni i Hercegowiny (OHR), stwierdził wczoraj Miroslav Lajčák, który obecnie stoi na czele tej instytucji.

Pomysł nie jest nowy, od kilku lat spekuluje się o tym, żeby Urząd Wysokiego Przedstawiciela, który administruje w imieniu Narodów Zjednoczonych i Unii Europejskiej przekształcić w instytucję bardziej dopasowaną do obecnych realiów. Urząd powstał tuż po podpisaniu porozumienia pokojowego z Dayton w 1995 roku. Jego główną rolą miał być nadzór nad wprowadzaniem w życie zapisów porozumienia. Z jednej strony udało się, od tamtego czasu w Bośni i Hercegowinie jest całkiem spokojnie, z drugiej strony - nikt nie ma złudzeń, że wspólne państwo Bośniaków, Chorwatów i Serbów jest fikcją. Siły odśrodkowe dążące do podziału kraju są coraz silniejsze.

Słowacki dyplomata Miroslav Lajčák jest szóstym Wysokim Przedstawicielem dla Bośni i Hercegowiny i jednocześnie Specjalnym Przedstawicielem Unii Europejskiej. [foto: Reuters]

Lajčák otwarcie mówi, że zamknięcie Urzędu Wysokiego Przedstawiciela traktuje jako jeden ze swoich priorytetów. Decyzja taka może zapaść już pod koniec marca przyszłego roku, podczas posiedzenia rady wykonawczej Rady ds. Implementacji Pokoju (w jej skład wchodzą dyplomaci szeregu państw i organizacji międzynarodowych, jej celem jest wsparcie procesu stabilizacji w BiH).

W lutym tego roku spisane zostały warunki, które muszą być spełnione przed możliwym zamknięciem Urzędu. Dwa spośród pięciu są jeszcze załatwione. Pierwszy, to podział majątku narodowego, drugi - status dystryktu Brčko, który pozostaje odrębną częścią Bośni i Hercegowiny, obok Federacji Bośni i Hercegowiny oraz Republiki Serbskiej (nie mylić z Republiką Serbii).

Urząd Wysokiego Przedstawiciela miałaby zastąpić podobna instytucja, z mniejszymi kompetencjami, nadzorowana już tylko przez Unię Europejską. Miałby zatem zostać powtórzony wariant z Kosowa, gdzie, od dziś oficjalnie, rolę oenzetowskiego UNMIK przejmuje unijny EULEX. To logiczne rozwiązanie. W końcu Wspólnocie najbardziej zależy na stabilnym rozwoju Bałkanów Zachodnich i jak najszybszym związaniu ich z resztą kontynentu. Można mieć tylko wątpliwości, czy podobnie myślą politycy w tym regionie.

Zmarł Aleksy II – Patriarcha Moskwy i Wszechrusi

2008-12-05T16:03:00.013+01:00

Dziś rano w swojej podmoskiewskiej willi zmarł Patriarcha Moskwy i Wszechrusi Aleksy II (Aleksiej Rüdiger). Był piętnastym zwierzchnikiem rosyjskiej Cerkwi od czasu wprowadzenia w tym kraju, w 1589 roku patriarchatu.

Aleksiej Rüdiger urodził się 23 lutego 1929 roku w Tallinnie. W 1947 roku rozpoczął studia w seminarium w ówczesnym Leningradzie. 15 kwietnia 1950 roku, został wyświęcony na diakona, a cztery dni później przyjął święcenia kapłańskie. 23 czerwca 1964 otrzymał święcenia biskupie. 7 czerwca 1990 roku został wybrany Patriarchą Rosji i Wszechrusi, a urząd objął trzy dni później.

Z szacunkiem i podkreślając rolę, jaką Aleksy II odegrał w przemianach w Rosji, wyrażali się o nim zarówno prezydent Dmitrij Miedwiediew, jak i jego poprzednik, a urzędujący premier Władimir Putin. Wiadomość ta wstrząsnęła również byłym prezydentem ZSRR – Michaiłem Gorbaczowem.
Kondolencje płyną zarówno ze strony innych Autokefalicznych Cerkwi Prawosławnych, jak ukraińska, czy gruzińska, ale także od rosyjskich wspólnot innych wyznań. Swój głęboki smutek wyraziła również Stolica Apostolska.

Równocześnie Patriarchat Moskiewski zawiadomił, że w najbliższym czasie odbędzie się nadzwyczajne posiedzenie Świętego Synodu Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, który wybierze osobę czasowo pełniącą obowiązki patriarchy. Zgodnie z prawem Cerkwi, kolejny patriarcha powinien zostać wybrany w ciągu najbliższych sześciu miesięcy. Nie może być to osoba poniżej 40 roku życia. Kandydat powinien też mieć wyższe duchowe wykształcenie i być biskupem. Jako głównego kandydata na następnego Patriarchę wymienia się metropolitę krutyckiego i kołomieńskiego – Juwenalija, który był dotychczasowym pomocnikiem Aleksego II.

Pogrzeb Aleksego II zaplanowany jest na wtorek 9 grudnia.

Za: http://www.interfax.ru/society/txt.asp?id=49703
http://www.interfax.ru/society/txt.asp?id=49776
Foto: http://www.interfax.ru/

Wyniki wyborów w Rumunii wciąż nieznane

2008-12-01T10:33:00.008+01:00

Ważą się losy parlamentarnych wyborów w Rumunii. Wczoraj wieczorem, po ogłoszeniu wyników exit polls zwycięstwo ogłosiła postkomunistyczna Partia Socjaldemokratyczna. Jednak dziś rano, wstępne wyniki ogłoszone przez państwową komisję wyborczą dają jednoprocentową przewagę Demokratycznej Partii Liberalnej prezydenta Traiana Basescu. Obie partie zdobyły zaufanie mniej więcej jednej trzeciej wyborców. Rządząca dotychczas Partia Liberalna premiera Calina Popescu-Tariceanu uzyskała 18% poparcie.

Zdaniem wielu ekspertów, to właśnie Partia Liberalna jest tak naprawdę zwycięzca tych wyborów. Bez znaczenia, kto ostatecznie zdobędzie najwięcej miejsc w parlamencie - prawdopodobnie utworzy rząd z Liberałami.

Rubin Kazań mistrzem Rosji

2008-11-30T22:38:00.006+01:00

Rubin Kazań zdobył tytuł mistrza Rosji w piłce nożnej 2008 roku (liga rosyjska gra systemem wiosna-jesień) i razem z wicemistrzem – CSKA Moskwa wystąpi w sezonie 2009/2010 w elitarnej Champions League. Dotychczasowy mistrz Rosji – Zenit Petersburg zajął tylko piąte miejsce.

Po rozegraniu ostatniej kolejki tabela wygląda następująco:

Za: http://www.igol.pl/season,86.html

Lewica wygrywa wybory w Rumunii

2008-11-30T22:36:00.008+01:00

Partia socjaldemokratyczna zdobyła najwięcej głosów w niedzielnych wyborach parlamentarnych, wynika ze nieoficjalnych wyników wyborów. Rezultat 36% nie gwarantuje jej jednak, że dostanie możliwość utworzenia rządu.

Drugie miejsce zajmuje ugrupowanie prezydenta Traian Basescu, centrowa Demokratyczna Partia Liberalna z wynikiem 31%. Słabszy wynik osiągnęli Liberałowie premiera Calina Popescu Tariceanu. 20% głosów daje im trzecie miejsce w wyborczym wyścigu.

Mimo, że prezydent Traian Basescu wzywał Rumunów do odwiedzenia urn, wiele wskazuje na to, że tegoroczne wybory będą miały rekordowo niską frekwencję. [za:] AP

Lider Socjaldemokratów zdążył ogłosić już zwycięstwo. Jak powiedział, poprzez wynik wyborów społeczeństwo dało sygnał, że państwo nie działa już tak jak powinno. Jednak w porównaniu z przedwyborczymi zapowiedziami, ten sygnał jest stosunkowo słaby. Lewicowi politycy spodziewali się bardziej zdecydowanego zwycięstwa. Wstępne rezultat nie wykluczają możliwości, że to mimo wszystko, partie prawicowe utworzą rząd. Wygląda na to, że Socjaldemokracja nie otrząsnęła się jeszcze z oskarżeń korupcyjnych, którymi obarczono jej czołowych polityków w latach 2000 - 2004.

Kampanię wyborczą zdominował temat kryzysu finansowego. Mniejszościowy rząd Tariceanu oskarżany był o prowadzenie zbyt liberalnej polityki, zupełnie nie przystosowanej do nowych problemów. Premier bronił się, stwierdzając, że to właśnie liberalne reformy pozwoliły Rumunii wejść do Unii Europejskiej.

Oficjalne wstępne wyniki wyborów będą znane w poniedziałek

Gra w wojnę

2008-11-24T19:57:00.008+01:00

Między Rosją a Gruzją wybuchła nowa wojna. Tym razem Tbilisi, starające się odzyskać kontrolę nad zbuntowanymi prowincjami, zostaje wsparte przez członka NATO - Polskę. To scenariusz rosyjskiej gry komputerowej, która niedługo trafi na półki rosyjskich sklepów.

Gra pod nazwą "Konfrontacja - Umacnianie pokoju" trafi na rosyjski rynek tuż przed świętami. Jej fabuła to kontynuacja sierpniowego konfliktu na Kaukazie. Tym razem gruziński prezydent Michaił Saakaszwili otrzymuje wsparcie od bliżej nieokreślonych sił na Zachodzie i decyduje się na rozpoczęcie ataku na Południową Osetię i Abchazję.

"NATO nie czeka z założonymi rękami. Wysyła Polskę, która ma reprezentować Sojusz, w tym samym momencie Ukraina blokuje flotę czarnomorską w Sewastopolu" - można przeczytać w opisie gry. W takiej sytuacji również Rosja zmuszona jest do zajęcia stanowiska. W odpowiedzi na ofensywę rozpoczyna kontratak

Konfrontacja - Umacnianie pokoju. [za:] pcworld.com

Twórcy gry zastrzegają, żeby nie brać jej zbyt dosłownie. "Polityka to polityka, a gra to gra. Tych dwóch rzeczy nie powinno się mieszać" - powiedział Reutersowi Alexander Dmitrevsky, z firmy Russobit-M, współtwórcy gry.

Prezydent dysydent

2008-11-18T22:22:00.010+01:00

Václav Klaus starannie pracuje na wizerunek polityka niestandardowego. Znany jest z kontrowersyjnych poglądów i z tego, że chętnie się nimi dzieli. Czeski prezydent zdecydowanie sprzeciwia się ścisłej integracji państw w ramach Unii Europejskiej. Traktat Lizboński, który konsekwentnie krytykuje, to jego zdaniem niebezpieczny krok na drodze do utworzenia europejskiego superpaństwa.

Oficjalne motto czeskiej prezydencji w UE.

W tej opinii Klaus nie jest odosobniony - podobnie uważa Declan Ganley - irlandzki milioner, który namówił Irlandczyków do odrzucenia Traktatu Lizbońskiego w ubiegłorocznym referendum. We ubiegłym tygodniu obaj panowie spotkali się w Dublinie, później Václav Klaus podzielił się z dziennikarzami taką refleksją. Spotykam się tu z dysydentem z Unii Europejskiej i zresztą sam do dysydentów się zaliczam. Później prezydent przypomniał, że Czesi byli zadowoleni, kiedy w okresie komunizmu zachodni politycy przyjeżdżali, aby spotykać się z ich dysydentami. Padła więc intrygująca sugestia: irlandzki rząd, który przegrał referendum dotyczące traktatu lizbońskiego, przypomina reżim komunistyczny.

Nic dziwnego, że dzień po spotkaniu irlandzki minister Micheál Martin uznał, że czeski prezydent zagalopował się i jego uwagi były niewłaściwe. Warto zauważyć, że Klaus przyleciał do Dublina w ramach oficjalnej wizyty, a spotkanie z Ganley'em było jego prywatną inicjatywą. Przy czym irlandzki rząd robi wszystko, aby wybrnąć z referendalnej wpadki i ponownie namówić swoich obywateli do poparcia Traktatu Lizbońskiego. Wizyta czeskiego prezydenta nie była więc w tym pomocna.

Kontrowersje wokół wypowiedzi prezydenta na Zielonej Wyspie pojawiły się również w Czechach. Premier Mirek Topolánek, reprezentujący ten sam, co Klaus obóz polityczny, nie chciał krytykować prezydenta. Stwierdził tylko, że ma inne zdanie niż głowa państwa. Nie ulega jednak wątpliwości, że irlandzka wizyta prezydenta to kolejny dowód na kryzys czeskiej polityki zagranicznej. Klaus, wbrew konstytucji próbuje samodzielnie kreować międzynarodowe priorytety Pragi. Gabinet Topolánka, osłabiony po ostatnich wyborach regionalnych, nie decyduje się na jawną konfrontacje, ale ma własny pomysł na stosunki z Unią Europejską. Na przykład opowiada się za ratyfikacją Traktatu Lizbońskiego.

Jedna z wariacji na temat loga czeskiej prezydencji w UE.

Pierwszego stycznia 2009 roku Czechy obejmą rotacyjne przewodnictwo w Unii Europejskiej. Kraj, który nie ratyfikował Traktatu Lizbońskiego, bez euro, za to z najbardziej eurosceptycznym prezydentem we Wspólnocie, który niedawno stwierdził, że przewodnictwo w Unii "jest nieważne". Ten kraj będzie kierował Unią podczas największego od lat kryzysu. Jak by tego było mało, niewykluczone, że w przyszłym miesiącu w Pradze dojdzie do zmiany na stanowisku premiera. Mirka Topolánka, cieszącego się coraz mniejszą popularnością w partii, zastąpi prawdopodobnie Pavel Bem - burmistrz Pragi, jego największy krytyk.

Pierwszego stycznia rozpocznie się prezydencja Czech w Unii Europejskiej - zapowiada się ciekawie.

Polacy w Słowenii

2008-11-18T22:05:00.007+01:00

Czy wiesz, że w Słowenii mieszkają Polacy? Zastanawiasz się co robią i skąd się tam wzięli?

Przyjdź w najbliższą niedzielę (23.11) o godz. 17:00 do Obiektu Znalezionego (pl. Małachowskiego 3, Warszawa).
Studenci slawistyki Uniwersytetu przedstawią tam rezultaty badań nad słoweńską Polonią przeprowadzone w lutym b.r. Gościem specjalnym wieczoru będzie Wiesław Walkiewicz, prof. SGGW, były Konsul Generalny oraz Ambasador RP w Republice Chorwacji i Republice Słowenii. Będzie można także posłuchać fragmentów wywiadów przeprowadzonych z Polonią słoweńską. Podsumowaniem rozmów jest książka Polacy w Słowenii.

Organizatorem spotkania jest sekcja słowenistyczna KNS UW.

Czechy skręcają w lewo

2008-10-19T22:47:00.007+02:00

Zmiana premiera, rząd ekspercki? Żadna z tych opcji nie może być wykluczona. Partie rządzącej w Czechach koalicji odniosły sromotną porażkę w niedzielnych wyborach samorządowych i uzupełniających wyborach do Senatu. Triumfatorem została Czeska Partia Socjaldemokratyczna, która zdecydowanie wygrała we wszystkich 13 regionach Czech.

Socjaldemokraci zdobyli 36% głosów, rządząca Obywatelska Partia Demokratyczna (ODS) 23%, ale o wielkości jej porażki świadczą wyniki jej koalicjantów: chadecy dostali 7% poparcie, a Zieloni 3% - nieprzekraczając 5% progu wyborczego. Taki wynik praktycznie uniemożliwia ODS zawarcie jakiejkolwiek koalicji. Socjaldemokraci tymczasem mogą dogadać się (raczej nieoficjalnie) z komunistami. Komunistyczna Partia Czech i Moraw dostała w tych wyborach aż 15% głosów.

Szef socjaldemokratów Jiří Paroubek zdołał przekonać Czechów, że te wybory to referendum w sprawie popularności rządu. Rządząca od 2006 roku koalicja Obywatelskiej Partii Demokratycznej, Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej - Czeskiej Partii Ludowej i Partii Zielonych od dłuższego czasu trzeszczy przy wewnętrznych sporach. Poważne problemy pojawiły się przy tegorocznych wyborach prezydenckich, kiedy to Partia Zielonych poparła kandydata lewicy. Konflikt wewnątrz koalicji dotyczy też retyfikacji Traktatu Lizbońskiego (odrzucanego przez część Obywatelskiej Partii Demokratycznej, popieranego przez Partię Zielonych) i podpisanej niedawno umowy z USA w sprawie tarczy antyrakietowej, której niechętna jest spora część polityków Zielonych.

Premier Mirek Topolanek otwarcie mówi o porażce w wyborach, ale nie wypowiada się na temat ewentualnej rezygnacji z urzędu. Jak mówi, wciąż wierzy w sukces swojej partii w drugiej turze uzupełniających wyborów do Senatu (która odbędzie się za tydzień). Nie jest jednak tajemnicą, że wewnątrzpartyjna opozycja względem Topolanka jest coraz silniejsza. Pierwszym sprawdzianem dla niej będzie grudniowy kongres ODS. Czy wówczas Topolanek pożegna się z władzą? Jest to bardzo prawdopodobne. Rewolucji w rządzie jednak raczej nie będzie, bo od 1 stycznia przyszłego roku Praga przejmuje przewodnictwo w Unii Europejskiej i wszystkim zależy na pokazaniu się światu od najlepszej strony.

Źródła: Lidové noviny, MF Dnes, Reuters

Tydzień w Rosji - 01.10. - 7.10.2008.

2008-10-07T23:59:00.006+02:00

Jak zawsze, w ostatnim tygodniu, Rosja była aktywna na arenie międzynarodowej.
2 października miała miejsce wizyta premier Ukrainy Julii Tymoszenko w Moskwie. W wyniku dwustronnych rozmów Putin-Tymoszenko kompania „Naftogaz” Ukrainy będzie jedynym podmiotem mającym prawo bezpośrednio kupować rosyjski gaz. Oprócz tego, w ciągu najbliższych trzech lat, strony przejdą na rynkowe rozliczenia zarówno przy kupnie gazu, jak i jego tranzycie.
We francuskim mieście Évian, we wtorek 7 października, odbyło się spotkanie prezydentów Francji – Nicoli Sarkozy i Rosji – Dmitrija Miedwiediewa. Omówiono sprawy związane z sytuacją na Kaukazie oraz kwestie relacji Unia Europejska – Rosja.

Częste były też doniesienia z Kaukazu.
3 października w Osetii Południowej miały miejsce dwa akty terroru. Pierwszy zamach wymierzony był w szefa administracji Rejonu Leningorskiego – Anatolija Margijewa. Na szczęście nikt nie ucierpiał. Drugi zamach (o szacowanej sile 20 ton trotylu) miał natomiast miejsce przed siedzibą sztabu rosyjskich sił pokojowych. W jego wyniku zginęło 7 osób, a kolejnych siedem odniosło rany. Prezydent Osetii Południowej – Edward Kokojty o dokonanie zamachu oskarżył Gruzję. Powiedział on również, że takie wydarzenia nie sprzyjają osiągnięciu stabilizacji w regionie i stoją w sprzeczności z umową „Miedwiediew – Sarkozy”.
W stolicy Czeczenii, Groznym – zmieniono nazwę głównej alei. Dawny Prospekt Zwycięstwa od niedzieli nosi imię byłego prezydenta, a obecnego premiera Rosji – Władimira Putina.

Złe wiadomości nadeszły również z rynków finansowych. Na rosyjskiej giełdzie trwa bessa. W „czarny poniedziałek” (6 październik) indeks spadł o 19.1% do 866.39 punktów. Jest to najgorszy wynik od początku istnienia giełdy w Moskwie (1.10.1995 roku). Najbardziej na wartości straciły akcje „Gazpromu” (-20%) ВТБ (-24,5%), „Łukoilu” (-19,8%), "Rostelekomu" (-7,9%), "Rosniefty" (-24%), "Gazprom niefty" (-18,9%), Sewierbanka Rosji (-15,7%), "Surutennieftgaza" (-20%) i "Transniefty" (-16,2%).

Piłka nożna
Rubin Kazań pewnie zmierza po Mistrzostwo Rosji. W ostatnim meczu pokonał u siebie Spartak Nalczyk 3-0 i utrzymał siedmio punktową przewagę nad drugim w tabeli CSKA Moskwa. Rubin, aby zdobyć tytuł, musi wygrać 4 z pozostałych do końca sezony 7 spotkań.
Oto wyniki 24 kolejki rosyjskiej Ekstraklasy:
„Tom” –„ Lokomotiw” - 0:1
"Dynamo" - "Saturn" - 2:1
"Rubin” – „Spartak” Nalczyk - 3:0
"Amkar" - "Terek" - 0:0
"Chimki" - CSKA - 1:2
"Spartak” - "Krykia Sowietow" - 0:1
"Zenit" - "Łucz-Energia" - 8:1
"FK Moskwa" - "Szinnik" - 2:1

Za:
http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=36856
http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=37816
http://www.interfax.ru/society/txt.asp?id=37057
http://www.ng.ru/columnist/2008-10-06/100_prospekt.html?mthree=1
http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=37499
http://www.interfax.ru/sport/txt.asp?id=37251

Tydzień w Rosji - 25.09. - 30.09.2008.

2008-09-30T14:21:00.008+02:00

W ciągu ostatnich dni rosyjskie media były zaniepokojone sytuacją na światowych rynkach finansowych.
W wyniku światowego kryzysu finansowego oraz spadku cen ropy Rosja może stracić olbrzymie sumy. Kryzys finansowy jest przyczyną spadku inwestycji, w tym tych związanych z wydobyciem i transportem surowców. Co więcej, vice-premier Igor Seczyn zapowiedział podwyższenie podatków na ropę naftową z dotychczasowych 9 na 15 dolarów za baryłkę.

Z powodu gwałtownego spadku większości cen akcji, ostatniego września notowania na giełdzie moskiewskiej były dwukrotnie wstrzymywane. Po raz pierwszy od 10.31 do 12.30 czasu moskiewskiego, a po raz drugi o 12.45. Indeks spał do 976,8 punktów (o 4,2%). Najwięcej na wartości straciły akcje kompanii energetycznych i sektora bankowego.
Jak zatem widać, to właśnie w tych dziedzinach rynek jest najmniej stabilny. Jeszcze niedawno bowiem notowano wysoki wzrost cen akcji tych właśnie przedsiębiorstw. Rosyjskiej gospodarce zagraża również spadek cen ropy naftowej. 29 września za baryłkę płacono 96,37 dolarów, a dzień później już 95,05. Od czasu lipcowej kulminacji ropa potaniała o 35,5%

Rosja ciągle pozostaje jednak aktywna na arenie międzynarodowej.
W czwartek, 25 września, Premier Putin spotkał się z prezydentem Wenezueli Hugo Chavezem, który przyleciał do Rosji z wizytą roboczą. Jest to już druga, tego typu, wizyta prezydenta Wenezueli w ciągu ostatnich trzech miesięcy. Chavez spotka się również z prezydentem Rosji – Dmitrijem Miedwiediewem, a tematem ich rozmów mają być przede wszystkim kwestie wzajemnych relacji handlowych.
Rosja, jak i pozostałe kraje WNP, uznała, że białoruskie wybory parlamentarne, które odbyły się w niedzielę 28 września, były zgodne z prawem.
W związku z napiętymi relacjami z Ukrainą, w rosyjskiej Dumie rozpoczęto prace nad „Kartą Rosjanina”. Miała by ona być wydawana przez rosyjskie konsulaty we wszystkich państwach, gdzie mieszkają Rosjanie. Pierwszym takim państwem miałaby być Ukraina. „Kartę Rosjanina” mogliby otrzymać nie tylko „etniczni” Rosjanie, ale wszyscy ci, którzy rosyjski język i kulturę uważają za swoją własną. Karta ma zapewniać właścicielowi szereg praw obywatela Rosji. Właściciel karty będzie miał zapewniony dostęp do kształcenia i pracy oraz ubezpieczenia społecznego, na takich warunkach, na jakich przysługuje to obywatelom Rosji. Dokument ten wzorowany jest na „Karcie Polaka’.

Na zakończenie słów kilka o rosyjskiej piłce nożnej.
Trener „Zenita” Sankt Petersburg Dirk Advocaat, na spotkaniu z premierem Putinem powiedział, że rozważa możliwość powrotu do Holandii ze względu na sprawy rodzinne. Putin starał się przekonać go jednak do pozostania w Rosji, gdzie może jeszcze osiągnąć wiele sukcesów. Spotkanie obu panów odbyło się w rezydencji „Nowo-Oranżewo”, dokąd, z okazji swoich 61 urodzin, Advocaat został zaproszony przez rosyjskiego premiera.
Już dziś można jednak założyć, że „Zenit” nie obroni tytułu mistrzowskiego.
Po 23 kolejkach spotkań tabela rosyjskiej Ekstraklasy przedstawia się następująco:

Za: http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=35323
http://www.ng.ru/economics/2008-09-26/1_neftedollary.html?mthree=1
http://www.interfax.ru/sport/txt.asp?id=35661
http://www.ng.ru/cis/2008-09-29/6_belorussia.html
http://www.ng.ru/courier/2008-09-29/12_card.html
http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=36181
http://www.fc-zenit.ru/info/competition.phtml?id=109&team_id=1&show=table

Tydzień w Rosji - 18.09. - 24.09.2008.

2008-09-24T13:36:00.004+02:00

W ciągu ostatniego tygodnia rosyjskie media, w związku z niestabilną sytuacją na rynku finansowym, najwięcej uwagi poświęciły kwestiom ekonomicznym.

W piątek, 19 września, w Soczi rozpoczęło się forum ekonomiczne. Premier Putin przyjął w jego trakcie zagranicznych biznesmenów i przedstawił im plan obrony gospodarki rosyjskiej przed kryzysem oraz dalszych inwestycji. Władimir Putin obiecał dalsze zmniejszanie podatków obciążających gospodarkę. W trakcie spotkania poruszono również kwestie gazociągów. Szef „Gazpromu” Alieksej Miller zapowiedział, że Gazociąg Północny ma być gotowy w 2011 roku.
Po niedawnej bessie na rosyjskiej giełdzie nastąpił gwałtowny wzrost cen akcji. W piątek, 19 września, indeks giełdy moskiewskiej wzrósł o 22.35% (o 1295.91 punktów). Był to największy jednorazowy wzrost w całej historii tej giełdy. Największy wzrost zanotowały rosyjskie spółki energetyczne oraz sektor bakowy. Wartość akcji „Rosniefty” wzrosła o 46.3%, „Surgutnetfgaza” o 45.34%, „Tatniefty” 36.84%, a „Gazpromu” o 28.74%. W sektorze bankowym największą popularności cieszyły się akcje „Banku WTB” – wzrost o 59.34% i „Siewierbanka FR” – wzrost o 47.735%.
Jednakże, jak twierdzą finansowi analitycy, ten gwałtowny wzrost cen akcji nie musi oznaczać trwałej tendencji. Co więcej, przewidują oni, że rynek jest ciągle rozchwiany i mogą się na nim pojawić również tendencje spadkowe.
Za brak stabilizacji rosyjskich rynków finansowych oskarża się również Centralny Bank Rosji (CBR). Jak twierdzą niektórzy eksperci, starania tego Banku o zwiększenie wartości rubla przyczyniły się do dzisiejszego kryzysu. W okresie od czerwca 2003 roku do czerwca 2008 roku dolar stracił na wartości 27,6% co zachęciło zagranicznych inwestorów do kupna akcji rosyjskich firm. Jak się ocenia, część z nich byli to jednak gracze spragnieni szybkiego zysku. To oni masowo wyprzedawali akcje przy pierwszych znamionach kryzysu powodując rozchwianie rynku. Oskarżenia te wydają się jednak być o tyle dziwne, że zadaniem CBR, jak każdego tego typu banku, jest umacnianie wartości własnej waluty.

W tym czasie Rosja, jak zawsze, była bardzo aktywna w sprawach międzynarodowych. Z najczęściej komentowanych wydarzeń przytoczyć można relacje z Ukrainą, Izraelem i Gruzją.
Minister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow zapowiedział, że przystąpienie Ukrainy do NATO nie tylko pogorszy dwustronne relacje między tymi państwami, ale bardzo negatywnie odbije się na stosunkach Rosji z Zachodem. Ławrow podkreślił przy tym, że Rosja uważa Ukrainę za swoisty bufor pomiędzy Rosją a Europą Zachodnią. Zaznaczył przy tym, że stanowisko to podkreśla rolę Ukrainy w regionie.
W sobotę, 20 września, weszła w życie dwustronna umowa Rosji z Izraelem o ruchu bezwizowym. Od tego dnia obywatele Rosji potrzebują tylko ważnego paszportu do wjazdu na terytorium Izraela.
We wtorek, 23 września, Gruzja oznajmiła, że rosyjski bezzałogowy samolot został strącony niedaleko od miasta Gori. Rosja stanowczo temu. zaprzeczyła.
Po raz pierwszy Rosja wyraziła chęć podjęcia rozmów w sprawie przedłużenia wynajmu baz w Sewastopolu dla Floty Czarnomorskiej. Negocjacje mają się rozpocząć w czwartek, 25 września. Umowa o dzierżawie bazy wygasa w 2017 a Rosja w regionie Morza Czarnego nie dysponuje portem wojennym, który mógłby przyjąć Flotę Czarnomorską.

Na marginesie tych wszystkich wydarzeń pozostał zatem incydent z końca ubiegłego tygodnia. Członek partii „Wspólna Rosja” W. Kolesnikow zaproponował, żeby na cokół pomnika na Łubiance, przed dawną siedzibą KGB (a obecnie FSB) powróciła postać założyciela CzeKa Feliksa Dzierżyńskiego. Ideę tę lansują również komuniści.

Za:
http://www.kommersant.ru/doc.aspx?DocsID=1028078
http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=34045
http://www.ng.ru/politics/2008-09-23/3_kartblansh.html
http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=34080
http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=34068
http://www.kommersant.ru/doc.aspx?DocsID=1030492
http://www.ng.ru/cis/2008-09-24/100_kiev.html?mthree=1
http://www.interfax.ru/society/txt.asp?id=33720

Korupcja środkowoeuropesjka

2008-09-23T11:08:00.005+02:00

Transparency International (TI) opublikowało dziś raport na temat korupcji na świecie. Jak wypada nasz region? Nie najgorzej: wysoko na 26 miejscu lokuje się Słowenia (wskaźnik 6,7 punktów na 10). W piątej i szóstej dziesiątce można znaleźć Czechy (5,2), Węgry (5,1), Słowację (5,0) i Polskę (4,6). Kilka pozycji niżej lokuje się Chorwacja (4,4).

Znacznie słabsze wyniki uzyskali najmłodsi członkowie Unii Europejskiej Rumunia (3,8) i Bułgaria (3,6) oraz aspirująca do UE Macedonia (3,6). To tylko nieznacznie lepiej niż takie kraje jak Serbia (3,4), Czarnogóra (3,4), Albania (3,4) czy Bośnia i Hercegowina (3,2). Brak informacji na temat Kosowa.

TI bada skalę korupcji za pomocą ankiet. Mieszkańcy poszczególnych krajów wypytywani są szczegółowo ile ich zdaniem są w stanie załatwić bez łapówki. Jest to więc badanie percepcji zasięgu korupcji, a nie samego zjawiska. Choć oczywiście jedno jest z drugim ściśle powiązane.

Zależność jest prosta: im więcej w danym kraju mówi się o korupcji (w mediach, na ulicach), tym słabiej dane państwo wypada w rankingach TI. Szczęśliwi mogą być więc Słoweńcy. Badania Transparency przeprowadzono zanim w kraju wybuchła afera wokół premiera.

Pierwszego września, w samym środku parlamentarnej kampanii wyborczej, słoweński szef rządu Janez Jansa i ludzie z jego otoczenia zostali oskarżeni o przyjęcie 21 milionów euro łapówki za ustawienie przetargu na transportery opancerzone Patria. Całej sprawie pikanterii dodaje fakt, że informacje te po raz pierwszy wyemitowała fińska telewizja państwowa. Śledztwo trwa, jak na razie żaden ze słoweńskich polityków nie został o nic oskarżony. Afera Patrii zdominowała jednak całą kampanię wyborczą, co przyniosło łatwe do przewidzenia konsekwencje. Słoweńska Partia Demokratyczna Janeza Jansy minimalnie przegrała niedzielne wybory.

Tydzień w Rosji 12.09. - 17.09.2008.

2008-09-17T17:03:00.015+02:00

W ostatnim tygodniu rosyjskie media zwróciły uwagę na kwestie polskie. Podniesiono sprawę kolejnego odroczenia wznowienia procesu przeciwko generałowi Wojciechowi Jaruzelskiemu i pozostałym „autorom” stanu wojennego w Polsce. Podkreślano przy tym, że w obronę pierwszego prezydenta III RP wziął nie tylko Lech Wałęsa, ale również prezydent ZSRR – Michaił Gorbaczow. Zdaniem rosyjskich mediów „ciąganie” po sądach schorowanego 85 letniego generała może być odebrane jako specjalne złe traktowanie.

W sobotę, 13 września, w Petersburgu protestowali członkowie opozycji władz miasta. Sprzeciwiali się oni budowaniu szklanych wieżowców w zabytkowym centrum, które zupełnie nie pasują do historycznego otoczenia. Początkowo organizatorzy protestu planowali przemarsz ulicami miasta. Władze Petersburga wyraziły jednak zgodę tylko na miting, który odbył się naprzeciwko Pałacu Sportu pod hasłem „Petersburg Wenecją Północy, a nie Szanghajem Północy!”.

W niedzielę, 14 września, miała miejsce najtragiczniejsza od półtora roku katastrofa lotnicza. Samolot linii „Aeroflot-Nord” lecący z Moskwy do Permu rozbił się w okolicach miasta docelowego. Zginęło 88 ludzi w tym generał Gennadij Troszew - były dowódca Północnokaukaskiego Regionu Wojskowego i doradca Władimira Putina. Przyczyny katastrofy ma zbadać specjalna komisja.
Bezpośrednim skutkiem katastrofy było natomiast oddzielenie spółek „Aeroflot” od „Aeroflot-Nord”. Od poniedziałku 15 września samoloty tej drugiej kompanii mają latać pod własnym szyldem.
Ostatnia porównywalna katastrofa lotnicza miała miejsce 17 marca 2007 roku. Wtedy to rozbił się samolot Tu-134A, w wyniku czego zginęło 6 pasażerów, a 29 zostało rannych.

Jak donoszą rosyjskie media Czukotka czeka na swojego dawnego gubernatora, czyli jednego z najbogatszych i najbardziej rozpoznawanych w świecie Rosjan – Romana Abramowicza. 12 października na Czukotce odbędą się wybory do Regionalnej Dumy. Wystartuje w nich poprzedni Gubernator – Roman Abramowicz. Na jego powrót czekają mieszkańcy i same władze, które przystąpiły do remontu budynku Dumy.

Podpisanie umowy o przyjaźni, współpracy i wzajemnej pomocy z Abchazją i Osetią Południową. Od lewej stoją: Sergiej Bagapsz, Dmitrij Miedwiediew i Edward Kokojty. Foto: kommersant.ru

Z czołówek wiadomości rosyjskich nie schodzi natomiast temat Abchazji i Osetii Południowej. Stało się tak m.in. dlatego, że na spotkaniu z premierem Rosji Władimirem Putinem w Soczi, prezydent Osetii Południowej – Edward Kokojty wyraził chęć przystąpienia swojego kraju do Federacji Rosyjskiej. Jednakże, jak stwierdził minister spraw zagranicznych Rosji – Siergiej Ławrow, obecnie jest to niemożliwe. Chęci takiej nie wyraziła natomiast Abchazja. Jak powiedział prezydent tej republiki, Siergiej Bagapsz, dzieje się tek dlatego, że Abchazi w referendum wypowiedzieli się za niepodległością. Tym niemniej wyraził on chęć przystąpienia Abchazji do Wspólnoty Niepodległych Państw (WNP), Organizacji umowy o wspólnym bezpieczeństwie (OUWB), czy Szanghajskiej Organizacji Współpracy (SZOW). Bagapsz wyraził też chęć przyłączenia się Abchazji do Państwa Związkowego Rosji i Białorusi (ZBiR), jak tylko Abchazja zostanie uznana przez Białoruś. Co więcej, dziś (17.09.2008) Rosja podpisała umowę o przyjaźni, współpracy i wzajemnej pomocy z Abchazją i Osetią Południową. Zgodnie z jej treścią państwa te gwarantują okazać sobie pomoc w sytuacji zagrożenia wojennego, a także, w razie wojny, zapewniają sobie możliwość wspólnego korzystania z istniejących na ich terytoriach obiektów wojskowych. W ten sposób Rosja otrzymała możliwość budowania na ternie Abchazji i Osetii Południowej swoich obiektów wojskowych. Jakkolwiek, Siergiej Bagapsz powiedział, że na razie nie przewiduje on budowy nowych baz rosyjskich na terytorium swojego kraju. Oprócz tego, obywatele tych państw mogą posługiwać się podwójnym obywatelstwem. Jak zapewnił minister spraw zagranicznych Rosji – Siergiej Ławrow, Rosja ma zamiar finansowo wspomóc obie republiki w przygotowaniu integracji ekonomicznej.

Za:
http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=32418http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=32418
http://www.ng.ru/regions/2008-09-15/7_gazprom.html http://www.interfax.ru/society/txt.asp?id=32606
http://www.interfax.ru/society/txt.asp?id=32654http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=32661
http://www.kommersant.ru/doc.aspx?DocsID=1024371
http://www.kommersant.ru/doc.aspx?DocsID=1027402

Tydzień Obywatelski ze Wschodnim Serwisem Informacyjnym

2008-09-13T10:46:00.007+02:00

Od dziś do następnej soboty (20.09) Warszawą zawładną organizacje pozarządowe. Wszystkich, którzy w tych dniach będą w stolicy serdecznie zapraszamy na dyskusje, wystawy, warsztaty, gry i wiele innych imprez organizowanych w ramach Tygodnia.

Szczególnie warto wybrać się w tych dniach do kawiarni, zwłaszcza do jednej z Kawiarni Obywatelskich. Codziennie od dziś do następnego piątku (19.09) najróżniejsze organizacje pozarządowe w nietypowy sposób będą starały się zainteresować warszawiaków swoją działalnością. W kawiarniach spotkać będzie można również ekipę Wschodniego Serwisu Informacyjnego.

Wtorek, 16 września

Pokaz slajdów "балкан алтернативан - balkan alternativan"
Miejsca, do których nigdy nie traficie.
Tylko najmniejsze atrakcje turystyczne.

Kawiarnia Obywatelska: Obiekt Znaleziony
godz. 19:00

Kino radzieckie - "Upadek Berlina" ("Падение Берлина")
Film pojawił się na ekranach w czasach rozkwitu kultu jednostki Stalina, który osobiście kontrolował scenariusz, dobór aktorów i pracę nad filmem. Ta legendarna epopeja filmowa przedstawia wydarzenia okresu II wojny światowej często wbrew prawdzie historycznej, ale w zgodzie z mechanizmami radzieckiej propagandy. Spotkanie poprowadzi dr Jakub Sadowski (UW).

kawiarnia obywatelska: Plan Be
godz. 19:00

Środa, 17 września

Wschód w obrazie ruchomym
Spotkanie będzie konfrontacją dwóch obrazów, które przedstawiają zupełnie różne elementy kultury rosyjskiej:
* "Białe słońce pustyni" Motyla - tematyka wschodnia w ujęciu ideologicznym, ustanowienie władzy radzieckiej w Azji Centralnej, radziecka stylizacja orientalna, itd.
* "Cienie zapomnianych przodków" Paradżanowa - wysokiej, jakości kino artystyczne, impresjonizm filmowy osadzony w stylistyce inspirowanej kulturą ludową, przekaz zupełnie innego rodzaju.

Projekcji filmów będzie towarzyszył pokaz slajdów ze współczesnej Azji Centralnej i z Karpat Wschodnich, gdzie rozgrywa się akcja filmów.

kawiarnia obywatelska: Klubokawiarnia Chłodna 25
godz. 19:00

Piątek, 19 września

Pokaz slajdów „Sołowki święte, Sołowki Przeklęte”
Położony na Morzu Białym Archipelag Wysp Sołowieckich - to jedno z niewielu miejsc w Rosji, które widziało chyba wszystko. Z jednej strony siedziba wspaniałego klasztoru będącego jednym z najważniejszych centrów prawosławia - swoisty raj dla mieszkających tam mnichów, a z drugiej miejsce pierwszego w Rosji Radzieckiej obozu pracy przymusowej - SŁONu, który dla zesłańców przekształcił się w piekło. Dziś podejmowane są próby, aby raj znów tam zagościł.

Kawiarnia Obywatelska: Herbaciarnia Dzieła Zebrane
godz. 19:00

Szczegółowe informacje o Tygodniu Obywatelskim znajdziecie na stronie www.ofip.org.pl/tydzien

Tydzień w Rosji 25.08. - 1.09.2008.

2008-09-01T19:29:00.010+02:00

W ciągu ostatnich dni komentarze mediów rosyjskich skupiały się przede wszystkim na konsekwencjach uznania przez Rosję niepodległości Osetii Południowej i Abchazji. Dużo uwagi poświęcono również kwestiom ekonomicznym. Swoją uwagę media poświęciły także rocznicy urodzin zastrzelonej w 2006 roku dziennikarki – Anny Politkowskiej.

Dość szeroko komentowano wdrażanie kolejnych etapów planu „Rosja 2020” popularnie zwanej „strategią Putina”. Plan rozwoju Rosji do roku 2020 zakłada m.in. zwiększenie dochodu do 30 tysięcy dolarów na osobę, czy wydłużenie życia przeciętnego obywatela do 75 lat. Do roku 2020 ma zostać przeprowadzona reforma zdrowia i systemu emerytalnego. Oprócz tego, władze planują szerokie inwestycje w infrastrukturę oraz integrację Rosji ze strukturą światowego handlu. Jednakże, jak zwracają uwagę finansowi eksperci, aby osiągnąć te cele gospodarka rosyjska powinna rozwijać się w tempie 11-12% rocznie, co na dzień dzisiejszy (przy wzroście PKB rzędu 8.5% w ostatnim kwartale tego roku) wydaje się mało realne.

W Osetii Południowej rozpoczęło się natomiast śledztwo, które ma zbadać skutki gruzińskiej interwencji. Wedle wstępnych danych liczba ofiar szacowana jest na ponad 1600 ludzi, a rannych zostało ok. 1500 osób. Kolejne 3.5 tysiąca musiało opuścić swoje domy. Wyniki śledztwa mają być jedną z podstaw dla wyjaśnienia południowoosetyjskich tendencji niepodległościowych.
Jak już wcześniej pisaliśmy, Rosja po uznaniu niepodległości Abchazji i Osetii Południowej stała się gwarantem ich bezpieczeństwa. 2 września planowane jest bowiem podpisanie w Cchinwali umowy o rozmieszczeniu wojsk rosyjskich na terytorium Osetii Południowej. Również prezydent Abchazji -Sergiej Bagapsz zapowiedział, że utworzy punkt czasowego stacjonowania dla Floty Czarnomorskiej. Szef Komisji Spraw Międzynarodowych Rosyjskiej Dumy Konstantin Kosaczew powiedział, że takie rozmieszczenie będzie sprzyjało utrzymaniu pokoju w regionie. Zgodnie z jego słowami, w najbliższym czasie Rosja planuje również ustanowienie stosunków dyplomatycznych z obiema republikami.
W kontekście południowokaukaskim rosyjskie media komentowały także nadzwyczajny szczyt UE, którego głównym tematem jest sytuacja w tym obszarze. Jak podkreślają eksperci nie należy spodziewać się, żeby UE zastosowała jakieś sankcje ekonomiczne wobec Rosji. Raczej spodziewane są te natury polityczno-moralnej.

W sobotę, 30 sierpnia, na Placu Triumfalnym w Moskwie odbył się miting na cześć Anny Politkowskiej. Zamordowana dziennikarka obchodziłaby 50 urodziny. Manifestanci domagali się zakończenia śledztwa w sprawie jej śmierci i ukarania winnych zabójstwa. Anna Politkowska została zastrzelona 7.11.2006 obok swojego domu. W swoich publikacjach krytykowała administrację ówczesnego prezydenta Rosji Władimira Putina oraz wojnę w Czeczenii.

Za:http://www.ng.ru/economics/2008-08-25/1_perspectiva.html
http://www.interfax.ru/txt.asp?sec=1484&id=29586
http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=29809
http://www.interfax.ru/society/txt.asp?id=29981

Zenit Petersburg zdobywcą Superpucharu UEFA

2008-08-29T22:54:00.005+02:00

W dzisiejszym, rozegranym w Monako, meczu zdobywca Pucharu UEFA petersburski Zenit pokonał zdobywcę Pucharu Klubowych Mistrzów Europy Manchaster United 2:1. Bramki dla Zenitu zdobyli Pogrebniak w 45 i Danny w 58 minucie meczu. Manchaster odpowiedział tylko jednym golem Vidicia zdobytym w 73 minucie.

Tym samym Zenit potwierdził, że aspiruje do miana jednej z najsilniejszych klubowych jedenastek Europy. Bardzo ciekawie zapowiada się zatem rywalizacja w Lidze Mistrzów, gdzie Zenit spotka się w grupie H z Realem Madryt, Juventusem Turyn i BATE Borysów.

Źródła: własne.

Rosja uznała niepodległość Abchazji i Osetii Południowej

2008-08-26T22:15:00.008+02:00

Dziś o godz. 15.00 czasu moskiewskiego prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew podpisał dekret o uznaniu niepodległości dwóch prowincji – Abchazji i Osetii Południowej. Uczynił to na prośbę rosyjskiego parlamentu, który wczoraj zwrócił się do niego w tej sprawie.

Dmitrij Miedwiediew w telewizyjnym wystąpieniu podkreślił, że nie była to łatwa decyzja. Podjął ją jednak, bo jego zdaniem polityka prezydenta Gruzji – Michaela Saakaszwili spowodowała, że Abchazowie, Osetyjczycy i Gruzini nie są w stanie pokojowo żyć w jednym państwie. Więcej nawet, jak powiedział Miedwiediew: Saakaszwili wybrał genocyd dla rozwiązania swoich celów politycznych. Prezydent Rosji powiedział również, że narody Abchazji i Osetii Południowej nie raz wypowiadały się w referendach za niepodległością.

Decyzja ta z radością została przyjęta przez prezydentów obu republik – Siergieja Bagapsza i Edwarda Kokojty. Obaj jednym głosem mówią, że jest to historyczny dzień dla ich narodów.

Zupełnie odmiennie uznanie niepodległości Abchazji i Osetii Południowej przez Rosję zostało przyjęte w Gruzji. Prezydent Michael Saakaszwili powiedział, że liczy na to, że Zachód nie pójdzie w ślady Rosji i nadal będzie podtrzymywał stanowisko o integralności terytorialnej Gruzji.

Sytuacja ta będzie zapewne wyzwaniem zarówno dla Europy, jak i Stanów Zjednoczonych. Zwłaszcza, że zarówno USA, jaki grupa G7 (najbogatszych państw świata bez Rosji) oraz większość pozostałych państw Unii Europejskiej i NATO wzywała Rosję do powstrzymania się od uznania niepodległości Abchazji i Osetii Południowej. Kraje te stoją bowiem na stanowisku, że takie uznanie jest sprzeczne z prawem międzynarodowym. Pod znakiem zapytania stoją zatem uzgodnienia nowego traktatu UE - Rosja, czy relacje NATO z Rosją.

Za: http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=29219

Skutki konfliktu w Gruzji. Pierwsze próby podsumowań

2008-08-25T18:30:00.005+02:00

Zarówno media, jak i eksperci na bieżąco śledzący sytuację w Rosji i na Południowym Kaukazie podejmują pierwsze próby podsumowania skutków wojny w Gruzji.

W rosyjskich mediach pojawiły się już pierwsze próby podsumowania kosztów, jakie Rosja poniosła w związku z kampanią wojenną w Gruzji. Jak ocenia „Niezwisimaja Gazieta” 0.5 miliarda dolarów Rosja wydała na kampanię wojenną, która jak się okazuje była najmniej kosztowną częścią całej operacji. Dodatkowo bowiem, jak szacuje Bank Centralny, rezerwy walutowe Rosji zmniejszyły się w okresie od 8 do 15 sierpnia o 16.4 miliarda $ (z 597,5 do 581,1 miliardów $). Po części spowodowane to było spadkiem wartości euro i funtów szterlingów, z których odpowiednio w 42% i 10% składają się rosyjskie rezerwy. Kolejne straty spowodowane były odpływem zagranicznych inwestycji z Rosji. Spadła również kapitalizacja kompanii rosyjskich. Oprócz tego, od 9 do 17 sierpnia indeks giełdy rosyjskiej spadł o 9%. Ponadto, jak zauważają rosyjskie media, rozpoczęło się finansowe przygotowanie do przyłączenia Osetii Południowej. Rosja zmieniła swój budżet i rozpoczęła finansowanie Osetii Południowej, częściowo bezpośrednio, częściowo za pomocą Osetii Północnej. Przykładowo, szkolnictwo w Osetii Południowej ma być opłacane bezpośrednio z budżetu Federacji.

Prawdopodobnie będzie to jednak początek wydatków, które Rosja poniesie na terenie Południowego Kaukazu. Osetia Południowa i Abchazja proszą bowiem Rosję aby uznała ich niepodległość. Niezależnie od tego, czy prośba ta zostanie spełniona, już można stwierdzić, że dla Rosji oznacza to kolejne wydatki. W zapalnych regionach trzeba bowiem utrzymać zwiększone siły wojskowe, zapewnić odbudowę zniszczonej infrastruktury oraz utrzymać ponoszone tam opłaty na cele socjalne. Koszty ewentualnej niepodległości obu prowincji i budowania ich państwowości również w większości spadną na Rosję. Jak szacują niektórzy eksperci pieniądze te zostaną pozyskane z funduszu nowoczesnych technologii, który powstał z pieniędzy zarabianych przez Rosję na sprzedaży ropy i gazu. Fundusz ten miał być gwarantem szybszego rozwoju nowoczesnej gospodarki, który w takiej sytuacji wydaje się być zagrożony. Ciekawa wydaje się w tej sytuacji wypowiedź premiera Władimira Putina, który na konferencji prasowej 25.08.08, zapowiedział, że o ile Rosja nadal chce przystąpić do Światowej Organizacji Handlu (WTO), to na pewno nie zrobi tego za wszelką cenę. Tak w sprawach wzajemnych relacji ekonomicznych, jak i politycznych (słychać było bowiem głosy, że niektóre z państw WTO w związku z sytuacją w Gruzji będą blokowały wejście Rosji do tej organizacji) Rosja oczekuje równoprawnego traktowania. Wydaje się również, że ewentualne zerwanie stosunków Rosja – NATO trzeba rozpatrywać także w kontekście ekonomicznym. Może ono bowiem skutkować odpływem z Rosji zachodnich inwestycji. Otwartym pozostanie w tym kontekście pytanie, czy i jak szybko gospodarka rosyjska jest w stanie przezwyciężyć ewentualny spadek koniunktury.

Za: http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=28426
http://www.ng.ru/shapshot/2008-08-22/2_photo.html
http://www.ng.ru/politics/2008-08-20/1_budget.html?mthree=1
http://www.ng.ru/economics/2008-08-22/5_centrobank.html
http://www.interfax.ru/politics/txt.asp?id=29032
http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=29001

Tydzień w Rosji: 18.08. - 24.08.2008

2008-08-25T17:34:00.006+02:00

W ciągu ostatnich siedmiu dni, oprócz spraw związanych z wojną w Gruzji, media w Rosji wiele uwagi poświęciły kwestiom największych afer gospodarczych ostatnich lat, czyli sprawom firm „Mieczel” j „Jukos”. Oprócz tego, pojawiły się tematy związane z nowym rokiem szkolnym. Nie mogło zabraknąć również podsumowania Igrzysk w Pekinie.

Skazany za przestępstwa finansowe były właściciel kompani naftowej „Jukos” - Michaił Chodorkowski pozostanie w więzieniu. Po odbyciu połowy kary starał się on o przedterminowe zwolnienie. W odmownej odpowiedzi podkreślono, że Chodorkowski nie zasłużył na zwolnienie, bo nadal nie przyznaje się do winy i nie okazuje skruchy.
W tym kontekście z ulgą mogli odetchnąć właściciele kompani „Mieczel”. Została ona bowiem ukarana „tylko” kwotą 790 milionów rubli, co stanowi 5% jej rocznego obrotu. Jak podkreślały rosyjskie media niski wymiar kary „Mieczel” zawdzięcza temu, że władze spółki podjęły współpracę z Federalnym Urzędem Antymonopolowym.

Jak zwykle w końcu sierpnia w Rosji poruszony został temat nowego roku szkolnego. W samej Moskwie zainauguruje go 700 tyś. dzieci, z czego 75 tysięcy to pierwszoklasiści. Część z nich rozpocznie naukę w szkołach prywatnych. Szkoły te mają bogatszą ofertę programową. Za opłatą ok. 17 tyś. rubli miesięcznie dzieci uczą się tam większej ilości przedmiotów w mniej licznych klasach (10-12 osób). Rocznie, za taki komfort, wraz z innymi opłatami, rodzic zapłacić musi ok. 280 tyś. rubli. W Moskwie takich szkół jest ok. 250 i miejsc w nich już brakuje.

Ostatni tydzień był również okresem triumfów rosyjskich sportowców w Pekinie. W sumie, w trakcie całych Igrzysk, Rosjanie zdobyli 23 złote, 21 srebrnych i 28 brązowych medali. Ostatecznie z tym dorobkiem Rosja została sklasyfikowana na 3 miejscu w łącznej klasyfikacji medalowej. Komentatorzy sportowi podkreślają, że sportowcy rosyjscy zanotowali jednak regres w porównaniu z Atenami, gdzie zdobyli łącznie 92 medale, czyli 20 więcej niż w Pekinie. Podsumowując występ ekipy rosyjskiej pisze się także, że dopiero w przedostatnim dniu Igrzysk udało się jej wyprzedzić Wielką Brytanię, co w kontekście faktu, że następne Igrzyska zostaną rozegrane w Londynie może napawać obawą, że tam Rosjanie nie zmieszczą się w pierwszej trójce państw.

Za: http://www.ng.ru/politics/2008-08-22/3_hodor.html
http://www.interfax.ru/business/txt.asp?id=28090
http://www.interfax.ru/society/txt.asp?id=28091
http://www.interfax.ru/sport/txt.asp?id=28850
http://www.interfax.ru/txt.asp?sec=1485&id=28804

Tydzień na Białorusi: 17.08.2008-24.08.2008

2008-08-24T15:04:00.009+02:00

Andrej Kim po zwolnieniu z więzienia
foto www.nn.by

Głównym wydarzeniem ubiegłego tygodnia na Białorusi stało zwolnienie ostatnich więźniów politycznych - Siarheja Parsiukiewicza i Andreja Kima, skazanych po akcjach przedsiębiorców na początku tego roku na 2,5 i 1,5 lata więzienia.

W związku z tym Stany Zjednoczone wysłali swego posłannika Dewida Merkela, zastępcę pomocnika sekretarza stanu Kondolizy Rise, odpowiedzialnego za Rosję, Ukrainę i Białoruś, który podczas wizyty na Białoruś spotkał się z Ministrem Spraw Zewnętrznych Białorusi - Siarhejem Martynawym, zastępcą Szefa Administracji Prezydenta - Natalią Piatkiewicz, Kierownikiem Centralnej Komisji Wyborczej - Lidią Jarmoszyną, Ambasadorami krajów Unii Europejskiej oraz działaczami opozycji.

Poważnym wydarzeniem sportowym stał mecz towarzyski piłkarskich reprezentacji między Białorusią a Argentyną w Mińsku 20 sierpnia, który sie skończył remisem 0:0.

foto http://toxaby.livejournal.com/233645.html

Na Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie Białoruś zyskała rekordową dla siebie ilość medali - 19, i według tego kryterium zajęła 13 pozycję.
Ostateczną statystykę medalową Igrzysk Olimpijskich w Pekinie można obejrzeć tu

za
www.nn.by
www.eurosport.com
www.tut.by